Гуфт пайғомбар ки асҳобии нуҷум
گفت پیغامبر که اصحابی نجوم
Раҳи равонро шамъу шайтонро рҷўм
رهروان را شمع و شیطان را رجوم
Ҳар касерогар бадии он чашму зӯр
هر کسی را گر بدی آن چشم و زور
Кӯ гирифтӣ зи офтоби чархи нур
کو گرفتی ز آفتابِ چرخْ نور
Кӣ ситораи ҳоҷтстӣ эй залил
کی ستاره حاجتستی ای ذلیل
Ки бадӣ бар нури хуршед ӯ далел
که بدی بر نور خورشید او دلیل
Моҳ мегуяд ба хоку абру фӣ
ماه میگوید به خاک و ابر و فی
Ман башар будам вале иўҳии ило
من بشر بودم ولی یوحی الی
Чун шумо торик будам дар ниҳод
چون شما تاریک بودم در نهاد
Ваҳии хуршедами чунин нурӣ бидод
وحی خورشیدم چنین نوری بداد
Зулматӣ дорам ба нисбат бо шмўс
ظلمتی دارم به نسبت با شموس
Нур дорам баҳри зулмоти нуфус
نور دارم بهر ظلمات نفوس
Зон заъифам то ту тобӣ оварӣ
زان ضعیفم تا تو تابی آوری
Ки на марди офтоби анварӣ
که نه مرد آفتاب انوری
Ҳамчуи шаҳду сирка дар ҳам бофтам
همچو شهد و سرکه در هم بافتم
То сӯии ранҷи ҷигар раҳ ёфтам
تا سوی رنج جگر ره یافتم
Чун зи иллати вои рҳидӣ эй раҳин
چون ز علت وا رهیدی ای رهین
Сиркаро бигзор ва май хури ангабин
سرکه را بگذار و میخور انگبین
Тахти дил маъмур шуд пок аз ҳаво
تخت دل معمور شد پاک از هوا
Байн ки арраҳмони алии алърши астўӣ
بین که الرحمن علی العرش استوی
Ҳукм бар дили баъди азин бе восита
حکم بر دل بعد ازین بی واسطه
Ҳақ кунад чун ёфт дили ин робита
حق کند چون یافت دل این رابطه
Ин сухан поён надорад зайди кӯ
این سخن پایان ندارد زید کو
То даҳуми пандаш ки расвои мҷу
تا دهم پندش که رسوایی مجو