Зайдро акнӯн наёбӣ кӯ гурехт

زید را اکنون نیابی کو گریخت

Ҷуст аз сафи нъолу наъли рехт

جست از صفّ نعال و نعل ریخت

Ту ки бошӣ зайди ҳам худро наёфт

تو که باشی زید هم خود را نیافت

Ҳамчуи ахтар ки бирав хуршед тофт

همچو اختر که برو خورشید تافت

На азу нақшӣ биёбӣ на нишон

نه ازو نقشی بیابی نه نشان

На киӣ ёбӣ ба роҳи каҳкашон

نه کهی یابی به راه کهکشان

Шуд ҳавосу нутқи бопоёни мо

شد حواس و نطقِ باپایان ما

Маҳви нури дониши султони мо

محو نور دانش سلطان ما

Ҳисҳоу ақлҳошон дар дарун

حسها و عقلهاشان در درون

Мавҷ дар мавҷи лдинои мҳзрўн

موج در موج لدینا محضرون

Чун бияёд субҳи вақт бор шуд

چون بیاید صبح وقت بار شد

Анҷуми пинҳон шуда бар кор шуд

انجم پنهان شده بر کار شد

Биҳшонро во диҳад ҳақи ҳушҳо

بیهشان را وادهد حق هوشها

Ҳалқаи ҳалқа , ҳалқаҳо дар гӯшҳо

حلقه حلقه، حلقه‌ها در گوشها

Пои кӯбони дасти афшон дар сано

پای‌کوبان دست‌افشان در ثنا

Нози нозони рбнои аҳиитно

ناز نازان ربَّنا اَحیَیتَنا

Он ҷилавад ва он изоми рехта

آن جُلود و آن عِظامِ ریخته

Форсон гашта ғубор ангехта

فارسان گشته غبار انگیخته

Ҳамлаи оранд аз адами сӯии вуҷӯд

حمله آرند از عدم سوی وجود

Дар қиёмати ҳам шакур ва ҳам кнўд

در قیامت هم شکور و هم کنود

Сар чаҳ мепайчи кунӣ нодида Эй

سر چه می‌پیچی کنی نادیده‌ای

Дар адами зи аввал на сари печида Эй

در عدم ز اول نه سر پیچیده‌ای

Дар адами афшурда будӣ пои хеш

در عدم افشرده بودی پای خویش

Ки маро кӣ бар кунад аз ҷои хеш

که مرا کی برکند از جای خویش

наменабинӣ сунъи раббонӣат ро

می‌نبینی صُنع ربّانیت را

Ки кашид ӯ мӯии пешонӣат ро

که کشید او موی پیشانیت را

То кашидат андарин анвоъи ҳол

تا کشیدت اندرین انواع حال

Ки набӯдат дар гумон ва дар хаёл

که نبودت در گمان و در خیال

Он адам ӯро ҳамора банда аст

آن عدم او را هماره بنده است

Кор кун диўои сулаймон зинда аст

کار کن دیوا سلیمان زنده است

Дев месозад ҷеффони колҷўоб

دیو می‌سازد جفان کالجواب

Зуҳра на то дафъ гуяд ё ҷавоб

زهره نه تا دفع گوید یا جواب

Хешро байн чун ҳамеи ларзии зи бим

خویش را بین چون همی‌لرزی ز بیم

Мари адамро низ ларзони дони муқӣм

مر عدم را نیز لرزان دان مقیم

Вари ту дасти андари маносиб май занӣ

ور تو دست اندر مناصب می‌زنی

Ҳам з тарсаст он ки ҷонӣ ме кунӣ

هم ز ترس است آن که جانی می‌کنی

Ҳарчӣ ҷузи ишқ худоӣ аҳсанаст

هرچه جز عشق خدای احسنست

Гар шкрхўористи он ҷон канданаст

گر شکرخواریست آن جان کندنست

Чист ҷон кандан сӯии марг омадан

چیست جان کندن سوی مرگ آمدن

Даст дар оби ҳаётӣ нозадан

دست در آب حیاتی نازدن

Халқро ду дида дар хоку мамот

خلق را دو دیده در خاک و ممات

Сад гумон доранд дар оби ҳаёт

صد گمان دارند در آب حیات

Ҷаҳд кун то сад гумон гардад навад

جهد کن تا صد گمان گردد نود

Шаб бирав вари ту бхспӣ шаб равад

شب برو ور تو بخسپی شب رود

Дар шаби торики ҷӯии он рӯз ро

در شب تاریک جوی آن روز را

Пеш кун он ақли зулмати сӯз ро

پیش کن آن عقل ظلمت‌سوز را

Дар шаби бдрнги баси некӣ буд

در شب بدرنگ بس نیکی بود

Оби ҳайвони ҷуфти торикӣ буд

آب حیوان جفت تاریکی بود

Сари з хуфтан кӣ тавон бардоштан

سر ز خفتن کی توان برداشتن

Бо чунин сад тухми ғифлат коштан

با چنین صد تخم غفلت کاشتن

Хоби мурдаи луқмаи мурда ёр шуд

خوابْ‌مرده لقمه مرده یار شد

Хоҷа хуфту дузди шаб бар кор шуд

خواجه خفت و دزد شب بر کار شد

Ту наме доне ки хсмонт кӣанд

تو نمی‌دانی که خصمانت کیند

Норёни хасм вуҷӯд хокӣанд

ناریان خصمِ وجود خاکیند

Нори хасми об ва фарзандон ӯст

نار خصم آب و فرزندان اوست

Ҳамчунонк оби хасм ҷон ӯст

همچنانک آب خصم جان اوست

Оби оташро кашад зеро ки ӯ

آب آتش را کشد زیرا که او

Хасм фарзандон обасту аду

خصم فرزندان آبست و عدو

Баъд аз он ин нор нор шаҳватаст

بعد از آن این نار نار شهوتست

Кондрўи асли гуноҳу злтст

کاندرو اصل گناه و زلتست

Нори берӯнӣ ба обии бФсрд

نار بیرونی به آبی بفسرد

Нори шаҳват то ба дӯзах май барад

نار شهوت تا به دوزخ می‌برد

Нори шаҳват май нёромд ба об

نار شهوت می‌نیارامد به آب

Зонк дорад табъи дӯзах дар азоб

زانک دارد طبع دوزخ در عذاب

Нори шаҳватро чаҳ чораи нури дайн

نار شهوت را چه چاره نور دین

Нўркми итфоъи нори алкоФрин

نورکم اطفاء نار الکافرین

Чаҳ кашад ин норро нури худо

چه کشد این نار را نور خدا

Нури иброҳӣмро сози Авесто

نور ابراهیم را ساز اوستا

То зи нори нафас чун намруди ту

تا ز نار نفس چون نمرود تو

Во раҳад ин ҷисм ҳамчун авди ту

وا رهد این جسم همچون عود تو

Шаҳвати норай ба рондан кам нашуд

شهوت ناری به راندن کم نشد

ӯ бмондн кам шавад бе ҳеҷ бад

او بماندن کم شود بی هیچ بد

То ки ҳизум менаҳй бар оташӣ

تا که هیزم می‌نهی بر آتشی

Кӣ бимиради оташ аз ҳизуми кашӣ

کی بمیرد آتش از هیزم‌کِشی

Чунк ҳизуми бозгирӣ нори мард

چونک هیزم باز گیری نار مرد

Зонк тақвои оби сӯии нори барад

زانک تقوی آب سوی نار برد

Кӣ сияҳ гардад зи оташ рӯй хуб

کی سیه گردد ز آتش روی خوب

Кӯ наад гулгуна аз тақвои улқулуб

کو نهد گلگونه از تقوی القلوب