Аз алӣ омӯз ихлоси амал

از علی آموز اخلاص عمل

Шери ҳақро дони мутаҳҳар аз дағал

شیر حق را دان مُطهَّر از دغل

Дар ғзо бар паҳливонӣ даст ёфт

در غَزا بر پهلوانی دست یافت

Зуди шамшерӣ бар овараду шитофт

زود شمشیری بر آورد و شتافت

ӯ хдўи андохт дар рӯй алӣ

او خَدو انداخت در روی علی

Ифтихор ҳар набӣ ва ҳар вале

افتخار هر نبیّ و هر ولی

Он хдў зад бар рухӣ ки рӯй моҳ

آن خدو زد بر رخی که روی ماه

Саҷдаи оради пеш ӯ дар саҷдаи гоҳ

سجده آرد پیش او در سجده‌گاه

Дар замони андохти шамшери он алӣ

در زمان انداخت شمشیرْ آن علی

Кард ӯ андари ғзооши коҳилӣ

کرد او اندر غزااَش کاهلی

Гашти ҳайрони он муборизи зини амал

گشت حیران آن مبارز، زین عمل

Вази намӯдани афву раҳмат бе маҳал

وز نمودن عفو و رحمتْ بی‌محل

Гуфт бар ман теғи тези афроштӣ

گفت بر من تیغِ تیز افراشتی

Аз чаҳ афкандии марои бгзоштӣ

از چه افکندی مرا بگذاشتی؟

Он чаҳ дидӣ беҳтар аз пайкори ман

آن چه دیدی بهتر از پیکار من؟

То шудӣ ту суст дар ашкори ман

تا شدی تو سست در اشکار من

Он чаҳ дидӣ ки чунин хашмат нишаст

آن چه دیدی که چنین خشمت نشست

То чунон барқӣ намӯду бози ҷуст

تا چنان برقی نمود و باز جست

Он чаҳ дидӣ ки маро зон акс дид

آن چه دیدی که مرا زان عکس دید

Дар дилу ҷони шуъла Эй омад падед

در دل و جان شعله‌ای آمد پدید

Он чаҳ дидӣ бартар аз куну макон

آن چه دیدی برتر از کون و مکان

Ки ба аз ҷон буду бахшидеми ҷон

که بِهْ از جان بود و بخشیدیم جان

Дар шуҷоати шери рбонистӣ

در شجاعت شیر رَبّانیستی

Дар муруввати худ ки донад кистӣ

در مُروَّت خود که داند کیستی؟

Дар муруввати абри Мӯсоӣ ба тӣа

در مُرُوَّت، اَبْر موسیّی به تیه

Комд аз вай хону нон бе шабиҳ

کآمد از وی خوان و نانِ بی‌شبیه

Абрҳо гандум диҳад конро биҷаҳад

ابرها گندم دهد کان را بجهد

Пухта ва ширин кунад мардум чу шаҳд

پخته و شیرین کند مردم چو شهد

Абри Мӯсои пари раҳмат бар кушод

ابر موسی پَرّ رحمت برگشاد

Пухтау ширин безаҳмат бидод

پخته و شیرین بی زحمت بداد

Аз барои пухтаи хорони карам

از برای پخته‌خواران کرم

Раҳматаш афрохт дар олами илм

رحمتش افراخت در عالم علم

То чиҳил соли он вазифа ва он ато

تا چهل سال آن وظیفه و آن عطا

Кам нашуд як рӯз зон аҳли раҷо

کم نشد یک روز زان اهل رجا

То ҳам эшон аз хасисии хостнд

تا هم ایشان از خسیسی خاستند

Гндноу тара ва хас хостанд

گندنا و ترّه و خس خواستند

Уммати Аҳмад ки ҳастед аз киром

امت احمد که هستید از کرام

То қиёмат ҳаст боқии он таом

تا قیامت هست باقی آن طعام

Чун абят ъанд рабӣ фош шуд

چون اَبِیتُ عند ربّی فاش شد

Итъму исқии кноити з ош шуд

یطعم و یسقی کنایت ز آش شد

Ҳеҷ бе тоўили инро дар пазир

هیچ بی‌تأویل این را درپذیر

То дар ояд дар гулӯ чун шаҳду шер

تا درآید در گلو چون شهد و شیر

Зонк тоўилст во дод ато

زانک تأویلست وا داد عطا

Чунк бинад он ҳақиқатро хато

چونک بیند آن حقیقت را خطا

Он хато дидани зи заъф ақл ӯст

آن خطا دیدن ز ضعف عقل اوست

Ақл кул мағзасту ақли ҷузви пӯст

عقلِ کُل مغزست و عقل جزو پوست

Хешро тоўил кун на ахбор ро

خویش را تأویل کن نه اخبار را

Мағзро бади гӯй на гулзор ро

مغز را بد گوی نه گلزار را

эй алӣ ки ҷумлаи ақлу дида Эй

ای علی که جمله عقل و دیده‌ای

Шамае вогў аз ончи дида Эй

شمّه‌ای واگو از آنچ دیده‌ای

Теғи ҳлмти ҷони моро чок кард

تیغ حلمت جان ما را چاک کرد

Оби илмати хоки моро пок кард

آب علمت خاک ما را پاک کرد

Бозгу донам ки ин асрори ҳавасат

بازگو دانم که این اسرار هوست

Зонк бе шамшери куштан кор ӯст

زانک بی شمشیر کشتن کار اوست

Сонеъ беолат ва бе ҷорҳаҳ

صانع بی آلت و بی جارحه

Воҳби ин ҳадяҳои робҳаҳ

واهب این هدیه‌های رابحه

Сад ҳазорон мечашонд ҳуш ро

صد هزاران می چشاند هوش را

Ки хабар набӯд ду чашму гӯш ро

که خبر نبود دو چشم و گوش را

Бози гӯ эй бози арши хуши шикор

باز گو ای بازِ عرش خوش‌شکار

То чаҳ дидӣ ин замон аз кирдигор

تا چه دیدی این زمان از کردگار

Чашми ту идрок ғайб омӯхта

چشم تو ادراک غیب آموخته

Чашмҳои ҳозирон бар дӯхта

چشمهای حاضران بردوخته

Он яке моҳӣ ҳаме бинад аён

آن یکی ماهی همی‌بیند عیان

Ваон яке торик мебинад ҷаҳон

وان یکی تاریک می‌بیند جهان

Ваон яке се моҳ мебинад баҳам

وان یکی سه ماه می‌بیند بهم

Ин се кас бинишаста як мавзеи нъм

این سه کس بنشسته یک موضع نعم

Чашм ҳар се бозу гӯш ҳар се тез

چشم هر سه باز و گوش هر سه تیز

Дар ту овезон ва аз ман дар гурез

در تو آویزان و از من در گریز

Саҳар айнаст ин аҷаби лутфи хФист

سحر عین است این عجب لطف خفیست

Бар ту нақши гург ва бар ман Юсуфӣаст

بر تو نقش گرگ و بر من یوسفیست

Олам ар ҳаждаҳ ҳазорасту фузун

عالم ار هجده هزارست و فزون

Ҳар назарро нест ин ҳаждаҳи забун

هر نظر را نیست این هجده زبون

Роз бигушо эй алии Муртазо

راز بگشا ای علی مرتضی

эй пас суъи алқзои ҳасани алқзо

ای پس سؤ القضا حسن القضا

ё ту вогўи онч ақлат ёфтаст

یا تو واگو آنچ عقلت یافتست

ё бигӯям онч брмн тофтаст

یا بگویم آنچ برمن تافتست

Аз ту бар ман тофт чун дории ниҳон

از تو بر من تافت چون داری نهان

намефишонӣ нур чун ма бе забон

می‌فشانی نور چون مه بی زبان

Лек агар дар гуфт ояд қурси моҳ

لیک اگر در گفت آید قرص ماه

Шаби равонро зӯдтари орад ба роҳ

شب روان را زودتر آرد به راه

Аз ғалат эмин шаванд ва аз зҳўл

از غلط ایمن شوند و از ذهول

Бонги ма ғолиб шавад бар бонги ғӯл

بانگ مه غالب شود بر بانگ غول

Моҳ бегуфтан чу бошад раҳнамо

ماه بی گفتن چو باشد رهنما

Чун бигӯед шуд зёи андари зё

چون بگوید شد ضیا اندر ضیا

Чун ту бобии он Мадинаи илм ро

چون تو بابی آن مدینهٔ علم را

Чун шуъоъии офтоби ҳалам ро

چون شعاعی آفتاب حلم را

Боз бош эй боб бар ҷӯёии боб

باز باش ای باب بر جویای باب

То расад аз ту қшўри андари лбоб

تا رسد از تو قشور اندر لباب

Боз бош эй боби раҳмат то абад

باز باش ای باب رحمت تا ابد

Боргоҳи мо ?лаи кФўои аҳад

بارگاه ما له کفوا احد

Ҳар ҳавоу заррае худ мнзрист

هر هوا و ذره‌ای خود منظریست

Нои кушода кӣ гавд конҷо дарӣаст

نا گشاده کی گود کانجا دریست

То бнгшоиди дариро дидбон

تا بنگشاید دری را دیدبان

Дар дарун ҳаргиз наҷунбад ин гумон

در درون هرگز نجنبد این گمان

Чун кушода шуд дарӣ ҳайрон шавад

چون گشاده شد دری حیران شود

Мурғи аўмиду тамаъ парон шавад

مرغ اومید و طمع پران شود

Ғофилии ногуҳ ба вайрон ганҷ ёфт

غافلی ناگه به ویران گنج یافت

Сӯй ҳар вайрон аз он пас май шитофт

سوی هر ویران از آن پس می‌شتافت

То з дарвешӣ наёбӣ ту гуҳар

تا ز درویشی نیابی تو گهر

Кӣ гуҳари ҷӯии зи дарвешӣ дигар

کی گهر جویی ز درویشی دگر

Солҳогар занни дӯд бо пои хеш

سالها گر ظن دَوَد با پای خویش

Нагзарад зи ашкоФи бинӣҳои хеш

نگذرد ز اشکاف بینیهای خویش

То бибинӣ ноидт аз ғайби бӯ

تا ببینی نایدت از غیب بو

Ғайри бинии ҳеҷ мебинӣ бигӯ

غیر بینی هیچ می‌بینی بگو