Ман чунон мардум ки бар хӯнии хеш

من چنان مردم که بر خونی خویش

Нӯши лутф ман нашуд дар қаҳри неш

نوش لطف من نشد در قهر نیش

Гуфт пайғомбар ба гӯши чокарам

گفت پیغامبر به گوش چاکرم

Кӯи баради рӯзии зи гардани ин серум

کو برد روزی ز گردن این سرم

Кард огаҳи он расӯл аз ваҳии дӯст

کرد آگه آن رسول از وحی دوست

Ки ҳалоками оқибат бар даст ӯст

که هلاکم عاقبت بر دست اوست

ӯ ҳаме гуяд бикаш пешини маро

او همی‌گوید بکش پیشین مرا

То наёяд аз ман ин мункири хато

تا نیاید از من این منکر خطا

Ман ҳаме гӯям чу марги ман зи тест

من همی‌گویم چو مرگ من ز تست

Бо қазои ман чун тавонам ҳилаи ҷуст

با قضا من چون توانم حیله جست

ӯ ҳаме уфтад ба пешами к-эии Карим

او همی‌افتد به پیشم کای کریم

Мар маро кун аз барои ҳақи ду ним

مر مرا کن از برای حق دو نیم

То на ояд бар ман ин анҷоми бад

تا نه آید بر من این انجام بد

То насузад ҷони ман бар ҷони худ

تا نسوزد جان من بر جان خود

Ман ҳаме гӯям бирав ҷеффи алқлм

من همی گویم برو جف القلم

Зон қалами бас сарнигӯн гардад илм

زان قلم بس سرنگون گردد علم

Ҳеҷ буғзӣ нест дар ҷонами зи ту

هیچ بغضی نیست در جانم ز تو

Зонк инро ман намедонам зи ту

زانک این را من نمی‌دانم ز تو

Олати ҳақии ту фоили дасти ҳақ

آلت حقی تو فاعل دست حق

Чун занам бар олати ҳақи таъну диқ

چون زنم بر آلت حق طعن و دق

Гуфт ӯ пас он қисос аз баҳр чист

گفت او پس آن قصاص از بهر چیست

Гуфт ҳам аз ҳақ ва он сари хФист

گفت هم از حق و آن سر خفیست

Гар кунад бар феъли худ ӯ эътироз

گر کند بر فعل خود او اعتراض

зи эътирози худ брўёнди риёз

ز اعتراض خود برویاند ریاض

Эътироз ӯро расад бар феъли худ

اعتراض او را رسد بر فعل خود

Зонк дар қаҳраст ва дар лутф ӯ аҳад

زانک در قهرست و در لطف او احد

Андарин шаҳри ҳаводис мейр ӯст

اندرین شهر حوادث میر اوست

Дар мамолики молик тадбир ӯст

در ممالک مالک تدبیر اوست

Олати худро агар ӯ бишиканад

آلت خود را اگر او بشکند

Он шикаста гаштаро некӯ кунад

آن شکسته گشته را نیکو کند

Рамз нанасх оя ӯ ннсҳо

رمز ننسخ آیة او ننسها

Ноти хиро дар ақаб май дони мҳо

نات خیرا در عقب می‌دان مها

Ҳар шариъатро ки ҳақ мансӯх кард

هر شریعت را که حق منسوخ کرد

ӯ гёи барад ва иваз оварад вирд

او گیا برد و عوض آورد ورد

Шаб кунад мансӯхи шуғли рӯз ро

شب کند منسوخ شغل روز را

Байни ҷамодии хиради афрӯз ро

بین جمادی خرد افروز را

Бози шаб мансӯх шуд аз нури рӯз

باز شب منسوخ شد از نور روز

То ҷамодии сӯхт зон оташ фурӯз

تا جمادی سوخت زان آتش‌فروز

Гарчи зулмат омад он наваму сабоат

گرچه ظلمت آمد آن نوم و سبات

На дарун зулматаст оби ҳаёт

نه درون ظلمتست آب حیات

На дар он зулмати хирадҳо тоза шуд

نه در آن ظلمت خردها تازه شد

Сиктае сармоя овоза шуд

سکته‌ای سرمایهٔ آوازه شد

Ки ззиддиҳо зиддиҳо омад падед

که ز ضدها ضدها آمد پدید

Дар сувидои равшанои офарид

در سویدا روشنایی آفرید

Ҷанги пайғомбари мадор сулҳ шуд

جنگ پیغامبر مدار صلح شد

Сулҳи ин охири замон зон ҷанги бад

صلح این آخر زمان زان جنگ بد

Сад ҳазорон сар бурид он длстон

صد هزاران سر برید آن دلستان

То амон ёбад сари аҳли ҷаҳон

تا امان یابد سر اهل جهان

Боғбон зон май баради шохи музир

باغبان زان می‌برد شاخ مضر

То биёбад нахли қоматҳо ва бар

تا بیابد نخل قامتها و بر

намекунад аз боғи донои он ҳашиш

می‌کند از باغ دانا آن حشیش

То намояди боғу миваи хуррамяш

تا نماید باغ و میوه خرمیش

намекунад дандони бадро он табиб

می‌کند دندان بد را آن طبیب

То раҳад аз дарду бемории ҳабиб

تا رهد از درد و بیماری حبیب

Пас зёдтҳои даруни нқсҳост

پس زیادتها درون نقصهاست

Мари шаҳидонро ҳаёт андар фаност

مر شهیدان را حیات اندر فناست

Чун бурӣдаи гашти ҳалқи ризқи хор

چون بریده گشت حلق رزق‌خوار

Ирзқўн фараҳин шуд гўор

یرزقون فرحین شد گوار

Ҳалқи ҳайвон чун бурӣда шуд бъдл

حلق حیوان چون بریده شد بعدل

Ҳалқ инсон раст ва афзӯнед фазл

حلق انسان رست و افزونید فضل

Ҳалқи инсон чун бабрад ҳин бибин

حلق انسان چون ببرد هین ببین

То чаҳ зояд кун қиёси он барин

تا چه زاید کن قیاس آن برین

Ҳалқ солис зояду тимор ӯ

حلق ثالث زاید و تیمار او

Шарбат ҳақ бошаду анвор ӯ

شربت حق باشد و انوار او

Ҳалқ бибрида хӯрд шарбат вале

حلق ببریده خورد شربت ولی

Ҳалқ аз лои рустаи мурда дар балӣ

حلق از لا رسته مرده در بلی

Бас кун эй дуни ҳиммати кӯтаҳи бенон

بس کن ای دون‌همت کوته‌بنان

То кят бошад ҳаёти ҷон ба нон

تا کیت باشد حیات جان به نان

Зон надории мивае монанди бед

زان نداری میوه‌ای مانند بید

Кобрўи барадии паии нони сипед

کآبرو بردی پی نان سپید

Гар надорад сабри зини нони ҷони ҳис

گر ندارد صبر زین نان جان حس

Кимиёро гиру зари гардони ту мис

کیمیا را گیر و زر گردان تو مس

Ҷома шӯе кард хоҳӣ эй фалон

جامه‌شویی کرد خواهی ای فلان

Рӯ магардон аз маҳаллаи гозрон

رو مگردان از محلهٔ گازران

Гарчи нон бишикаст мари рӯзаи туро

گرچه نان بشکست مر روزهٔ ترا

Дар шикастаи банди печу бартари о

در شکسته‌بند پیچ و برتر آ

Чун шикаста банд омад даст ӯ

چون شکسته‌بند آمد دست او

Пас руфӯ бошад яқин ашкаст ӯ

پس رفو باشد یقین اشکست او

Гар ту онро башиканӣ гуяд биё

گر تو آن را بشکنی گوید بیا

Ту дурусташ кун надории дасту по

تو درستش کن نداری دست و پا

Пас шикастани ҳақ ӯ бошад ки ӯ

پس شکستن حق او باشد که او

Мар шикаста гаштаро донад руфӯ

مر شکسته گشته را داند رفو

Онк донад дӯхт ӯ донад дарид

آنک داند دوخت او داند درید

Ҳар чаҳро бФрўхти некӯтар харид

هر چه را بفروخت نیکوتر خرید

Хонаро вайрон кунад зеру зибр

خانه را ویران کند زیر و زبر

Пас бик соъат кунад маъмуртар

پس بیک ساعت کند معمورتر

Гар яке сарро бабрад аз бадан

گر یکی سر را ببرد از بدن

Сад ҳазорон сар бар орад дар змн

صد هزاران سر بر آرد در زمن

Гар нафармудии қисосӣ бар ҷинот

گر نفرمودی قصاصی بر جنات

ё нагуфтӣ фӣ алқсос омад ҳаёт

یا نگفتی فی القصاص آمد حیات

Худ киро Зуҳраи бадӣ то ӯ зи худ

خود که را زهره بدی تا او ز خود

Бар асири ҳукми ҳақ теғӣ занад

بر اسیر حکم حق تیغی زند

Зонк донад ҳар ки чашмашро гушӯд

زانک داند هر که چشمش را گشود

Кони кушандаи сухраи тақдир буд

کان کشنده سخرهٔ تقدیر بود

Ҳар киро он ҳукм бар сар омадӣ

هر که را آن حکم بر سر آمدی

Бар сари фарзанди ҳам теғӣ задӣ

بر سر فرزند هم تیغی زدی

Рӯ битарсу таъна кам зан бар бидон

رو بترس و طعنه کم زن بر بدان

Пеши доми ҳукми аҷз худ бидон

پیش دام حکم عجز خود بدان