Чашми одам бар блисии кӯи шқии сет

چشم آدم بر بلیسی کو شقی‌ست

Аз ҳақорати вази зёФти бнгрист

از حقارت وز زیافت بنگریست

Хеш бинӣ кард ва омад худгузин

خویش‌بینی کرد و آمد خودگزین

Ханда зад бар кори Иблиси лъин

خنده زد بر کار ابلیس لعین

Бонг бар зад ғайрати ҳақи к-эии сафӣ

بانگ بر زد غیرت حق کای صفی

Ту наме донеи зи асрори хФӣ

تو نمی‌دانی ز اسرار خفی

Пӯстинро бозгўнаҳ гар кунад

پوستین را بازگونه گر کند

Кӯҳро аз бех ва аз бен барканд

کوه را از بیخ و از بن برکند

Пардаи сад одами он дам бар дард

پردهٔ صد آدم آن دم بر درد

Сад блиси нав мусулмон оварад

صد بلیس نو مسلمان آورد

Гуфт одам тавба кардам зини назар

گفت آدم توبه کردم زین نظر

Ин чунин густох нандешам дигар

این چنین گستاخ نندیشم دگر

ё ғиоси алмстғисини аҳдно

یا غیاث المستغیثین اهدنا

Лои ифтихори болълўму алғнӣ

لا افتخار بالعلوم و الغنی

Лои тзғи қлбои ҳудоати болкрм

لا تزغ قلبا هدیت بالکرم

ВосрФи алсؤи алзии хати алқлм

واصرف السؤ الذی خط القلم

Бигузарон аз ҷони мо суъи алқзо

بگذران از جان ما سؤ القضا

Вомбри моро зи ихвони сафо

وامبر ما را ز اخوان صفا

Талхтар аз фурқати ту ҳеҷ нест

تلخ‌تر از فرقت تو هیچ نیست

Бе паноҳати ғайр пичопич нест

بی پناهت غیر پیچاپیچ نیست

Рахти мо ҳам рахти моро роҳи зан

رخت ما هم رخت ما را راه‌زن

Ҷисми мо мари ҷони моро ҷома кун

جسم ما مر جان ما را جامه کن

Дасти мо чун пои моро ме хӯрд

دست ما چون پای ما را می‌خورد

Бе амони ту касе ҷон чун барад

بی امان تو کسی جان چون برد

Вари баради ҷони зини хатарҳои азим

ور برد جان زین خطرهای عظیم

Барда бошад мояи идбору бим

برده باشد مایهٔ ادبار و بیم

Зонк ҷон чун восил ҷонон набӯд

زانک جان چون واصل جانان نبود

То абад бо хеш кӯрасту кабӯд

تا ابد با خویش کورست و کبود

Чун ту надиҳӣ роҳи ҷони худ бардаи гир

چون تو ندهی راه جان خود برده گیر

Ҷон ки бе ту зинда бошад мурдаи гир

جان که بی تو زنده باشد مرده گیر

Гар ту таъна май занӣ бар бандагон

گر تو طعنه می‌زنی بر بندگان

Мари туро он мерасад эй Комрон

مر ترا آن می‌رسد ای کامران

Вари ту моҳу меҳрро гӯйии ҷафо

ور تو ماه و مهر را گویی جفا

Вари ту қади сарвро гӯйии дўто

ور تو قد سرو را گویی دوتا

Вари ту чарху аршро хуонеи ҳақир

ور تو چرخ و عرش را خوانی حقیر

Вари ту кону баҳрро гӯйии фақир

ور تو کان و بحر را گویی فقیر

Он ба нисбат бо камол ту равост

آن به نسبت با کمال تو رواست

Малики икмоли фаноҳо мар турост

ملک اکمال فناها مر تراست

Ки ту покӣ аз хатари вази нестӣ

که تو پاکی از خطر وز نیستی

Нитсаатонро мавҷаду мғнистӣ

نیستان را موجد و مغنیستی

Онк рӯйонед донад сӯхтан

آنک رویانید داند سوختن

Зонк чун бадаред донад духтан

زانک چون بدرید داند دوختن

намебисӯзад ҳар хазони мари боғ ро

می‌بسوزد هر خزان مر باغ را

Боз рӯйанд гули саббоғ ро

باز رویاند گل صباغ را

К-эии бсўзидаҳи буруни ои тозаи шӯ

کای بسوزیده برون آ تازه شو

Бори дигари хубу хуби овозаи шӯ

بار دیگر خوب و خوب‌آوازه شو

Чашми наргис кӯр шуд бозаши бсохт

چشم نرگس کور شد بازش بساخت

Ҳалқ не бибареду бозаш худ навохт

حلق نی ببرید و بازش خود نواخت

Мо чу маснӯъем ва сонеъ нестем

ما چو مصنوعیم و صانع نیستیم

Ҷузи забуну ҷуз ки қонеъ нестем

جز زبون و جز که قانع نیستیم

Мо ҳамаи нафасӣ ва нафасӣ ме занем

ما همه نفسی و نفسی می‌زنیم

Гар нахоҳӣ мо ҳамаи оҳрмним

گر نخواهی ما همه آهرمنیم

Зон зи оҳрмни рҳидстими мо

زان ز آهرمن رهیدستیم ما

Ки харидии ҷони моро аз ъмӣ

که خریدی جان ما را از عمی

Ту ъсокш ҳар кро ки зиндагӣаст

تو عصاکش هر کرا که زندگیست

БеАсо ва беъсокш кӯр чист

بی عصا و بی عصاکش کور چیست

Ғайри ту ҳар чаҳ хушасту нохўшст

غیر تو هر چه خوشست و ناخوشست

Одамӣ сӯзаст ва айн оташаст

آدمی سوزست و عین آتشست

Ҳар киро оташи паноҳ ва пушт шуд

هر که را آتش پناه و پشت شد

Ҳам маҷусии гашт ва ҳам зардушт шуд

هم مجوسی گشت و هم زردشت شد

Кули шийъи мо халои аллоҳи ботил

کل شیء ما خلا الله باطل

Ани фазли аллоҳи ғими ҳотл

ان فضل الله غیم هاطل