Бози рӯи сӯии алӣу хӯняш

باز رو سوی علی و خونیش

Ваон карам бо хӯнӣу афзӯняш

وان کرم با خونی و افزونیش

Гуфт душманро ҳамеи байнам ба чашм

گفت دشمن را همی‌بینم به چشم

Рӯзу шаб бар вай надорам ҳеҷ хашм

روز و شب بر وی ندارم هیچ خشم

Зонк маргами ҳамчуи ман хуш омадаст

زانک مرگم همچو من خوش آمدست

Марги ман дар баъси чанг андар задаст

مرگ من در بعث چنگ اندر زدست

Марг бемаргӣ буд моро ҳалол

مرگ بی مرگی بود ما را حلال

Барг бебаррагӣ буд моро навол

برگ بی برگی بود ما را نوال

Зоҳираши марг ва ба ботини зиндагӣ

ظاهرش مرگ و به باطن زندگی

Зоҳираши абтари ниҳони пояндагӣ

ظاهرش ابتر نهان پایندگی

Дар раҳм зодани ҷанинро рафтанаст

در رحم زادن جنین را رفتنست

Дар ҷаҳон ӯро зи нави бшкФтнст

در جهان او را ز نو بشکفتنست

Чун марои сӯии аҷали ишқ ва ҳавост

چون مرا سوی اجل عشق و هواست

Наҳй лои тлқўо боидикм марост

نهی لا تلقوا بایدیکم مراست

Зонк наҳй аз донаи ширин буд

زانک نهی از دانهٔ شیرین بود

Талхро худ наҳй ҳоҷат кӣ шавад

تلخ را خود نهی حاجت کی شود

Донае каш талх бошад мағзу пӯст

دانه‌ای کش تلخ باشد مغز و پوست

Талхӣу макрӯҳяш худ наҳй ӯст

تلخی و مکروهیش خود نهی اوست

Донаи мурдани маро ширин шудаст

دانهٔ مردن مرا شیرین شدست

Бали ҳам аҳёءи пай ман омадаст

بل هم احیاء پی من آمدست

Ақтлўнӣ ё сқотии лоӣмо

اقتلونی یا ثقاتی لائما

Ани фии қатлии ҳаётии доимо

ان فی قتلی حیاتی دائما

Ани фии мўтии ҳаётӣ ё Фтӣ

ان فی موتی حیاتی یا فتی

Кам аФорқи мӯтинӣ ҳатто маттӣ

کم افارق موطنی حتی متی

Фурқатии луи лами ткни фии зои алскўн

فرقتی لو لم تکن فی ذا السکون

Лами иқли анои илайҳи роҷъўн

لم یقل انا الیه راجعون

Роҷеъ он бошад ки боз ояд ба шаҳр

راجع آن باشد که باز آید به شهر

Сӯй ваҳдат ояд аз тафреқи даҳр

سوی وحدت آید از تفریق دهر