Боз омад к-эии алӣ зудам бикаш

باز آمد کای علی زودم بکش

То набинам он даму вақти турш

تا نبینم آن دم و وقت ترش

Ман ҳалолат мекунам хӯнам бирез

من حلالت می‌کنم خونم بریز

То набинад чашми ман он растхез

تا نبیند چشم من آن رستخیز

Гуфтам ар ҳар заррае хӯнӣ шавад

گفتم ار هر ذره‌ای خونی شود

Ханҷари андари каф ба қасд ту равад

خنجر اندر کف به قصد تو رود

Як сари мӯ аз ту натавонад бурид

یک سر مو از تو نتواند برید

Чун қалам бар ту чунон хаттӣ кашид

چون قلم بر تو چنان خطی کشید

Лек бе ғами шӯи шафиъи ту манам

لیک بی غم شو شفیع تو منم

Хоҷаи рӯҳам на мамлуки танам

خواجهٔ روحم نه مملوک تنم

Пеши ман ин тан надорад қӣматӣ

پیش من این تن ندارد قیمتی

Бе тани хешами Фтии ибни улфатӣ

بی تن خویشم فتی ابن الفتی

Ханҷар ва шамшер шуд райҳони ман

خنجر و شمشیر شد ریحان من

Марг ман шуд базму нргсдони ман

مرگ من شد بزم و نرگسدان من

Онк ӯ танро бад-ӣни сон пай кунад

آنک او تن را بدین سان پی کند

Ҳирс мерайу хилофат кӣ кунад

حرص میری و خلافت کی کند

Зон ба зоҳир кӯ шуд андари ҷоҳу ҳукм

زان به ظاهر کو شد اندر جاه و حکم

То амиронро намояди роҳу ҳукм

تا امیران را نماید راه و حکم

То амӣриро диҳад ҷонӣ дигар

تا امیری را دهد جانی دگر

То диҳад нахли хилофатро самар

تا دهد نخل خلافت را ثمر