Ҷаҳди пайғомбари бФтҳи Маккаи ҳам
جهد پیغامبر به فتح مکه هم
Кӣ буд дар ҳуби дунёи муттаҳам
کی بود در حب دنیا متهم
Онк ӯ аз махзани ҳафт осмон
آنک او از مخزن هفت آسمان
Чашму дил бар басти рӯзи имтиҳон
چشم و دل بر بست روز امتحان
Аз паии назора ӯ ҳуру ҷон
از پی نظارهٔ او حور و جان
Пар шудаи офоқ ҳар ҳафт осмон
پر شده آفاق هر هفت آسمان
Хештани ороста аз баҳр ӯ
خویشتن آراسته از بهر او
Худ варои пурвои ғайри дӯсти кӯ
خود ورا پروای غیر دوست کو
Ончунон пар гашта аз иҷлоли ҳақ
آنچنان پر گشته از اجلال حق
Ки дарави ҳам раҳи наёбади оли ҳақ
که درو هم ره نیابد آل حق
Лои исъи Финои набии мурсал
لا یسع فینا نبی مرسل
Волмлку алрўҳи аизои Фоъқлўо
والملک و الروح ایضا فاعقلوا
Гуфт мо зоғем ҳамчун зоғ на
گفت مازاغیم همچون زاغ نه
Маст саббоғем масти боғ на
مست صباغیم مست باغ نه
Чунк махзанҳои афлоку уқул
چونک مخزنهای افلاک و عقول
Чун хасӣ омад бар чашми расӯл
چون خسی آمد بر چشم رسول
Пас чаҳ бошад Маккау шому Ироқ
پس چه باشد مکه و شام و عراق
Ки намояд ӯ набарду иштиёқ
که نماید او نَبَرد و اشتیاق
Он гумон бар ваии замир бад кунад
آن گمان بر وی ضمیر بد کند
Кӯи қиёс аз ҷаҳлу ҳирс худ кунад
کو قیاس از جهل و حرص خود کند
Обгинаи зард чунсозӣ ниқоб
آبگینهٔ زرد چون سازی نقاب
Зарди бинии ҷумлаи нури офтоб
زرد بینی جمله نور آفتاب
Башикан он шишаи кабӯду зард ро
بشکن آن شیشهٔ کبود و زرد را
То шиносии гирдроу мард ро
تا شناسی گرد را و مرد را
Гирди Форси гирди сари афрошта
گَرد فارِس گِرد سر افراشته
Гирдро ту марди ҳақи пиндошта
گَرد را تو مرد حق پنداشته
Гирд дид Иблис ва гуфт ин фаръи тин
گرد دید ابلیس و گفت این فرع طین
Чун фазояд бар ман оташи ҷабин
چون فزاید بر من آتشجبین
То ту май бинии азизонро башар
تا تو میبینی عزیزان را بشر
Донки мироси блиссти он назар
دانک میراث بلیسست آن نظر
Гар на фарзандии блисӣ Эй анед
گر نه فرزندی، بلیسی ای عنید
Пас ба ту мироси он саг чун расед
پس به تو میراث آن سگ چون رسید
Ман ним саги шери ҳақами ҳақи параст
من نیم سگ، شیر حقم حقپرست
Шер ҳақ онаст каз сӯрат бараст
شیر حق آنست کز صورت برست
Шер дунё ҷӯяд ашкорӣу барг
شیر دنیا جوید اشکاری و برگ
Шер мавло ҷӯяд озодӣу марг
شیر مولی جوید آزادی و مرگ
Чунк андар марг бинад сад вуҷӯд
چونک اندر مرگ بیند صد وجود
Ҳамчу парвона бисӯзанд вуҷӯд
همچو پروانه بسوزاند وجود
Шуд ҳавои марги тавқи содиқон
شد هوای مرگ طوق صادقان
Ки ҷуҳудонро бади ин дами имтиҳон
که جهودان را بد این دم امتحان
Дар набӣ фармуд к-эии қавми яҳуд
در نبی فرمود کای قوم یهود
Содиқонро марг бошад ганҷу суд
صادقان را مرگ باشد گنج و سود
Ҳамчунонк орзӯӣ суд ҳаст
همچنانک آرزوی سود هست
Орзӯии марги бурдан зон бааст
آرزوی مرگ بردن زان بهست
эй ҷуҳудони баҳри номӯси касон
ای جهودان بهر ناموس کسان
Бигузаронед ин таманно бар забон
بگذرانید این تمنا بر زبان
Як ҷуҳудии ин қадар Зуҳра надошт
یک جهودی این قدر زهره نداشت
Чун Муҳамади ин илмро бар фаррошат
چون محمد این علم را بر فراشت
Гуфт агар ронед инро бар забон
گفت اگر رانید این را بر زبان
Як яҳӯдӣ худ намонад дар ҷаҳон
یک یهودی خود نماند در جهان
Пас яҳудони моли бурданду хароҷ
پس یهودان مال بردند و خراج
Ки макун расвои ту моро эй Сироҷ
که مکن رسوا تو ما را ای سراج
Ин суханро нест поёнии падед
این سخن را نیست پایانی پدید
Даст бо ман даҳ чу чашмат дӯст дид
دست با من ده چو چشمت دوست دید