Баъди моҳӣ халқ гуфтанд эй маон
بعد ماهی خلق گفتند ای مهان
Аз амирон кист бар ҷояши нишон
از امیران کیست بر جایش نشان
То ба ҷой ӯ шносимши эмом
تا به جای او شناسیمش امام
Дасту доманро ба даст ӯ диҳем
دست و دامن را به دست او دهیم
Чунк шуд хуршед ва моро кард доғ
چونک شد خورشید و ما را کرد داغ
Чора набӯд бар мақомаш аз чароғ
چاره نبود بر مقامش از چراغ
Чунк шуд аз пеши дидаи васли ёр
چونک شد از پیش دیده وصل یار
Нойибӣ бояд азумони ёдгор
نایبی باید ازومان یادگار
Чунк гул бигузашт ва гулшан шуд хароб
چونک گل بگذشت و گلشن شد خراب
Буии гулро аз ки ёбем аз гулоб
بوی گل را از که یابیم از گلاب
Чун худо андар наёяд дар аён
چون خدا اندر نیاید در عیان
Нойиб ҳақанд ин пайғомбарон
نایب حقاند این پیغامبران
На ғалат гуфтам ки нойиб бо мнўб
نه غلط گفتم که نایب با منوب
Гар ду пиндорӣ қабеҳ ояд на хуб
گر دو پنداری قبیح آید نه خوب
На ду бошад то тӯии сӯрати параст
نه دو باشد تا توی صورتپرست
Пеш ӯ як гашт каз сӯрат бараст
پیش او یک گشت کز صورت برست
Чун ба сӯрати бенгарӣ чашми ту дӯст
چون به صورت بنگری چشم تو دوست
Ту ба нураш дар нигар каз чашм раст
تو به نورش در نگر کز چشم رست
Нур ҳар ду чашм натавон фарқ кард
نور هر دو چشم نتوان فرق کرد
Чунк дар нураши назари андохти мард
چونک در نورش نظر انداخت مرد
Даҳ чароғ ар ҳозир ояд дар макон
ده چراغ ار حاضر آید در مکان
Ҳар яке бошад басӯрат ғайри он
هر یکی باشد بصورت غیر آن
Фарқ натавон кард нур ҳар яке
فرق نتوان کرد نور هر یکی
Чун ба нураш рӯй оре бе шаккӣ
چون به نورش روی آری بیشکی
Гар ту сад себ ва сад обии бшмрӣ
گر تو صد سیب و صد آبی بشمری
Сад намонад як шавад чун бФшрӣ
صد نماند یک شود چون بفشری
Дар маъонии қисмат ва аъдод нест
در معانی قسمت و اعداد نیست
Дар маъонии таҷзия ва афрод нест
در معانی تجزیه و افراد نیست
Иттиҳоди ёр бо ёрон хушаст
اتحاد یار با یاران خوشست
Пои маънии гир , сӯрат саркашаст
پای معنیگیرْ، صورت سرکشست
Сӯрати саркаш гудозон кун биринҷ
صورتِ سرکش گُدازان کُن برَنج
То бибинӣ зер ӯ ваҳдат чу ганҷ
تا ببینی زیر او وحدت چو گنج
Вари ту нгдозии аноятҳои ӯ
ور تو نگدازی عنایتهای او
Худ гудозад эй дилами мавлоӣ ӯ
خود گدازد ای دلم مولای او
ӯ намояди ҳам ба дилҳо хеш ро
او نماید هم به دلها خویش را
ӯ бидӯзад хирқаи дарвеш ро
او بدوزد خرقهٔ درویش را
Мунбасит будем як ҷавҳари ҳама
منبسط بودیم یک جوهر همه
Бесар ва бепо бадем он сари ҳама
بیسر و بی پا بدیم آن سر همه
Як гуҳар будем ҳамчун офтоб
یک گهر بودیم همچون آفتاب
Бегиреҳ будему софии ҳамчуи об
بی گره بودیم و صافی همچو آب
Чун басӯрат омад он нури сира
چون بصورت آمد آن نور سره
Шуд адад чун сояҳои конгресс
شد عدد چون سایههای کنگره
Гнграҳ вайрон кунед аз манҷаниқ
گنگره ویران کنید از منجنیق
То равад фарқ аз миёни ин Фриқ
تا رود فرق از میان این فریق
Шарҳи инро гуфтамӣ ман аз марӣ
شرح این را گفتمی من از مری
Лек тарсам то нлғзди хотирӣ
لیک ترسم تا نلغزد خاطری
Нуктаҳо чун теғ пӯлодаст тез
نکتهها چون تیغ پولادست تیز
Гар надории ту сипари вои пас гурез
گر نداری تو سپر وا پس گریز
Пеши ин алмос бе аспри мё
پیش این الماس بی اسپر میا
Каз баридани теғро набӯд ҳаё
کز بریدن تیغ را نبود حیا
Зини сабаби ман теғ кардам дар ғилоф
زین سبب من تیغ کردم در غلاف
То ки кжхўонӣ нахонд бархилоф
تا که کژخوانی نخواند برخلاف
Омадеми андари тамомии достон
آمدیم اندر تمامی داستان
Вази вафодории ҷамъи расатон
وز وفاداری جمع راستان
Каз пас ин пешво бар хостнд
کز پس این پیشوا بر خاستند
Бар мақомаш нойибӣ ме хостанд
بر مقامش نایبی میخواستند