Як занӣ бо Тифл оварад он ҷуҳуд
یک زنی با طفل آورد آن جهود
Пеши он бут , оташи андари шуъла буд
پیش آن بُت، آتش اندر شعله بود
Тифли азуи бастад дар оташ дар фиканд
طفل ازو بستَد در آتش در فکند
Зан битарседу дил аз имони бикунад
زن بترسید و دل از ایمان بکَند
Хост то ӯ саҷдаи оради пеши бут
خواست تا او سجده آرد پیش بُت
Бонг зад он Тифли ании лами уммат
بانگ زد آن طفل "إنّي لم أمُت"
Андари о эй модари ӣнҷои ман хушам
اندر آ ای مادر اینجا من خوشم
Гарчи дар сӯрати миёни оташам
گرچه در صورت میانِ آتشم
Чашм бандаст оташ аз баҳри ҳиҷоб
چشمبندست آتش از بهرِ حجِاب
Раҳматаст ин сари баровардаи зи ҷайб
رحمتست این سر برآورده ز جیب
Андари о модар бибин бурҳони ҳақ
اندر آ مادر ببین برهانِ حق
То бибинӣ ъушрати хосони ҳақ
تا ببینی عشرتِ خاصانِ حق
Андари оу оби байни оташи мисол
اندر آ و آب بین آتشمثال
Аз ҷаҳонӣ котшаст обаши мисол
از جهانی کآتش است آبش مثال
Андари ои асрори иброҳӣми байн
اندر آ اسرارِ ابراهیم بین
Кӯ дар оташ ёфт сарву ёсамин
کو در آتش یافت سرو و یاسمین
Марг медидам гуҳ зодани зи ту
مرگ میدیدم گَهِ زادن ز تو
Сахти хавфам буд афтодани зи ту
سخت خوفم بود افتادن ز تو
Чун бзодми рустам аз зиндони танг
چون بزادم رَستم از زندان تنگ
Дар ҷаҳони хуши ҳавои хуби ранг
در جهانِ خوشهوای خوبرنگ
Ман ҷаҳонро чун раҳм дидам кунун
من جهان را چون رَحِم دیدم کنون
Чун дарин оташ бидидам ин сукӯн
چون درین آتش بدیدم این سکون
Андарин оташ бидидам олимӣ
اندرین آتش بدیدم عالمی
Зарраи зарраи андрўи исои дамӣ
ذرّه ذرّه اندرو عیسِیدمی
Нак ҷаҳон нест шакл ҳаст зот
نک جهانِ نیستشکلِ هستْذات
Ва он ҷаҳон ҳаст шакл бе сабот
و آن جهان هست شکلِ بیثبات
Андари ои модари баҳақи модарӣ
اندر آ مادر بحقّ مادری
Байн ки ин озар надорад озарӣ
بین که این آذر ندارد آذری
Андари ои модар ки иқбол омадаст
اندر آ مادر که اقبال آمدست
Андари ои модари мадаи давлати зи даст
اندر آ مادر مَدِه دولت زِ دست
Қудрати он саг бидидӣ андари о
قدرتِ آن سگ بدیدی اندر آ
То бибинӣ қудрату лутфи худо
تا ببینی قدرت و لطفِ خدا
Ман зи раҳмат май кшонми пои ту
من ز رحمت میکشانم پای تو
Каз тараб худ нестам пурвои ту
کز طرب خود نیستم پروای تو
Андари о ва дигаронро ҳам бихон
اندر آ و دیگران را هم بخوان
Кандар оташ шоҳ биниҳодаст хон
کاندر آتش شاه بِنهادست خوان
Андар ойед эй мусулмонони ҳама
اندر آیید ای مسلمانان همه
Ғайри ъзб дайн азобаст он ҳама
غیر عَذب، دین عَذابست آن همه
Андар ойед эй ҳамаи парвонаи вор
اندر آیید ای همه پروانهوار
Андарин баҳра ки дорад сад баҳор
اندرین بهره که دارد صد بهار
Бонг мезад дармиёни он гуруҳ
بانگ میزد درمیان آن گروه
Пар ҳаме шуд ҷони халқон аз шиква
پُر همی شد جان خلقان از شکوه
Халқи худро баъд аз он бе хештан
خلقْ خود را بعد از آن بیخویشتن
намефиканданд андари оташи марду зан
میفکندند اندر آتش مرد و زن
Бемуваккил бекашиш аз ишқи дӯст
بیموکّل بیکشش از عشقِ دوست
Зонк ширин кардан ҳар талх азуаст
زانک شیرین کردنِ هر تلخ ازوست
То чунон шуд кони ъўонони халқ ро
تا چنان شد کان عوانان خلق را
Манъ мекарданд котш дар мё
منع میکردند کآتش در مَیا
Он яҳӯдӣ шуд сияҳи рӯу хаҷал
آن یهودی شد سیهرو و خجل
Шуд пушаймони зини сабаби бемордил
شد پشیمان زین سبب بیماردل
Кандар имони халқи ошиқ тар шуданд
کاندر ایمان خلق عاشقتر شدند
Дар фанои ҷисми содиқ тар шуданд
در فنای جسم صادقتر شدند
Макри шайтони ҳам дарави печиди шукр
مکرِ شیطان هم درو پیچید شُکر
Деви ҳам худро сияҳ рӯ дид шукр
دیو هم خود را سیهرو دید شکر
Онч мемолида дар рӯй касон
آنچ میمالید دَر روی کَسان
Ҷамъ шуд дар чеҳраи он нокаси он
جمع شد در چهرهٔ آن ناکس آن
Онк медарид ҷомаи халқи чуст
آنک میدرّید جامهٔ خلق چُست
Шуд даридаи он ӯ эшон дуруст
شد دریده آنِ او ایشان درست