Гуфт шери оре вале раби алъбод
گفت شیر آری ولی ربُّ العباد
Нардбонии пеши пои мо ниҳод
نردبانی پیش پای ما نهاد
Поя поя рафт бояд сӯии бом
پایه پایه رفت باید سوی بام
Ҳаст ҷабрӣ бӯдани ӣнҷои тамаъи хом
هست جَبری بودن اینجا طمع خام
Пои дорӣ чун кунӣ худро ту ланг ?
پای داری چون کُنی خود را تو لنگ؟
Дасти дорӣ чун кунӣ пинҳони ту чанг ?
دست داری چون کُنی پنهان تو چنگ؟
Хоҷа чун белӣ ба даст банда дод
خواجه چون بیلی به دست بنده داد
Безабон маълум шуд ӯро мурод
بی زبان معلوم شد او را مُراد
Даст ҳамчун бели ишорат ҳои ӯст
دستِ همچون بیل اشارتهای اوست
Охири андешии иборат ҳои ӯст
آخر اندیشی عبارتهای اوست
Чун ишоратҳоашро бар ҷон наҳй
چون اشارتهاش را بر جان نهی
Дар вафо ӣ он ишорати ҷони диҳӣ
در وفای آن اشارت جان دهی
Пас ишоратҳои асрор т диҳад
پس اشارتهای اسرارت دهد
Бор бар дорад зи ту карт диҳад
بار بَردارد ز تو کارت دهد
Ҳомилӣ мҳмўл гирданд ту ро
حاملی محمول گرداند تورا
Қобилӣ мақбул гирданд ту ро
قابلی مقبول گرداند تورا
Қобили амр вае қойили шӯй
قابل امر ویی قایل شوی
Васли ҷӯии баъд аз он восили шӯй
وصل جویی بعد از آن واصل شوی
Саъии шукри неъматаши қудрат буд
سعیِ شکرِ نعمتش قدرت بود
Ҷабри ту инкори он неъмат буд
جَبر تو انکار آن نعمت بود
Шукри қудрати қудратат афзӯн кунад
شکرِ قدرت قدرتت افزون کند
Ҷабри неъмат аз кафат берун кунад
جَبرْ نعمت از کفت بیرون کند
Ҷабри ту хуфтан буд дар раҳи мхсп
جَبرِ تو خُفتن بود در ره مخُسپ
То набинӣ он дару даргаи мхсп
تا نبینی آن در و دَرگه مخُسپ
Ҳони мхсп эй коҳил бе эътибор
هان مخسپ ای کاهلِ بیاعتبار
Ҷуз ба зери он дарахти миваи дор
جز به زیر آن درخت میوهدار
То ки шох афшон кунад ҳар лаҳзаи бод
تا که شاخ افشان کند هر لحظه باد
Бар сари хуфтаи бирезади нақлу зод
بر سر خفته بریزد نقل و زاد
Ҷабр ва хуфтан дар миёни раҳи занон
جبر و خفتن در میان رهزنان
Мурғ беҳангом кӣ ёбад амон ?
مرغ بیهنگام کی یابد امان؟
Вари ишоратҳоашро бинии занӣ
ور اشارتهاش را بینی زنی
Марди пиндорӣ ва чун бинии занӣ
مرد پنداری و چون بینی زنی
Ин қадари ақлӣ ки дорӣ гум шавад
این قدر عقلی که داری گُم شود
Сар ки ақл аз вай биппарад дам шавад
سَر که عقل از وی بپرّد دُم شود
Зонк бешукрӣ буд шаваму шнор
زانک بیشکری بود شوم و شَنار
Май барад бешукрро дар қаъри нор
میبرد بیشکر را در قَعرِ نار
Гар таваккул мекунӣ дар кор кун
گر توکّل میکنی در کار کن
Кишт кун пас такя бар ҷаббор кун
کشت کن پس تکیه بر جبّار کُن