Соъатӣ тохир кард андар шудан

ساعتی تأخیر کرد اندر شدن

Баъд аз он шуд пеши шери панҷаи зан

بعد از آن شد پیش شیر پنجه‌زن

Зон сабаб кандар шудан ӯ монад дайр

زان سبب کاندر شدن او ماند دیر

Хокро мекунад ва меғуред шер

خاک را می‌کند و می‌غُرّید شیر

Гуфт ман гуфтам ки аҳди он хасон

گفت من گفتم که عهد آن خسان

Хом бошад хому сусту норасон

خام باشد خام و سُست و نارسان

Дмдмаҳ ӣ эшон маро аз хар фиканд

دمدمه‌یْ ایشان مرا از خر فکند

Чанд бФрибди марои ин даҳр чанд

چند بفریبد مرا این دهرْ چند

Сахти дармонди амири сусти риш

سخت درماند امیرِ سُست ریش

Чун на пас бинад на пеш аз аҳмақяш

چون نه پس بیند نه پیش از احمقیش

Роҳ ҳамвораст зераши домҳо

راه هموارست زیرش دامها

Қаҳти маънии дармиёни номҳо

قحطِ معنی در میانِ نامها

Лафзҳо ва номҳо чун домҳост

لفظها و نامها چون دامهاست

Лафзи ширини реги оби умри мост

لفظ شیرین ریگِ آب عمر ماست

Он яке Ригӣ ки ҷӯшад оби азу

آن یکی ریگی که جوشد آب ازو

Сахт кам ёбаст рӯи онро биҷӯ

سخت کم‌یابست رو آن را بجو

Манба ҳикмат шавад ҳикмати талаб

منبع حکمت شود حکمت‌طلب

Фориғ ояд ӯ зи таҳсилу сабаб

فارغ آید او ز تحصیل و سبب

Лавҳи ҳофизи лавҳ маҳфӯзӣ шавад

لوحِ حافظ لوح محفوظی شود

Ақл ӯ аз рӯҳ маҳзузӣ шавад

عقل او از روحْ محظوظی شود

Чун муаллим буд ақлаши зи ибтидо

چون معلّم بود عقلش ز ابتدا

Баъд азин шуд ақли шогирдии варо

بعد ازین شد عقل شاگردی ورا

Ақл чун ҷбрил гуяд аҳмдо

عقلْ چون جبریل گوید احمدا

Гар яке гомии нуҳуми сӯзади маро

گر یکی گامی نهم سوزد مرا

Ту маро бигзор зини пас пеши рон

تو مرا بگذار زین پس پیش ران

Ҳади ман ин буд эй султони ҷон

حدِّ من این بود ای سلطان جان

Ҳар ки монад аз коҳилӣ бешукру сабр

هر که ماند از کاهلی بی‌شکر و صبر

ӯ ҳамин донад ки гирад пои ҷабр

او همی داند که گیرد پای جَبر

Ҳар ки ҷабр оварад худ ранҷур кард

هر که جبر آورد خود رنجور کَرد

То ҳамон ранҷуряш дар гӯр кард

تا همان رنجوریَش در گور کرد

Гуфт пайғамбар ки ранҷурии балоғ

گفت پیغمبر که رنجوری بِلاغ

Ранҷи орад то бимирад чун чароғ

رنج آرد تا بمیرد چون چراغ

Ҷабр чаҳ буд бастани ашкстаҳ ро

جبر چه بود؟ بستنِ اِشکسته را

ё бпиўстни раҳгии бигусаста ро

یا بپیوستن رگی بگسسته را

Чун дарин раҳи пой худ нашикаста Эй

چون درین ره پای خود نشکسته‌ای

Бар кӣ май хндӣ чаҳ поро баста Эй

بر که می‌خندی چه پا را بَسته‌ای

Вонки поиш дар раҳи кӯшиши шикаст

وانک پایش در ره کوشش شکست

Дррсид ӯро барроқ ва бар нишаст

دررسید او را بُراق و بر نشست

Ҳомили дайн буд ӯ мҳмўл шуд

حامل دین بود او محمول شد

Қобили фармони бад ӯ мақбул шуд

قابل فرمان بُد او مقبول شد

Токунӯн фармони пазируфтии зи шоҳ

تاکنون فرمان پذیرفتی ز شاه

Баъди азин фармони расонад бар сипоҳ

بعد ازین فرمان رساند بر سپاه

Токунӯн ахтар асар кардӣ дарав

تاکنون اختر اثر کردی درو

Баъд азин бошад амири ахтар ӯ

بعد ازین باشد امیر اختر او

Гар туро ашкол ояд дар назар

گر ترا اِشکال آید در نظر

Пас ту шаки дорӣ дар аншқи алқмр

پس تو شک داری در انْشَقَّ الْقَمَرُ

Тоза кун имони не аз гуфт забон

تازه کن ایمان نی از گفتِ زبان

эй ҳаворо тоза карда дар ниҳон

ای هوا را تازه کرده در نهان

То ҳавои тозаи сети имон тоза нест

تا هوا تازه‌ست ایمان تازه نیست

Кини ҳавои ҷузи қуфли он дарвоза нест

کاین هوا جز قفلِ آن دروازه نیست

Кардае тоўили ҳарфи бикр ро

کرده‌ای تأویل حرف بِکر را

Хешро тоўил кун на зикр ро

خویش را تاویل کن نه ذِکر را

Бар ҳавои тоўил қуръон ме кунӣ

بر هوا تأویل قرآن می‌کنی

Паст ва каж шуд аз ту маънии суннӣ

پست و کژ شد از تو معنی سَنی

Хониш
бхш 59 - қсҳ мкр хргвш — фрӣд ҳомд
бхш 59 - қсҳ мкр хргвш — ъндлӣб
бхш 59 - қсҳ мкр хргвш — фотмҳ зндӣ