Ҳамчуи он харгӯши кӯ бар шер зад

همچو آن خرگوش کو بر شیر زد

Рӯҳ ӯ кӣ буд андар хӯрд қад

روح او کی بود اندر خوردِ قَد

Шер мегуфт аз сари тезӣу хашм

شیر می‌گفت از سر تیزی و خشم

Каз раҳи гӯшами аду бар басти чашм

کز ره گوشم عدو بر بست چشم

Макрҳои ҷбрёнм баста кард

مکرهای جَبریانم بسته کرد

Теғи чубинашони танамро хаста кард

تیغ چوبینشان تنم را خسته کرد

Зин сипас ман нашнавам он дмдмаҳ

زین سپس من نشنوم آن دمدمه

Бонг девонасту ғӯлони он ҳама

بانگ دیوانست و غولان آن همه

Бар дарон эй дили ту эшонро маи ист

بر دران ای دل تو ایشان را مه‌ایست

Пӯсташони бркни кашони ҷуз пӯст нест

پوستشان برکَن کِشان جز پوست نیست

Пӯст чаҳ буд гуфтаҳои ранги ранг

پوست چه بود گفته‌های رنگ رنگ

Чун зира бар об каш набӯд диранг

چون زره بر آبْ کِش نبود درنگ

Ин сухан чун пӯсту маънии мағзи дон

این سخن چون پوست و معنی مغز دان

Ин сухан чун нақшу маънии ҳамчуи ҷон

این سخن چون نقش و معنی همچو جان

Пӯст бошад мағзи бадро айби пӯш

پوست باشد مغزِ بد را عیب‌پوش

Мағзи некӯро зи ғайрати ғайби пӯш

مغز نیکو را ز غیرت غیب‌پوش

Чун қалам аз боди бади дафтари зи об

چون قلم از باد بُد دفتر ز آب

Ҳарчӣ банависӣ фано гардад шитоб

هرچه بنویسی فنا گردد شتاب

Нақш обаст ар вафои ҷӯӣ аз он

نقشِ آبست اَر وفا جویی از آن

Бози гардии дастҳои худ газон

باز گردی دستهای خود گزان

Бод дар мардуми ҳаво ва орзӯаст

باد در مَردُم هوا و آرزوست

Чун ҳавои бгзоштии пайғоми ҳавасат

چون هوا بگذاشتی پیغامِ هوست

Хуш буд пайғомҳои кирдигор

خوش بود پیغامهای کردگار

Кӯи зи сар то пой бошад пойдор

کو ز سر تا پای باشد پایدار

Хутбаи шоҳони бигардад ва он киё

خطبهٔ شاهان بگردد و آن کِیا

Ҷузи киёу хутбаҳои анбиё

جُز کیا و خطبه‌های انبیا

Зонк Буши подшоҳон аз ҳавост

زانک بَوش پادشاهان از هواست

Борномаҳи анбиё аз кибриёст

بارنامهٔ انبیا از کبریاست

Аз дирамҳо номи шоҳони бркннд

از دِرَمها نام شاهان برکنند

Номи Аҳмад то абад бар ме зананд

نام احمد تا ابد بَر می‌زنند

Номи Аҳмади ном ҷумла анбиёст

نام احمد نام جملهٔ انبیاست

Чунк сад омад навад ҳам пеши мост

چونک صد آمد نود هم پیش ماست