Чун сулаймонро саропарда заданд

چون سلیمان را سراپرده زدند

Ҷумлаи мурғонаш ба хизмат омаданд

جمله مرغانش به خدمت آمدند

Ҳам забону муҳаррам худ ёфтанд

هم‌زبان و محرم خود یافتند

Пеш ӯ як як бҷон бишитофтанд

پیش او یک یک بجان بشتافتند

Ҷумлаи мурғон тарк карда чики чик

جمله مرغان ترک کرده چیک چیک

Бо сулаймон гашта аФсҳи ман ахик

با سلیمان گشته اَفْصَحُ مِنْ اَخیک

Ҳамзабонии хешӣ ва пайвандӣ аст

همزبانی خویشی و پیوندی است

Мард бо номаҳрамон чун бандӣ аст

مَرد با نامحرمان چون بندی است

эй басои ҳиндӯу тарки ҳамзабон

ای بسا هندو و تُرکِ همزبان

эй басои ду тарк чун бегонагон

ای بسا دو تُرک چون بیگانگان

Пас забони муҳаррамӣ худ дигараст

پس زبانِ محرمی خود دیگرست

Ҳамдилӣ аз ҳамзабонӣ беҳтараст

همدلی از همزبانی بهترست

Ғайри нутқу ғайри ?имау сҷл

غیر نطق و غیر اِیما و سِجل

Сад ҳазорон тарҷумони хезади зи дил

صد هزاران ترجمان خیزد ز دل

Ҷумлаи мурғон ҳар яке асрори худ

جمله مرغان هر یکی اسرار خود

Аз ҳунари вази дониш ва аз кори худ

از هنر وز دانش و از کار خود

Бо сулаймони як бик во ме намӯд

با سلیمان یک بیک وا می‌نمود

Аз барои арзаи худро ме ситуд

از برای عرضه خود را می‌ستود

Аз такаббур на ва аз ҳастӣ хеш

از تکبّر نه و از هستی خویش

Баҳри он то раҳ диҳад ӯро ба пеш

بهر آن تا ره دهد او را به پیش

Чун бибояд бардаро аз хоҷа Эй

چون بباید بَرده را از خواجه‌ای

Арза дорад аз ҳунари дибоҷа Эй

عرضه دارد از هنر دیباجه‌ای

Чунк дорад аз харидоряши нанг

چونک دارد از خریداریش ننگ

Худ кунад бемору кару шулу ланг

خود کند بیمار و کِرّ و شَلّ و لنگ

Навбат ҳудҳуд раседу пеша аш

نوبت هدهد رسید و پیشه‌اش

Ва он баёни санъату андеша аш

و آن بیانِ صنعت و اندیشه‌اش

Гуфт эй шаҳи як ҳунар кон кеҳтараст

گفت ای شه یک هنر کان کِهترست

Боз гӯям гуфт кӯтаҳ беҳтараст

باز گویم گفتْ کوته بهترست

Гуфт бар гӯ то кадомаст он ҳунар

گفت بر گو تا کدامست آن هنر

Гуфт ман онгаҳ ки бошам авҷ бар

گفت من آنگه که باشم اوج بَر

Бингарам аз авҷ бо чашми яқин

بنگرم از اوج با چشم یقین

Ман бубинами об дар қаъри замин

من ببینم آب در قعر زمین

То кҷоист ва чаҳ ъмқстш чаҳ ранг

تا کجایست و چه عُمقستش چه رنگ

Аз чаҳ меҷӯшад зи хокӣ ё зи санг

از چه می‌جوشد ز خاکی یا ز سنگ

эй сулаймони баҳри лашгаргоҳ ро

ای سلیمان بهرِ لشگرگاه را

Дар сафар май дори ин огоҳ ро

در سفر می‌دار این آگاه را

Пас сулаймон гуфт эй некӯи рафиқ

پس سلیمان گفت ای نیکو رفیق

Дар биёбонҳои бе оби амиқ

در بیابانهای بی آب عمیق