Бўолбшри кӯи илми алосмои бгст

بوالبشر کو علَّم الاَسْما بگَست

Сад ҳазорон илмаши андар ҳар рагаст

صد هزاران علمش اندر هر رگَست

Исм ҳар чизеи чунон кон чиз ҳаст

اسم هر چیزی چنان کان چیز هست

То ба поёни ҷон ӯро дод даст

تا به پایان جانِ او را داد دست

Ҳар лақаб кӯ дод он мубаддил нашуд

هر لقب کو داد آن مُبدَل نشد

Онк чусташ хонд ӯ коҳил нашуд

آنک چُستش خواند او کاهل نشد

Ҳар ки аввал муъминаст аввал бидид

هر که اوّل مؤمن است اوّل بدید

Ҳар ки охири кофар ӯро шуд падед

هر که آخر کافر او را شد پدید

Исм ҳар чизеи ту аз донои шинав

اسمِ هر چیزی تو از دانا شنو

Сари рамзи илми алосмои шинав

سِرِّ رمز علَّمَ الاَسْما شنو

Исм ҳар чизе бар мо зоҳираш

اسم هر چیزی بر ما ظاهرش

Исм ҳар чизе бар холиқи сараш

اسم هر چیزی بر خالق سِرش

Назд Мӯсои номи чӯбаши бади Асо

نزد موسی نام چوبش بُد عصا

Назд холиқ буд номаши аждаҳо

نزدِ خالق بود نامش اژدها

Бади умрро номи ӣнҷои бути параст

بُد عُمر را نام اینجا بت‌پرست

Лек муъмин буд номаш дар аласт

لیک مؤمن بود نامش در اَلَست

Онки бади наздики мо номаши манӣ

آنک بُد نزدیک ما نامش منی

Пеши ҳақи ин нақши бад ки бо манӣ

پیش حق این نقش بُد که با منی

Сӯратӣ буд ин манӣ андари адам

صورتی بود این منی اندر عدم

Пеши ҳақи мавҷӯд на беш ва на кам

پیش حق موجود نه بیش و نه کم

Ҳосил он омад ҳақиқати номи мо

حاصل آن آمد حقیقت نام ما

Пеши ҳазрати кон буд анҷоми мо

پیشِ حضرت کان بود انجام ما

Мардро бар оқибати номӣ наад

مرد را بر عاقبت نامی نهد

Не бар он кӯи орияти номӣ наад

نی بر آن کو عاریت نامی نهد

Чашми одам чун ба нур пок дид

چشم آدم چون به نور پاک دید

Ҷону сари номҳо гашташи падед

جان و سرّ نام‌ها گشتش پدید

Чун малики анвори ҳақ дар ваии бёФт

چون مَلَک انوار حق از وی بتافت

Дар суҷуд афтод ва дар хизмати шитофт

در سجود افتاد و در خدمت شتافت

Мадҳи ин одам ки номаш май барам

مدح این آدم که نامش می‌بَرم

Қосирамгар то қиёмати бшмрм

قاصرم گر تا قیامت بشمرم

Ин ҳама донист ва чун омад қазо

این همه دانِست و چون آمد قضا

Дониш як наҳй шуд бар ваии хато

دانِش یک نهی شد بر وی خطا

К-эй аҷаб наҳй аз паии таҳрим буд

کای عجب نهی از پی تحریم بود

ё ба тоўилии баду тўҳим буд

یا به تأویلی بُد و توهیم بود

Дар дилаши тоўил чун тарҷеҳ ёфт

در دلش تأویل چون ترجیح یافت

Табъ дар ҳайрати сӯии гандуми шитофт

طبع در حیرت سوی گندم شتافت

Боғбонро хор чун дар пой рафт

باغبان را خار چون در پای رفت

Дузд фурсат ёфт колои баради тафт

دزد فرصت یافت کالا برد تَفت

Чун з ҳайрат раст боз омад ба роҳ

چون ز حیرت رَست‌ باز آمد به راه

Дид бардаи дузди рахт аз коргоҳ

دید بُرده دزد رخت از کارگاه

Рбнои ано злмно гуфту оҳ

رَبَّنَا اِنَّا ظَلَمْنَا گفت و آه

Яъне омад зулмату гуми гашти роҳ

یعنی آمد ظلمت و گُم گشت راه

Пас қазои абрӣ буд хўршидпўш

پس قضا ابری بوَد خورشیدپوش

Шер ва аждарҳо шавад зу ҳамчуи мӯш

شیر و اژدرها شود زو همچو موش

Ман агар домӣ набинам гоҳи ҳукм

من اگر دامی نبینم گاهِ حُکم

Ман на танҳо ҷоҳилам дар роҳи ҳукм

من نه تنها جاهلم در راه حُکم

эй хунаки он кӯ накукорӣ гирифт

ای خنُک آن کو نکوکاری گرفت

Зӯрро бгзошт ӯ зорӣ гирифт

زور را بگذاشت او‌، زاری گرفت

Гар қазои пӯшади сияҳ ҳамчун шабат

گر قضا پوشد سیه همچون شبت

Ҳам қазо дастат бигирад оқибат

هم قضا دستت بگیرد عاقبت

Гар қазои сад бори қасд ҷон кунад

گر قضا صد بار قصدِ جان کند

Ҳам қазо ҷонат диҳад дармон кунад

هم قضا جانت دهد درمان کند

Ин қазои сад бор агар роҳат занад

این قضا صد بار اگر راهت زند

Бар фарози чарх харгоҳат занад

بر فراز چرخ‌ْ خرگاهت زند

Аз карами дони ин ки май трсондт

از کرم دان این که می‌تَرساندت

То ба малики эминии бншондт

تا به مُلک ایمنی بنشاندت

Ин сухан поён надорад гашти дайр

این سخن پایان ندارد گشت دیر

Гӯш кун ту қиссаи харгӯшу шер

گوش کن تو قصهٔ خرگوش و شیر