Омад ӯ онҷо ва аз даври истод

آمد او آنجا و از دور ایستاد

Мари умрро дид ва дар ларзи аўФтод

مر عمر را دید و در لرز اوفتاد

Ҳайбатӣ зон хуфта омад бар расӯл

هیبتی زان خفته آمد بر رسول

Ҳолатӣ хуш кард бар ҷонаши нузул

حالتی خوش کرد بر جانش نزول

Меҳр ва ҳайбат ҳаст зид ҳамдигар

مهر و هیبت هست ضد همدگر

Ин ду зидро дид ҷамъи андари ҷигар

این دو ضد را دید جمع اندر جگر

Гуфт бо худ ман шаҳонро дида ам

گفت با خود من شهان را دیده‌ام

Пеши султонони ма ва бгзидаҳ ам

پیش سلطانان مه و بگزیده‌ام

Аз шҳонми ҳайбат ва тарсӣ набӯд

از شهانم هیبت و ترسی نبود

Ҳайбати ин марди ҳушамро рабӯд

هیبت این مرد هوشم را ربود

Рафтаам дар бешаи шеру паланг

رفته‌ام در بیشهٔ شیر و پلنگ

Рӯй ман зишон нагардонид ранг

روی من زیشان نگردانید رنگ

Баси шдстм дар масофу корзор

بس شدستم در مصاف و کارزار

Ҳамчуи шери он дам ки бошад корзор

همچو شیر آن دم که باشد کارزار

Бас ки хӯрдам бас задам захми гарон

بس که خوردم بس زدم زخم گران

Дили қавӣ тар бӯдаам аз дигарон

دل قوی‌تر بوده‌ام از دیگران

Бе силаҳи ин марди хуфта бар замин

بی‌سلاح این مرد خفته بر زمین

Ман ба ҳафт андом ларзон чист ин

من به هفت اندام لرزان چیست این

Ҳайбат ҳақаст ин аз халқ нест

هیبت حقست این از خلق نیست

Ҳайбати ин марди соҳиб далқ нест

هیبت این مرد صاحب دلق نیست

Ҳар ки тарсид аз ҳақ ӯ тақво гузид

هر که ترسید از حق او تقوی گزید

Тарсад аз ваии ҷину инс ва ҳар ки дид

ترسد از وی جن و انس و هر که دید

Андарин фикрат ба ҳурмати дасти баст

اندرین فکرت به حرمت دست بست

Баъди як соъати умр аз хоби ҷуст

بعد یک ساعت عمر از خواب جست

Кард хизмати мари умрроу салом

کرد خدمت مر عمر را و سلام

Гуфт пайғомбари салом онгаҳ калом

گفت پیغامبر سلام آنگه کلام

Пас алейкаш гуфт ва ӯро пеш хонд

پس علیکش گفت و او را پیش خواند

Эминаш кард ва ба пеши худ нишонд

ایمنش کرد و به پیش خود نشاند

ЛотхоФўо ҳаст назул хоиФон

لاتخافوا هست نزل خایفان

Ҳаст дар хур аз барои хоиФи он

هست در خور از برای خایف آن

Ҳар ки тарсади мари варо эмин кунанд

هر که ترسد مر ورا ایمن کنند

Мари дили тарсндаро сокин кунанд

مر دل ترسنده را ساکن کنند

Онк хавфаш нест чун гӯйӣ матарс

آنک خوفش نیست چون گویی مترس

Дарс чаҳ диҳӣ нест ӯ муҳтоҷи дарс

درس چه‌دهی نیست او محتاج درس

Он дил аз ҷои рафтаро дилшод кард

آن دل از جا رفته را دلشاد کرد

Хотири вайронашро обод кард

خاطر ویرانش را آباد کرد

Баъд аз он гуфташ суханҳои дақиқ

بعد از آن گفتش سخنهای دقیق

Вази сифоти поки ҳақи нъми алрФиқ

وز صفات پاک حق نعم الرفیق

Вази навозишҳои ҳақи абдол ро

وز نوازشهای حق ابدال را

То бидонад ӯ мақому ҳол ро

تا بداند او مقام و حال را

Ҳол чун ҷилваи сет зон зебои арӯс

حال چون جلوه‌ست زان زیبا عروس

Венаи мақоми он хилват омад бо арӯс

وین مقام آن خلوت آمد با عروس

Ҷилва бинад шоҳу ғайри шоҳ низ

جلوه بیند شاه و غیر شاه نیز

Вақт хилват нест ҷузи шоҳи азиз

وقت خلوت نیست جز شاه عزیز

Ҷилва карда хосу омонро арӯс

جلوه کرده خاص و عامان را عروس

Хилвати андар шоҳ бошад бо арӯс

خلوت اندر شاه باشد با عروس

Ҳаст бисёр аҳли ҳол аз суфиён

هست بسیار اهل حال از صوفیان

Нодурусти аҳли мақоми андари миён

نادرست اهل مقام اندر میان

Аз манозилҳои ҷонаш ёд дод

از منازلهای جانش یاد داد

Вази сафарҳои рӯонаш ёд дод

وز سفرهای روانش یاد داد

Вази замонӣ каз замони холии бадаст

وز زمانی کز زمان خالی بدست

Вази мақоми қудс ки иҷлолии бадаст

وز مقام قدس که اجلالی بدست

Вази ҳавои кондрўи симурғи рӯҳ

وز هوایی کاندرو سیمرغ روح

Пеш азин дидаст парвозу футуҳ

پیش ازین دیدست پرواز و فتوح

Ҳар яке парвозаш аз офоқ беш

هر یکی پروازش از آفاق بیش

Вази умед ва наҳиммат муштоқ беш

وز امید و نهمت مشتاق بیش

Чун умри ағёррўро ёр ёфт

چون عمر اغیاررو را یار یافت

Ҷон ӯро толиб асрор ёфт

جان او را طالب اسرار یافت

Шайхи комил буду толиби мштҳӣ

شیخ کامل بود و طالب مشتهی

Марди чобук буду мураккаби даргаӣ

مرد چابک بود و مرکب درگهی

Дид он муршид ки ӯ иршод дошт

دید آن مرشد که او ارشاد داشت

Тухми поки андари замин пок кошт

تخم پاک اندر زمین پاک کاشت