Ин ҳамаи гуфтем лек андари бсич
این همه گفتیم لیک اندر بسیچ
Беъаноёт худо ҳеҷем ҳеҷ
بیعنایات خدا هیچیم هیچ
Бе ъаноёти ҳақу хосони ҳақ
بی عنایات حق و خاصان حق
Гар малик бошад сёҳстши варақ
گر ملک باشد سیاهستش ورق
эй худо эй фазли ту ҳоҷати раво
ای خدا ای فضل تو حاجت روا
Бо ту ёди ҳеҷ кас набӯд раво
با تو یاد هیچ کس نبود روا
Ин қадари иршоди ту бахшида Эй
این قدر ارشاد تو بخشیدهای
То бад-ӣни баси айби мо пӯшида Эй
تا بدین بس عیب ما پوشیدهای
Қатраи дониш ки бахшедӣ зи пеш
قطرهٔ دانش که بخشیدی ز پیش
Муттасили гардон ба дарёҳои хеш
متصل گردان به دریاهای خویش
Қатра илмаст андари ҷони ман
قطرهٔ علمست اندر جان من
Вораонаш аз ҳавои вази хоки тан
وارهانش از هوا وز خاک تن
Пеш аз он кини хокҳо хсФш кунанд
پیش از آن کین خاکها خسفش کنند
Пеш аз он кини бодҳо ншФш кунанд
پیش از آن کین بادها نشفش کنند
Гарчи чун ншФш кунад ту қодирӣ
گرچه چون نشفش کند تو قادری
Каш азишон вои сетонеи вои харӣ
کش ازیشان وا ستانی وا خری
Қатрае кӯ дар ҳаво шуд ё ки рехт
قطرهای کو در هوا شد یا که ریخت
Аз хазинаи қудрати ту кӣ гурехт
از خزینهٔ قدرت تو کی گریخت
Гар дар ояд дар адам ё сад адам
گر در آید در عدم یا صد عدم
Чун бихоняш ӯ кунад аз сари қадам
چون بخوانیش او کند از سر قدم
Сад ҳазорон зиди зидро ме кашад
صد هزاران ضد ضد را میکشد
Бозашони ҳукми ту берун ме кашад
بازشان حکم تو بیرون میکشد
Аз адамҳо сӯй ҳастӣ ҳар замон
از عدمها سوی هستی هر زمان
Ҳаст ё раби корвон дар корвон
هست یا رب کاروان در کاروان
Хосса ҳар шаби ҷумлаи афкору уқул
خاصه هر شب جمله افکار و عقول
Нест гардад ғарқ дар баҳр нағӯл
نیست گردد غرق در بحر نغول
Бози вақти субҳи он аллоҳён
باز وقت صبح آن اللهیان
Бар зананд аз баҳри сар чун моҳён
بر زنند از بحر سر چون ماهیان
Дар хазони он сад ҳазорон шоху барг
در خزان آن صد هزاران شاخ و برگ
Аз ҳазимати рафта дар дарёии марг
از هزیمت رفته در دریای مرگ
Зоғи пӯшидаи сияҳ чун навҳа гар
زاغ پوشیده سیه چون نوحهگر
Дар гулистон навҳа карда бар Хизр
در گلستان نوحه کرده بر خضر
Боз фармон ояд аз солори даҳ
باز فرمان آید از سالار ده
Мари адамро конч хӯрдӣ бози даҳ
مر عدم را کانچ خوردی باز ده
Онч хӯрдӣ вои даҳ эй марги сиёҳ
آنچ خوردی وا ده ای مرگ سیاه
Аз наботу доруу баргу гиёҳ
از نبات و دارو و برگ و گیاه
эй бародари ақли икдм бо худ ор
ای برادر عقل یکدم با خود آر
Дам бидам дар ту хазонасту баҳор
دم بدم در تو خزانست و بهار
Боғи дилро сабз ватару тозаи байн
باغ دل را سبز و تر و تازه بین
Пари зи ғунчау вирду сарву ёсамин
پر ز غنچه و ورد و سرو و یاسمین
зи анбаии барг пинҳон гашта шох
ز انبهی برگ پنهان گشته شاخ
зи анбаии гули ниҳони саҳроу кох
ز انبهی گل نهان صحرا و کاخ
Ин суханҳое ки аз ақл куласт
این سخنهایی که از عقل کلست
Буии он гулзору сарв ва сунбуласт
بوی آن گلزار و سرو و سنبلست
Буи гул дидӣ ки онҷо гул набӯд
بوی گل دیدی که آنجا گل نبود
Ҷӯш мл дидӣ ки онҷо мл набӯд
جوش مل دیدی که آنجا مل نبود
Бӯи қлоўўзсту раҳбари мари туро
بو قلاووزست و رهبر مر ترا
Май барад то хулду кавсари мари туро
میبرد تا خلد و کوثر مر ترا
Бӯи давоӣ чашм бошад нўрсоз
بو دوای چشم باشد نورساز
Шуд зи бӯеи дидаи ёқӯби боз
شد ز بویی دیدهٔ یعقوب باز
Буии бади мари дидаро торӣ кунад
بوی بد مر دیده را تاری کند
Буии Юсуфи дидаро ёрӣ кунад
بوی یوسف دیده را یاری کند
Ту ки Юсуфи нестӣ ёқӯб бош
تو که یوسف نیستی یعقوب باش
Ҳамчу ӯ бо гиря ва ошӯб бош
همچو او با گریه و آشوب باش
Бишинав ин панд аз ҳакими ғазнавӣ
بشنو این پند از حکیم غزنوی
То биёбӣ дар тан куҳна навай
تا بیابی در تن کهنه نوی
Нозро рӯе бибояд ҳамчуи вирд
ناز را رویی بباید همچو ورد
Чун надории гирди бдхўиии магарад
چون نداری گرد بدخویی مگرد
Зишт бошад рӯй нозебоу ноз
زشت باشد روی نازیبا و ناز
Сахт бошад чашми нобӣноу дард
سخت باشد چشم نابینا و درد
Пеши Юсуфи нозаш ва хӯбӣ макун
پیش یوسف نازش و خوبی مکن
Ҷузи ниёзу оҳ ёқӯбӣ макун
جز نیاز و آه یعقوبی مکن
Маънии мурдани зи тӯтии бади ниёз
معنی مردن ز طوطی بد نیاز
Дар ниёзу фақри худро мурдаи соз
در نیاز و فقر خود را مرده ساز
То дами исои туро зинда кунад
تا دم عیسی ترا زنده کند
Ҳамчуи хешати хуб ва фархунда кунад
همچو خویشت خوب و فرخنده کند
Аз баҳорон кӣ шавад сарсабзи санг
از بهاران کی شود سرسبز سنگ
Хоки шӯ то гули намоеи ранги ранг
خاک شو تا گل نمایی رنگ رنگ
Солҳо ту санг будӣ дили харош
سالها تو سنگ بودی دلخراش
Озмӯнро як замонӣ хок бош
آزمون را یک زمانی خاک باش