Он шнидстӣ ки дар аҳди умр

آن شنیدستی که در عهد عمر

Буд чангии мутрибӣ бо кару фар

بود چنگی مطربی با کر و فر

Булбул аз овоз ӯ бе худ шудӣ

بلبل از آواز او بی‌خود شدی

Як тараби зи овози хубаш сад шудӣ

یک طرب ز آواز خوبش صد شدی

Маҷлису маҷмаъ дамаш оростӣ

مجلس و مجمع دمش آراستی

Ваз навой ӯ қиёмати хостӣ

وز نوای او قیامت خاستی

Ҳамчуи исрофили коўозши бФн

همچو اسرافیل کآوازش بفن

Мурдагонро ҷон дар орад дар бадан

مردگان را جان در آرد در بدن

Ёри соил буд исрофил ро

یا رسیلی بود اسرافیل را

Каз самоъаши пари брстии фил ро

کز سماعش پر برستی فیل را

Созад исрофили рӯзии нола ро

سازد اسرافیل روزی ناله را

Ҷон диҳад пусидаи садсола ро

جان دهد پوسیدهٔ صدساله را

Анбиёро дар даруни ҳам нағма ҳост

انبیا را در درون هم نغمه‌هاست

Толибонро зон ҳаёт бе баҳост

طالبان را زان حیات بی‌بهاست

Нашунӯд он нағмаҳоро гӯши ҳис

نشنود آن نغمه‌ها را گوش حس

Каз ситамҳо гӯш ҳис бошад наҷис

کز ستمها گوش حس باشد نجس

Нашунӯд нағмаи париро одамӣ

نشنود نغمهٔ پری را آدمی

Кӯ буд зи асрори париёни аъҷмӣ

کو بود ز اسرار پریان اعجمی

Гарчи ҳам нағмаи парӣ зин оламаст

گرچه هم نغمهٔ پری زین عالمست

Нағмаи дили бартар аз ҳар ду дамаст

نغمهٔ دل برتر از هر دو دمست

Ки парӣ ва одамӣ зиндонӣанд

که پری و آدمی زندانیند

Ҳар ду дар зиндони ин нодонинд

هر دو در زندان این نادانیند

Мъшри алҷни сӯра раҳмон бихон

معشر الجن سورهٔ رحمان بخوان

Тсттиъўои тнФзўоро бози дон

تستطیعوا تنفذوا را باز دان

Нағмаҳои андаруни авлиё

نغمه‌های اندرون اولیا

Авло гуяд ки эй аҷзои ло

اوّلاً گوید که ای اجزای لا

Ҳин зи лои нафии сарҳо бар занед

هین ز لای نفی سرها بر زنید

Ин хаёлу ваҳм иксў афканед

این خیال و وهم یکسو افکنید

эй ҳамаи пусида дар куну фасод

ای همه پوسیده در کون و فساد

Ҷон боқӣатон наруед ва назод

جان باقیتان نرویید و نزاد

Гар бигӯям шамае зон нағма ҳо

گر بگویم شمه‌ای زان نغمه‌ها

Ҷонҳо сар бар зананд аз дахма ҳо

جانها سر بر زنند از دخمه‌ها

Гӯшро наздик кун , кон давр нест

گوش را نزدیک کُن، کان دور نیست

Лек нақли он ба ту дастур нест

لیک نقل آن به تو دستور نیست

Ҳин ки исрофил вақтанд авлиё

هین که اسرافیل وقتند اولیا

Мурдаро зишон ҳаётасту намо

مرده را زیشان حیاتست و نما

Ҷон ҳар як мурдае аз гӯри тан

جان هر یک مرده‌ای از گور تن

Брҷҳди зи овозашони андари кафан

برجَهد ز آوازشان اندر کفن

Гуяд ин овози з овоҳо ҷудост

گوید این آواز ز آواها جداست

Зинда кардани кор овоз худост

زنده کردن کار آواز خداست

Мо бамурдем ва бакулӣ костем

ما بمردیم و بکلی کاستیم

Бонг ҳақ омад ҳама бар хостим

بانگ حق آمد همه بر خاستیم

Бонги ҳақи андари ҳиҷоб ва бе ҳиҷоб

بانگ حق اندر حجاب و بی حجاب

Он диҳад кӯ дод Марямро зи ҷайб

آن دهد کو داد مریم را ز جیب

эй фаноатон нест карда зери пӯст

ای فناتان نیست کرده زیر پوست

Боз гардид аз адами зи овози дӯст

باز گردید از عدم ز آواز دوست

Мутлақи он овози худ аз шаҳ буд

مطلق آن آواز خود از شه بود

Гарчи аз ҳулқуми Абдуллоҳ буд

گرچه از حلقوم عبدالله بود

Гуфта ӯро ман забону чашми ту

گفته او را من زبان و چشم تو

Ман ҳавос ва ман ризоу хашми ту

من حواس و من رضا و خشم تو

Рӯ ки беисмъ ва бе ибсри тӯй

رو که بی یسمع و بی یبصر توی

Сари тӯй чаҳ ҷои соҳиби сари тӯй

سِر توی چه جای صاحب‌سِر توی

Чун шудӣ ман кони ллаҳ аз вела

چون شدی من کان لله از وله

Ман туро бошам ки кони аллоҳи ?ла

من ترا باشم که کان الله له

Гуҳ тӯй гӯям туро гоҳе манам

گه توی گویم ترا گاهی منم

Ҳар чаҳ гӯям офтоби равшанам

هر چه گویم آفتاب روشنم

Ҳар куҷои тобами зи машкоти дамӣ

هر کجا تابم ز مشکات دمی

Ҳал шуд онҷои мушкилоти олимӣ

حل شد آنجا مشکلات عالمی

Зулматиро коФтобш бар надошт

ظلمتی را کآفتابش بر نداشت

Аз дам мо гардад он зулмат чу чошт

از دم ما گردد آن ظلمت چو چاشت

Одамиро ӯ бхўиш асмо намӯд

آدمی را او بخویش اسما نمود

Дигаронро зи одам асмо ме гушӯд

دیگران را ز آدم اسما می‌گشود

Хоҳи зи одами гири нураши хоҳи азу

خواه ز آدم گیر نورش خواه ازو

Хоҳ аз хами гир май хоҳ аз каду

خواه از خم گیر می خواه از کدو

Кини каду бо хнб пайвастаст сахт

کین کدو با خنب پیوستست سخت

Не чу ту шоди он кадуии некбахт

نی چو تو شاد آن کدوی نیکبخت

Гуфт тӯбои ман ронии Мустафо

گفت طوبی من رآنی مصطفی

Волзии ибсри лмни ваҷҳеи рой

والذی یبصر لمن وجهی رای

Чун чароғии нури шамъиро кашид

چون چراغی نور شمعی را کشید

Ҳар ки дид онро яқини он шамъ дид

هر که دید آن را یقین آن شمع دید

Ҳамчунин то сад чароғ ар нақл шуд

همچنین تا صد چراغ ار نقل شد

Дидани охири лақоӣ асл шуд

دیدن آخر لقای اصل شد

Хоҳ аз нури пасини бустони ту он

خواه از نور پسین بستان تو آن

Ҳеҷ фарқӣ нест хоҳ аз шамъи ҷон

هیچ فرقی نیست خواه از شمع جان

Хоҳи байни нур аз чароғи охирин

خواه بین نور از چراغ آخرین

Хоҳи байни нураши зи шамъи ғобрин

خواه بین نورش ز شمع غابرین