Мустафои рӯзӣ ба гӯристон бирафт
مصطفی روزی به گورستان برفت
Бо ҷинозаи мардӣ аз ёрон бирафт
با جنازهٔ مردی از یاران برفت
Хокро дар гӯр ӯ огндаҳ кард
خاک را در گور او آگنده کرد
Зери хоки он донаашро зинда кард
زیر خاک آن دانهاش را زنده کرد
Ин дарахтонанд ҳамчун хокён
این درختانند همچون خاکیان
Дастҳо бар кардаанд аз хокдон
دستها بر کردهاند از خاکدان
Сӯии халқони сад ишорат ме кунанд
سوی خلقان صد اشارت میکنند
Вонки гўшстш иборат ме кунанд
وانک گوشستش عبارت میکنند
Бо забони сабз ва бо дасти дароз
با زبان سبز و با دست دراز
Аз замир хок мегӯйанд роз
از ضمیر خاک میگویند راز
Ҳамчуи бтони сари фурӯи барда ба об
همچو بطان سر فرو برده به آب
Гашта товусон ва бӯда чун ғроб
گشته طاووسان و بوده چون غراب
Дар зимистонашон агар маҳбӯс кард
در زمستانشان اگر محبوس کرد
Он ғробонро худо товус кард
آن غرابان را خدا طاووس کرد
Дар зимистонашон агар чаҳ дод марг
در زمستانشان اگر چه داد مرگ
Зинда шан кард аз баҳор ва дод барг
زندهشان کرد از بهار و داد برگ
Мункирон гӯйанд худ ҳаст ин қадим
منکران گویند خود هست این قدیم
Ин чаро бандем бар раби Карим
این چرا بندیم بر رب کریم
Кӯрии эшон даруни дӯстон
کوری ایشان درون دوستان
Ҳақи брўёниди боғу бӯстон
حق برویانید باغ و بوستان
Ҳар гулӣ кандар даруни бўё буд
هر گلی کاندر درون بویا بود
Он гул аз асрори кул гуё буд
آن گل از اسرار کل گویا بود
Буии эшон рағми онФи мункирон
بوی ایشان رغم آنف منکران
Гирд олам меравад парда дарон
گرد عالم میرود پردهدران
Мункирон ҳамчун ҷаъл зон буии гул
منکران همچون جعل زان بوی گل
ё чу нозуки мағз дар бонги дуҳул
یا چو نازک مغز در بانگ دهل
Хештани машғӯл май созанду ғарқ
خویشتن مشغول میسازند و غرق
Чашм медузданд азин лмъони барқ
چشم میدزدند ازین لمعان برق
Чашм медузданду онҷои чашми не
چشم میدزدند و آنجا چشم نی
Чашм он бошад ки бинад момнӣ
چشم آن باشد که بیند مامنی
Чун зи гӯристони паямбари бози гашт
چون ز گورستان پیمبر باز گشت
Сӯй сидиқа шуду ҳамрози гашт
سوی صدیقه شد و همراز گشت
Чашми сидиқа чу бар рӯйиш фитод
چشم صدیقه چو بر رویش فتاد
Пеш омад даст бар вай май ниҳод
پیش آمد دست بر وی مینهاد
Бар ъамома ва рӯй ӯу мӯӣ ӯ
بر عمامه و روی او و موی او
Бар гиребон ва бару бозуӣ ӯ
بر گریبان و بر و بازوی او
Гуфт пайғомбар чаҳ май ҷӯии шитоб
گفت پیغامبر چه میجویی شتاب
Гуфт борон омад имрӯз аз саҳоб
گفت باران آمد امروز از سحاب
Ҷома ҳоот мебиҷӯем дар талаб
جامههاات میبجویم در طلب
Тар намеёбам зи борон эй аҷаб
تر نمییابم ز باران ای عجب
Гуфт чаҳ бар сар фикандӣ аз азор
گفت چه بر سر فکندی از ازار
Гуфт кардам он радои ту хумор
گفت کردم آن ردای تو خمار
Гуфт баҳр он намӯд эй поки ҷайб
گفت بهر آن نمود ای پاکجیب
Чашми пакетро худои борони ғайб
چشم پاکت را خدا باران غیب
Нест он борони азин абри шумо
نیست آن باران ازین ابر شما
Ҳаст абрии дигару дигари само
هست ابری دیگر و دیگر سما