Буд дарвешии даруни киште

بود درویشی درون کشتیی

Сохта аз рахти мардии пуште

ساخته از رخت مردی پشتیی

Ёва шуд ҳамёни зар ӯ хуфта буд

یاوه‌شد همیان زر او خفته بود

Ҷумларо ҷустанд ва ӯро ҳам намӯд

جمله را جستند و او را هم نمود

Кин фақири хуфтаро ҷӯйем ҳам

کاین فقیر خفته را جوییم هم

Кард бедораши зи ғами соҳиби дирам

کرد بیدارش ز غم صاحب‌درم

Ки дарин киштии ҳрмдони гум шудаи сет

که درین کشتی حرمدان گم شده‌ست

Ҷумларо ҷустем натавонӣ ту раст

جمله را جُستیم نتوانی تو رَست

Далқ берун кун бараҳнаи шӯи зи далқ

دلق بیرون‌کن برهنه شو ز دلق

То зи ту фориғ шавад авҳоми халқ

تا ز تو فارغ شود اوهام خلق

Гуфт ё раби мари ғуломатро хасон

گفت یا رب مر غلامت را خسان

Муттаҳам карданд фармон дар расон

متهم کردند فرمان در رسان

Чун ба дард омад дили дарвеш аз он

چون به‌درد آمد دل درویش از آن

Сар бурун карданд ҳар сӯ дар замон

سر برون کردند هر سو در زمان

Сад ҳазорон моҳӣ аз дарёии жарф

صد هزاران ماهی از دریای ژرف

Дар даҳон ҳар яке дарии шигарф

در دهان هر یکی دُری شگرف

Сад ҳазорон моҳӣ аз дарёии пар

صد هزاران ماهی از دریای پر

Дар даҳон ҳар яке дар ва чаҳ дар

در دهانِ هر یکی دُر و چه دُر

Ҳар яке дарии хароҷи млктӣ

هر یکی دُری خراجِ مُلکتی

Каз илоҳаст ин надорад ширкатӣ

کز الهست این ندارد شرکتی

Дар чанд андохт дар киштӣу ҷуст

دُر چند انداخت در کشتی و جَست

Мари ҳаворо сохт курсӣ ва нишаст

مر هوا را ساخت کرسی و نشست

Хуши мураббаъ чун шаҳон бар тахти хеш

خوش مربع چون شهان بر تخت خویش

ӯ фарози авҷу киштиаш ба пеш

او فراز اوج و کشتی‌اش به‌پیش

Гуфт рӯи киштии шуморо ҳақи маро

گفت رو کشتی شما را حق مرا

То набошад бо шумо дузди гадо

تا نباشد با شما دزد گدا

То киро бошад хисорати зини фироқ ? !

تا که را باشد خسارت زین فراق‌‌؟!

Ман хушами ҷуфти ҳақ ва бо халқи тоқ

من خوشم جفت حق و با خلق طاق

На маро ӯ тӯҳмати дуздӣ наад

نه مرا او تهمت دزدی نهد

На маҳорамро ба ғаммозӣ диҳад

نه مهارم را به غمازی دهد

Бонг карданд аҳли киштӣ к-эй ҳамам

بانگ کردند اهل کشتی کای همام

Аз чаҳ додандат чунин олии мақом ?

از چه دادندت چنین عالی‌مقام‌‌؟

Гуфт аз тӯҳмат ниҳодан бар фақир !

گفت از تهمت نهادن بر فقیر‌‌‌‌!

Вази ҳақи озории паии чизеи ҳақир !

وز حق‌آزاری پی چیزی حقیر‌‌‌‌‌‌‌!

Ҳоши ллаҳи бали зи таъзими шаҳон

حاش لله بل ز تعظیم شهان

Ки набудам дар фақирони бадгумон

که نبودم در فقیران بدگمان

Он фақирони латифи хуши нафас

آن فقیرانِ لطیفِ خوش‌نفس

Каз пай таъзимашон омад ъбс

کز پی تعظیمشان آمد عبس

Он фақирии баҳр пичопич нест

آن فقیری بهر پیچاپیچ نیست

Бали паии он ки ба ҷузи ҳақ ҳеҷ нест

بل پی آن که به جز حق هیچ نیست

Муттаҳам чун дорам онҳоро ки ҳақ

متهم چون دارم آنها را که حق‌

Кард амини махзани ҳафтуми тибқ

کرد امینِ مخزنِ هفتم طبق

Муттаҳам нафасаст неи ақли шариф

متهم نفس است نی عقل شریف

Муттаҳам ҳисаст на нури латиф

متهم حس است نه نور لطیف

Нафас сўФстоиӣ омад май занаш

نفس سوفسطایی آمد می‌زنش

Каш задан созад на ҳуҷҷати гуфтанаш

کش زدن سازد نه حجت گفتنش

Муъҷиза бинад фурӯзад он замон

معجزه بیند فروزد آن زمان

Баъд аз он гуяд хаёлӣ буд он

بعد از آن گوید خیالی بود آن

Вари ҳақиқат буд он дид аҷаб

ور حقیقت بود آن دید عجب

Чун муқӣми чашми номади рӯзу шаб

چون مقیم چشم نامد روز و شب

Он муқӣми чашми покон май буд

آن مقیم چشم پاکان می‌بود

Неи қарини чашм ҳайвон ме шавад

نی قرین چشم حیوان می‌شود

Кони аҷаби зин ҳис дорад ору нанг

کان عجب زین حس دارد عار و ننگ

Кӣ буд товуси андари чоҳи танг ? !

کی بود طاووس اندر چاهِ تنگ‌‌‌‌؟!‌

То нагӯйӣ мари марои бсёргў

تا نگویی مر مرا بسیارگو

Ман зи сад як гӯям ва он ҳамчуи мӯ

من ز صد یک گویم و آن همچو مو