Суфиён бар суфе шнъаҳ заданд

صوفیان بر صوفیی شنعه زدند

Пеши шайх хонақоҳӣ омаданд

پیش شیخ خانقاهی آمدند

Шайхро гуфтанд дод ҷони мо

شیخ را گفتند داد جان ما

Ту азин сӯфӣ биҷӯ эй пешво

تو ازین صوفی بجو ای پیشوا

Гуфт охир чаҳ гилаи сет эй суфиён

گفت آخر چه گله‌ست ای صوفیان

Гуфт ин сӯфии се ху дорад гарон

گفت این صوفی سه خو دارد گران

Дар сухани бсёргў ҳамчун ҷарас

در سخن بسیارگو همچون جرس

Дар хӯриш афзӯн хӯрд аз бист кас

در خورش افزون خورد از بیست کس

Вар бхспд ҳаст чун асҳоби Каҳф

ور بخسپد هست چون اصحاب کهف

Суфиён карданд пеши шайхи зҳФ

صوفیان کردند پیش شیخ زحف

Шайх рӯ оварад сӯии он фақир

شیخ رو آورد سوی آن فقیر

Ки з ҳар ҳоле ки ҳаст аўсоти гир

که ز هر حالی که هست اوساط گیر

Дар хабари хайри аломўри аўсотҳо

در خبر خیر الامور اوساطها

Нофеъ омад зи эътидоли ахлотҳо

نافع آمد ز اعتدال اخلاطها

Гар яке хилтӣ фузун шуд аз арз

گر یکی خلطی فزون شد از عرض

Дар тани мардум падед ояд мараз

در تن مردم پدید آید مرض

Бар қарини хеши мФзо дар сифат

بر قرین خویش مفزا در صفت

Кони фироқи оради яқин дар оқибат

کان فراق آرد یقین در عاقبت

Нутқи Мӯсои бад бар андоза валек

نطق موسی بد بر اندازه ولیک

Ҳам фузун омад з гуфт ёри нек

هم فزون آمد ز گفت یار نیک

Он фузӯнӣ бо Хизр омад шиқоқ

آن فزونی با خضر آمد شقاق

Гуфт рӯи ту мксрии ҳозои фироқ

گفت رو تو مکثری هذا فراق

Мўсёи бсёргўиии даври шӯ

موسیا بسیارگویی دور شو

Вар на бо ман гунг бошу кӯри шӯ

ور نه با من گنگ باش و کور شو

Вар нарафтӣ вази ситезаи шаста Эй

ور نرفتی وز ستیزه شسته‌ای

Ту ба маънии рафтае бигусаста Эй

تو به معنی رفته‌ای بگسسته‌ای

Чун ҳдс кардӣ ту ногуҳ дар намоз

چون حدث کردی تو ناگه در نماز

Гуядат сӯии таҳорат рӯ битоз

گویدت سوی طهارت رو بتاز

Вар нарафтӣ хушки хнбон май шӯй

ور نرفتی خشک خنبان می‌شوی

Худ намозат рафт пешин эй ғўӣ

خود نمازت رفت پیشین ای غوی

Рӯ бар онҳо ки ҳам ҷуфт туанд

رو بر آنها که هم‌جفت توند

Ошиқон ва ташна гуфт туанд

عاشقان و تشنهٔ گفت توند

Посбон бар хўобнокон бар фузуд

پاسبان بر خوابناکان بر فزود

Моҳёнро посбон ҳоҷат набӯд

ماهیان را پاسبان حاجت نبود

Ҷомаи пӯшонро назар бар гозрст

جامه‌پوشان را نظر بر گازرست

Ҷони урёнро таҷаллӣ зевараст

جان عریان را تجلی زیورست

ё зи урёнон ба иксўи бози рӯ

یا ز عریانان به یکسو باز رو

ё чу эшон фориғ аз тнҷомаҳи шӯ

یا چو ایشان فارغ از تنجامه شو

Вар наме туоне ки кули урёни шӯй

ور نمی‌توانی که کل عریان شوی

Ҷома кам кун то раҳи аўст рӯй

جامه کم کن تا ره اوسط روی

Хониш
бхш 102 - тшнӣъ свфӣон бр он свфӣ кӣ пӣш шӣх бсӣор мӣ гвӣд — ъндлӣб