Ин бидонади конк аҳл хотираст

این بداند کانک اهل خاطرست

Ғоиби офоқ ӯро ҳозираст

غایب آفاق او را حاضرست

Пеши Марям ҳозир ояд дар назар

پیش مریم حاضر آید در نظر

Модари яҳё ки давраст аз басар

مادر یحیی که دورست از بصر

Дидаҳо баста бибинад дӯст ро

دیده‌ها بسته ببیند دوست را

Чун мушаббак карда бошад пӯст ро

چون مشبک کرده باشد پوست را

Вар надидаш на аз бурун на аз андарун

ور ندیدش نه از برون نه از اندرون

Аз ҳикояти гири маънӣ эй забун

از حکایت گیر معنی ای زبون

Неи чунон коФсонаҳҳо бишнида буд

نی چنان کافسانه‌ها بشنیده بود

Ҳамчуи шин бар нақши он чФсидаҳ буд

همچو شین بر نقش آن چفسیده بود

То ҳаме гуфт он Калила бе забон

تا همی‌گفت آن کلیله بی‌زبان

Чун сухани нӯшади зи Димна бе баён

چون سخن نوشد ز دمنه بی بیان

Вари бдонстнди лаҳн ҳамдигар

ور بدانستند لحن همدگر

Фаҳми он чун мард бе нутқии башар

فهم آن چون مرد بی نطقی بشر

Дар миёни шеру гови он Димна чун

در میان شیر و گاو آن دمنه چون

Шуд расӯл ва хонд бар ҳар ду фусун

شد رسول و خواند بر هر دو فسون

Чун вазир шер шуд гов набел

چون وزیر شیر شد گاو نبیل

Чун зи акси моҳи тарсони гашти пел

چون ز عکس ماه ترسان گشت پیل

Ин Калилау Димна ҷумла ифтирост

این کلیله و دمنه جمله افتراست

Варна кӣ бо зоғи лаки лакро марӣаст

ورنه کی با زاغ لک‌لک را مریست

эй бародари қисса чун паймонаи ист

ای برادر قصه چون پیمانه‌ایست

Маънии андари ваии мисоли донаи ист

معنی اندر وی مثال دانه‌ایست

Дона маънӣ бигирад марди ақл

دانهٔ معنی بگیرد مرد عقل

Нанигарад паймонарогар гашти нақл

ننگرد پیمانه را گر گشت نقل

Моҷарои булбулу гули гӯши дор

ماجرای بلبل و گل گوش دار

Гарчи гуфтӣ нест онҷои ошкор

گرچه گفتی نیست آنجا آشکار