Буд шайхии доимо ӯ вомдор

بود شیخی دایما او وامدار

Аз ҷўомрдӣ ки буд он номдор

از جوانمردی که بود آن نامدار

Даҳ ҳазорон вом кардӣ аз маон

ده هزاران وام کردی از مهان

Харҷ кардӣ бар фақирони ҷаҳон

خرج کردی بر فقیران جهان

Ҳам ба вом ӯ хонақоҳии сохта

هم به وام او خانقاهی ساخته

Ҷону молу хонқаҳ дар бохта

جان و مال و خانقه در باخته

Вом ӯро ҳақи з ҳар ҷо май гузорад

وام او را حق ز هر جا می‌گزارد

Кард ҳақи баҳри халил аз реги орад

کرد حق بهر خلیل از ریگ آرد

Гуфт пайғомбар ки дар бозорҳо

گفت پیغامبر که در بازارها

Ду фиришта мекунанд эдар дуо

دو فرشته می‌کنند ایدر دعا

К-эии худои ту мнФқонро даҳ халаф

کای خدا تو منفقان را ده خلف

эй худои ту мумсиконро даҳ талаф

ای خدا تو ممسکان را ده تلف

Хоссаи он мнФқ ки ҷон инфоқ кард

خاصه آن منفق که جان انفاق کرد

Ҳалқи худ қурбонӣ халлоқ кард

حلق خود قربانی خلاق کرد

Ҳалқ пеш оварад асмъили вор

حلق پیش آورد اسمعیل‌وار

Корд бар ҳалқаш наёрад кард кор

کارد بر حلقش نیارد کرد کار

Пас шаҳидони зинда зин рӯйанду хуш

پس شهیدان زنده زین رویند و خوش

Ту бидон қолаби бмнгри гбрўш

تو بدان قالب بمنگر گبروش

Чун халафи додстшони ҷони бақо

چون خلف دادستشان جان بقا

Ҷони эмин аз ғаму ранҷу шқо

جان ایمن از غم و رنج و شقا

Шайхи вомии солҳо ин кор кард

شیخ وامی سالها این کار کرد

намеситад медод ҳамчун пои мард

می‌ستد می‌داد همچون پای‌مرد

Тухмҳо мекошт то рӯзи аҷал

تخمها می‌کاشت تا روز اجل

То буд рӯзи аҷали мейри аҷал

تا بود روز اجل میر اجل

Чунк умри шайх дар охир расед

چونک عمر شیخ در آخر رسید

Дар вуҷӯди худ нишон марг дид

در وجود خود نشان مرگ دید

Воми дорони гирд ӯ бинишаста ҷамъ

وام‌داران گرد او بنشسته جمع

Шайх бар худ хуши гудозони ҳамчуи шамъ

شیخ بر خود خوش گدازان همچو شمع

Вом дорон гашта навмеду турш

وام‌داران گشته نومید و ترش

Дарди дилҳо ёр шуд бо дарди шаш

درد دلها یار شد با درد شش

Шайх гуфт ин бадгумононро нигар

شیخ گفت این بدگمانان را نگر

Нест ҳақро чорсди динори зар ! ?

نیست حق را چارصد دینار زر!؟

Кӯдакии ҳалвои зи берун бонг зад

کودکی حلوا ز بیرون بانگ زد

Лофи ҳалво бар умед донг зад

لاف حلوا بر امید دانگ زد

Шайх ишорат кард ходимро ба сар

شیخ اشارت کرد خادم را به سَر

Ки бирав он ҷумлаи ҳалворо бихар

که برو آن جمله حلوا را بخر

То ғурямон чунк он ҳалво хуранд

تا غریمان چونک آن حلوا خورند

Як замонии талх дар ман нанигаранд

یک زمانی تلخ در من ننگرند

Дар замони ходим бурун омад ба дар

در زمان خادم برون آمد به دَر

То хирад ӯ ҷумлаи ҳалворо ба зар

تا خرد او جمله حلوا را به زَر

Гуфт ӯро кўтрўи ҳалво ба чанд

گفت او را کوترو حلوا به چَند

Гуфт кӯдаки ним динору аднд

گفت کودک نیم دینار و ادند

Гуфт на аз суфиёни афзӯни мҷу

گفت نه از صوفیان افزون مجو

Ним динорати даҳум дигар магӯ

نیم دینارت دهم دیگر مگو

ӯ тибқ биниҳод андари пеши шайх

او طبق بنهاد اندر پیش شیخ

Ту бибин асрори сари андеши шайх

تو ببین اسرار سِرّ اندیش شیخ

Кард ишорат бо ғурямон кин навол

کرد اشارت با غریمان کین نوال

Нак табаррук хуш хуред инро ҳалол

نک تبرک خوش خورید این را حلال

Чун тибқ холӣ шуд он кӯдаки ситад

چون طبق خالی شد آن کودک ستَد

Гуфт динорам бидиҳ эй бо хирад

گفت دینارم بده ای با خرَد

Шайхи гуфто аз куҷои орми дирам

شیخ گفتا از کجا آرم درم

Вомдорам май рӯми сӯии адам

وامدارم می‌روم سوی عدم

Кӯдак аз ғам зад тибқро бар замин

کودک از غم زد طبق را بر زمین

Нолау гиря бар овараду ҳнин

ناله و گریه بر آورد و حنین

намегирист аз ғабни кӯдакҳои ҳои

می‌گریست از غبن کودک های های

К-эии марои бишкаста будӣ ҳар ду пой

کای مرا بشکسته بودی هر دو پای

Кошкӣ ман гирди гулхани гштмӣ

کاشکی من گرد گلخن گشتمی

Бар дар ин хонқаҳи нгзштмӣ

بر در این خانقه نگذشتمی

Суфиёни табли хори луқмаи ҷӯ

صوفیان طبل‌خوار لقمه‌جو

Саги дилону ҳамчуи гурба рӯй шӯ

سگ‌دلان و همچو گربه روی‌شو

Аз ғариви кӯдаки онҷои хайру шар

از غریو کودک آنجا خیر و شر

Гирд омад гашт бар кӯдаки ҳашар

گرد آمد گشت بر کودک حشر

Пеш шайх омад ки эй шайхи дурушт

پیش شیخ آمد که ای شیخ درشت

Ту яқини дон ки марои устоди кишт

تو یقین دان که مرا استاد کشت

Гар рӯми ман пеш ӯ дасти тиҳӣ

گر روم من پیش او دست تهی

ӯ марои бикашад , иҷозат май диҳӣ ?

او مرا بُکْشَد، اجازت می‌دهی؟

Ваон ғурямони ҳам ба инкору ҷҳўд

وان غریمان هم به انکار و جحود

Рӯ ба шайх оварда кини борӣ чаҳ буд ?

رو به شیخ آورده کین باری چه بود؟

Мол мо хӯрдӣ мазолим май барӣ

مال ما خوردی مظالم می‌بری

Аз чаҳ буд ин зулми дигар бар сиррӣ ?

از چه بود این ظلم ِ دیگر بر سری؟

То намози дигари он кӯдак гирист

تا نماز دیگر آن کودک گریست

Шайхи дидаи баст ва дар вай нанагирист

شیخ دیده بست و در وی ننگریست

Шайхи фориғ аз ҷафо ва аз хилоф

شیخ فارغ از جفا و از خلاف

Дар кашида рӯй чун ма дар лиҳоф

در کشیده روی چون مه در لحاف

Бо азали хуш бо аҷали хуши шодком

با ازل خوش با اجل خوش شادکام

Фориғ аз тшниъ ва гуфт хосу ом

فارغ از تشنیع و گفتِ خاص و عام

Онки ҷон дар рӯй ӯ хандад чу қанд

آنک جان در روی او خندد چو قند

Аз турши рӯеи халқаш чаҳ газанд ?

از ترش‌روییِ خَلقش چه گزند؟

Онки ҷон бӯса диҳад бар чашм ӯ

آنک جان بوسه دهد بر چشم او

Кӣ хӯрд ғам аз фалаки вази хашм ӯ ?

کی خورد غم از فلک وز خشم او؟

Дар шаби маҳтоби маро бар смок

در شب مهتاب مه را بر سماک

Аз сегону въўъи эшон чаҳ бок ?

از سگان و وعوعِ ایشان چه باک؟

Саги вазифаи худ баҷо ме оварад

سگ وظیفهٔ خود بجا می‌آورد

Маи вазифаи худ ба рух ме густард

مه وظیفهٔ خود به رخ می‌گسترد

Корки худ май гузорад ҳар касе

کارک خود می‌گزارد هر کسی

Об нагузорад сафои баҳри хасӣ

آب نگذارد صفا بهرِ خسی

Хас , хасона меравад бар рӯй об

خس، خسانه می‌رود بر روی آب

Об софӣ меравад бе изтироб

آب صافی می‌رود بی اضطراب

Мустафои ма май шикофади ним шаб

مصطفی مه می‌شکافد نیم‌شب

Жож мехоед зи кӣнаи бўлҳб

ژاژ می‌خاید ز کینه بولهب

Он масеҳои мурда зинда ме кунад

آن مسیحا مرده زنده می‌کند

Ваон ҷуҳуд аз хашм сблт ме кунад

وان جهود از خشم سبلت می‌کند

Бонги саг ҳаргиз расад дар гӯши моҳ ?

بانگ سگ هرگز رسد در گوش ماه؟

Хоссаи моҳии кӯ буд хоси илоҳ ?

خاصه ماهی کو بود خاص اله؟

намехӯрд шаҳ бар лаби ҷӯ то саҳар

مَی خورد شه بر لب جو تا سحر

Дар самоъ аз бонги чуғзон бе хабар

در سماع از بانگ چغزان بی خبر

Ҳам шудӣ тавзеъи кӯдаки донг чанд

هم شدی توزیع کودک دانگ چند

Ҳиммати шайхи он сахоро кард банд

همت شیخ آن سخا را کرد بند

То касе надиҳад ба кӯдаки ҳеҷ чиз

تا کسی ندهد به کودک هیچ چیز

Қӯти перони азин бешаст низ

قوت پیران ازین بیش است نیز

Шуд намоз дигар омад ходимӣ

شد نماز دیگر آمد خادمی

Як тибқ бар кафи зи пеши ҳотамӣ

یک طبق بر کف ز پیش حاتمی

Соҳиби молӣу ҳолеи пеши пер

صاحب مالی و حالی پیشِ پیر

Ҳадяи бФрстод каз ваии бади хабир

هدیه بفرستاد کز وی بُد خبیر

Чорсди динор бар гӯшаи тибқ

چارصد دینار بر گوشهٔ طبق

Ним динор дигар андари варақ

نیم دینار دگر اندر ورق

Ходим омад шайхро икром кард

خادم آمد شیخ را اکرام کرد

Ваон тибқ биниҳод пеши шайхи фард

وان طبق بنهاد پیش شیخ فرد

Чун тибқро аз ғто во кард рӯ

چون طبق را از غطا وا کرد رو

Халқи диданди он кароматро азу

خلق دیدند آن کرامت را ازو

Оҳу афғон аз ҳама бархест зуд

آه و افغان از همه برخاست زود

К-эии сари шайхону шоҳони ин чаҳ буд

کای سر شیخان و شاهان این چه بود

Ин чаҳ сараст ин чаҳ султонӣаст боз

این چه سرست این چه سلطانیست باز

эй худованди худовандони роз

ای خداوند خداوندانِ راز

Мо надонистем моро афв кун

ما ندانستیم ما را عفو کن

Баси пароканда ки рафт аз мо сухан

بس پراکنده که رفت از ما سخن

Мо ки кӯрона Асоҳо ме занем

ما که کورانه عصاها می‌زنیم

Лоҷарами қандилҳоро башиканем

لاجرم قندیلها را بشکنیم

Мо чу карон ношунида як хитоб

ما چو کران ناشنیده یک خطاب

Ҳарзаи гӯйон аз қиёси худ ҷавоб

هرزه گویان از قیاس خود جواب

Мо зи Мӯсо панд нагирифтем ков

ما ز موسی پند نگرفتیم کاو

Гашт аз инкори Хизрии зрдрў

گشت از انکار خضری زردرو

Бо чунон чашмӣ ки боло май шитофт

با چنان چشمی که بالا می‌شتافت

Нури чашмаши осмонро май шикофт

نور چشمش آسمان را می‌شکافت

Карда бо чашмати таассуби мўсё

کرده با چشمت تعصب موسیا

Аз ҳамоқати чашми мӯши Асия

از حماقت چشم موش آسیا

Шайх фармуд он ҳамаи гуфтору қол

شیخ فرمود آن همه گفتار و قال

Ман бҳл кардам шуморо он ҳалол

من بحل کردم شما را آن حلال

Сари ин он буд каз ҳақи хостам

سِر این آن بود کز حق خواستم

Лоҷарам бинмуд роҳи ростам

لاجرم بنمود راه راستم

Гуфт он динор агар чаҳ андакаст

گفت آن دینار اگر چه اندکست

Лек мавқуф ғарив кӯдакаст

لیک موقوف غریو کودکست

То нигаред кӯдаки ҳалвои фуруш

تا نگرید کودک حلوا فروش

Баҳри раҳмат дар намеояд ба ҷӯш

بحر رحمت در نمی‌آید به جوش

эй бародари Тифл , Тифли чашми тест

ای برادر طفل، طفلِ چشم تست

Коми худ мавқуфи зории дони дуруст

کام خود موقوف زاری دان درست

Гар ҳамеи хоҳӣ ки он халъат расад

گر همی‌خواهی که آن خلعت رسد

Пас бигарён Тифли дида бар ҷасад

پس بگریان طفل دیده بر جسد