Гуфт доноӣ барои достон

گفت دانایی برای داستان

Ки дарахтӣ ҳаст дар Ҳиндӯстон

که درختی هست در هندوستان

Ҳар касе каз мива ӯ хӯрду барад

هر کسی کز میوهٔ او خورد و بُرد

Не шавад ӯ пери не ҳаргиз бамурд

نی شود او پیر نی هرگز بمرد

Подшоҳӣ ин шунид аз содиқӣ

پادشاهی این شنید از صادقی

Бар дарахту мива аш шуд ошиқӣ

بر درخت و میوه‌اش شد عاشقی

Қосидии донои зи девони адаб

قاصدی دانا ز دیوان ادب

Сӯии Ҳиндӯстон равон кард аз талаб

سوی هندوستان روان کرد از طلب

Солҳо май гашти он қосиди азу

سالها می‌گشت آن قاصد ازو

Гирди Ҳиндӯстон барои ҷусту ҷӯ

گرد هندوستان برای جست و جو

Шаҳри шаҳр аз баҳри ин матлӯби гашт

شهر شهر از بهر این مطلوب گشت

Не ҷазира монаду неи кӯҳу неи дашт

نی جزیره ماند و نی کوه و نی دشت

Ҳар киро пурсед кардаш риш ханд

هر که را پرسید کردش ریش‌خند

Кин кӣ ҷӯяд ҷузи магари маҷнӯни банд

کین کی جوید جز مگر مجنونِ بَند

Баси касон сФъш заданд андари мазоҳ

بس کسان صفعش زدند اندر مزاح

Бас касон гуфтанд эй соҳиби фалоҳ

بس کسان گفتند ای صاحب‌فلاح

Ҷусту ҷӯй чун ту зираки синаи соф

جست و جوی چون تو زیرک سینه‌صاف

Кӣ тиҳӣ бошад куҷо бошад газоф

کی تهی باشد کجا باشد گزاف

Венаи мроъотши яке сФъ дигар

وین مراعاتش یکی صفع دگر

Венаи зи сФъи ошкорои сахт тар

وین ز صفع آشکارا سخت‌تر

Май стўдндш ба тсхри к-эии бузург

می‌ستودندش به تسخر کای بزرگ

Дар фалони иқлӣми баси ҳавлу сутург

در فلان اقلیمِ بس هول و سترگ

Дар фалони беша дарахтӣ ҳаст сабз

در فلان بیشه درختی هست سبز

Баси баланду паҳн ва ҳар шохяши гбз

بس بلند و پهن و هر شاخیش گبز

Қосиди шаҳи баста дар ҷустани камар

قاصد شه بسته در جستن کمر

намешунид аз ҳар касе навъе хабар

می‌شنید از هر کسی نوعی خبر

Бас саёҳат кард онҷои солҳо

بس سیاحت کرد آنجا سالها

намефиристодаш шҳншаҳи молҳо

می‌فرستادش شهنشه مالها

Чун басӣ дид андари он ғурбати тъб

چون بسی دید اندر آن غربت تعب

Оҷиз омад охири аламр аз талаб

عاجز آمد آخر الامر از طلب

Ҳеҷ аз мақсӯди асар пайдо нашуд

هیچ از مقصود اثر پیدا نشد

Зон ғарази ғайри хабар пайдо нашуд

زان غرض غیر خبر پیدا نشد

Риштаи аўмид ӯ бигусаста шуд

رشتهٔ اومید او بگسسته شد

Ҷуста ӯ оқибат ноҷуста шуд

جستهٔ او عاقبت ناجسته شد

Кард азм бозгаштани сӯии шоҳ

کرد عزم بازگشتن سوی شاه

Ашк меборид ва мебурид роҳ

اشک می‌بارید و می‌بُرید راه

Хониш
бхш 110 - ҷстн он дрхт кӣ ҳр кҳ мӣвҳ он дрхт хврд нмӣрд — ъндлӣб