Буд шайхии олимии қутбии Карим

بود شیخی عالمی قطبی کریم

Андари он манзил ки оис шуд надим

اندر آن منزل که آیس شد ندیم

Гуфт ман навмеди пеш ӯ рӯм

گفت من نومید پیش او روم

зи остон ӯ ба роҳ андар шавам

ز آستان او به راه اندر شوم

То дуоӣ ӯ буд ҳамроҳи ман

تا دعای او بود همراه من

Чунк навмедами ман аз дилхоҳи ман

چونک نومیدم من از دلخواه من

Рафт пеши шайх бо чашми пари об

رفت پیش شیخ با چشم پر آب

Ашк меборид монанди саҳоб

اشک می‌بارید مانند سحاب

Гуфт шихои вақти раҳм ва риққатаст

گفت شیخا وقت رحم و رقتست

Ноумедами вақти лутф ин соъатаст

ناامیدم وقت لطف این ساعتست

Гуфт вогў каз чаҳ нўмидистт

گفت واگو کز چه نومیدیستت

Чист матлӯби ту рӯ бо чистат

چیست مطلوب تو رو با چیستت

Гуфт шоҳаншоҳ кардам ихтиёр

گفت شاهنشاه کردم اختیار

Аз барои ҷустан як шохсор

از برای جستن یک شاخسار

Ки дарахтӣ ҳаст нодир дар ҷаҳот

که درختی هست نادر در جهات

Мива ӯ мояи оби ҳаёт

میوهٔ او مایهٔ آب حیات

Солҳо ҷустам надидам як нишон

سالها جستم ندیدم یک نشان

Ҷуз ки танзу тсхри ин сархушон

جز که طنز و تسخر این سرخوشان

Шайх хандид ва бигуфташ эй салим

شیخ خندید و بگفتش ای سلیم

Ин дарахт илм бошад дар алӣам

این درخت علم باشد در علیم

Баси баланду баси шигарфу баси басит

بس بلند و بس شگرف و بس بسیط

Оби ҳайвонии зи дарёии муҳӣт

آب حیوانی ز دریای محیط

Ту басӯрат рафтае эй бе хабар

تو بصورت رفته‌ای ای بی‌خبر

Зон зи шохи маънӣӣ бебор ва бар

زان ز شاخ معنیی بی بار و بر

Гуҳи дарахташ ном шуд гуҳи офтоб

گه درختش نام شد گه آفتاب

Гоҳи баҳраши номи гашту гуҳи саҳоб

گاه بحرش نام گشت و گه سحاب

Он яке каши сад ҳазор осор хост

آن یکی کش صد هزار آثار خاست

Камтарини осор ӯ умр бақост

کمترین آثار او عمر بقاست

Гарчи фардаст ӯ асар дорад ҳазор

گرچه فردست او اثر دارد هزار

Он якеро ном шояд бе шумор

آن یکی را نام شاید بی‌شمار

Он яке шахсеи туро бошад падар

آن یکی شخصی تو را باشد پدر

Дар ҳақи шахсе дигар бошад писар

در حق شخصی دگر باشد پسر

Дар ҳақи дигар буд қаҳру аду

در حق دیگر بود قهر و عدو

Дар ҳақи дигар буд лутфу накӯ

در حق دیگر بود لطف و نکو

Сад ҳазорон ном ва ӯ як одамӣ

صد هزاران نام و او یک آدمی

Соҳиб ҳар васфаш аз васфии ъмӣ

صاحب هر وصفش از وصفی عمی

Ҳар ки ҷӯяд номгар соҳиби сқаҳи сет

هر که جوید نام گر صاحب ثقه‌ست

Ҳамчуи ту навмеду андари тафриқаи сет

همچو تو نومید و اندر تفرقه‌ست

Ту чаҳ бар чФсии барин номи дарахт

تو چه بر چفسی برین نام درخت

То Бамонеи талхи кому шӯрбахт

تا بمانی تلخ‌کام و شوربخت

Дар гузар аз ном ва бингар дар сифот

در گذر از نام و بنگر در صفات

То сифотати раҳи намояди сӯии зот

تا صفاتت ره نماید سوی ذات

Ихтилофи халқ аз номи аўФтод

اختلاف خلق از نام اوفتاد

Чун ба маънӣ рафт ороми аўФтод

چون به معنی رفت آرام اوفتاد

Хониш
бхш 111 - шрҳ крдн шӣх ср он дрхт бо он толб мқлд — ъндлӣб