Ду қабӣлаи коўсу Хазраҷ ном дошт
دو قبیله کاوس و خزرج نام داشت
Як зи дигари ҷони хӯн ошом дошт
یک ز دیگر جان خونآشام داشت
Кӣнаҳои куҳнаи шан аз Мустафо
کینههای کهنهشان از مصطفی
Маҳв шуд дар нури ислому сафо
محو شد در نور اسلام و صفا
Авло ихвон шуданд он душманон
اولا اخوان شدند آن دشمنان
Ҳамчуи аъдоди ънб дар бӯстон
همچو اعداد عنب در بوستان
Вази дами алмؤмнўни ахўаҳ ба панд
وز دم المؤمنون اخوه به پَند
Дар шикастанду тан воҳид шуданд
در شکستند و تنِ واحد شدند
Сӯрати ангурҳо ихвон буд
صورت انگورها اخوان بود
Чун фишурдии шира воҳид шавад
چون فشردی شیرهٔ واحد شود
Ғӯрау ангури здоннд лек
غوره و انگور ضدانند لیک
Чунк ғӯра пухта шуд , шуд ёри нек
چونک غوره پخته شد، شد یارِ نیک
Ғӯрае кӯи санги баст ва хом монад
غورهای کو سنگبست و خام ماند
Дар азали ҳақи кофар асляш хонд
در ازل حق کافر اصلیش خواند
На ахӣ на нафас воҳид бошад ӯ
نه اخی نه نفس واحد باشد او
Дар шақовати наҳс мулҳид бошад ӯ
در شقاوت نحس ملحد باشد او
Гар бигӯям онч ӯ дорад ниҳон
گر بگویم آنچ او دارد نهان
Фитнаи аФҳоми хезад дар ҷаҳон
فتنهٔ افهام خیزد در جهان
Сари габри кӯри номазкӯр ба
سر گبر کور نامذکور به
Дӯди дӯзах аз Ирами маҳҷӯр ба
دود دوزخ از ارم مهجور به
Ғӯраҳои нек ки эшон қобиланд
غورههای نیک که ایشان قابلند
Аз дами аҳли дили охир як диланд
از دم اهل دل آخر یک دلند
Сӯии ангурӣ ҳаме ронанд тез
سوی انگوری همیرانند تیز
То дуӣ бар хезаду кину ситез
تا دوی بر خیزد و کین و ستیز
Пас дар ангурӣ ҳаме даранд пӯст
پس در انگوری همیدرند پوست
То яке гирданду ваҳдат васф ӯст
تا یکی گردند و وحدت وصف اوست
Дӯст душман гардад аиро ҳам давост
دوست دشمن گردد ایرا هم دواست
Ҳеҷ як бо хеши ҷангӣ дар набаст
هیچ یک با خویش جنگی در نبست
Офарин бар ишқи кули Авестоад
آفرین بر عشق کل اوستاد
Сад ҳазорон зарраро дод иттиҳод
صد هزاران ذره را داد اتحاد
Ҳамчуи хоки мФтрқ дар раҳи гузар
همچو خاک مفترق در رهگذر
Як сабуашон кард дасти кӯза гар
یک سبوشان کرد دست کوزهگر
Ки иттиҳоди ҷисмҳои обу тин
که اتحاد جسمهای آب و طین
Ҳаст ноқис ҷон намемонад бад-ӣн
هست ناقص جان نمیماند بدین
Гар назоир гӯям ӣнҷо дар мисол
گر نظایر گویم اینجا در مثال
Фаҳмро тарсам ки оради ихтилол
فهم را ترسم که آرد اختلال
Ҳам сулаймон ҳаст акнӯн лек мо
هم سلیمان هست اکنون لیک ما
Аз нишоти дурбинӣ дар ъмӣ
از نشاط دوربینی در عمی
Дурбинӣ кӯр дорад мард ро
دوربینی کور دارد مرد را
Ҳамчуи хуфта дар сарои кӯр аз саро
همچو خفته در سرا کور از سرا
Мўлъими андари суханҳои дақиқ
مولعیم اندر سخنهای دقیق
Дар гиреҳҳо боз кардан мо ъшиқ
در گره ها باز کردن ما عشیق
То гиреҳи бандем ва бигушоӣем мо
تا گره بندیم و بگشاییم ما
Дар школ ва дар ҷавоби ойини Фзо
در شکال و در جواب آیینفزا
Ҳамчуи мурғии кӯи кушояди банди дом
همچو مرغی کو گشاید بند دام
Гоҳи бандад то шавад дар фани тамом
گاه بندد تا شود در فن تمام
ӯ буд маҳрӯм аз саҳроу мараҷ
او بود محروم از صحرا و مرج
Умр ӯ андар гиреҳ корӣаст харҷ
عمر او اندر گره کاریست خرج
Худ забун ӯ нагардад ҳеҷ дом
خود زبون او نگردد هیچ دام
Лек париш дар шикаст уфтад мудом
لیک پرش در شکست افتد مدام
Бо гиреҳ кам кӯш то болу парт
با گره کم کوش تا بال و پرت
Нсклди як як азин кару фарат
نسکلد یک یک ازین کر و فرت
Сад ҳазорон мурғи парҳошони шикаст
صد هزاران مرغ پرهاشان شکست
Ва он камӣни гоҳи аворизро набаст
و آن کمینگاه عوارض را نبست
Ҳоли эшон аз набӣ хон эй ҳарис
حال ایشان از نبی خوان ای حریص
Нқбўо фӣҳо бибин ҳилли ман мҳис
نقبوا فیها ببین هل من محیص
Аз низои тарку рӯмӣу араб
از نزاع ترک و رومی و عرب
Ҳал нашуд ашколи ангуру ънб
حل نشد اشکال انگور و عنب
То сулаймони лсини маънавӣ
تا سلیمان لسین معنوی
Дар наёяд бар нахезад ин дуӣ
در نیاید بر نخیزد این دوی
Ҷумлаи мурғони мнозъи бозуввор
جمله مرغان منازع بازوار
Бишанведи ин табли бози шаҳриёр
بشنوید این طبل باز شهریار
зи ихтилофи хеши сӯии иттиҳод
ز اختلاف خویش سوی اتحاد
Ҳин з ҳар ҷониб равон гардид шод
هین ز هر جانب روان گردید شاد
Ҳайси мо кантами Фўлўои вҷҳкм
حیث ما کنتم فولوا وجهکم
Наҳваи ҳозои алзии лами инҳкм
نحوه هذا الذی لم ینهکم
Кӯри мрғониму баси носохтим
کور مرغانیم و بس ناساختیم
Кони сулаймонро дамӣ нашнохтем
کان سلیمان را دمی نشناختیم
Ҳамчуи ҷғдони душмани бозони шудем
همچو جغدان دشمن بازان شدیم
Лоҷарами вои мондаи вайрони шудем
لاجرم وا ماندهٔ ویران شدیم
намекунем аз ғояти ҷаҳлу ъмо
میکنیم از غایت جهل و عما
Қасди озори азизони худо
قصد آزار عزیزان خدا
Ҷамъи мурғон каз сулаймон равшананд
جمع مرغان کز سلیمان روشنند
Пару бол бегунаҳ кӣ бркннд
پر و بال بی گنه کی برکنند
Блаки сӯии оҷизони чинаи кашанд
بلک سوی عاجزان چینه کشند
Бехилофу кӣнаи он мурғон хушанд
بی خلاف و کینه آن مرغان خوشند
Ҳудҳуди эшон паии тақдис ро
هدهد ایشان پی تقدیس را
Май кушояди роҳи сад билқис ро
میگشاید راه صد بلقیس را
Зоғи эшонгар басӯрат зоғ буд
زاغ ایشان گر بصورت زاغ بود
Боз ҳиммат омаду мозоғ буд
باز همت آمد و مازاغ بود
Лклки эшон ки лак лак ме занад
لکلک ایشان که لکلک میزند
Оташи тавҳид дар шак ме занад
آتش توحید در شک میزند
Ва он кабӯтарашони зи бозони ншкҳд
و آن کبوترشان ز بازان نشکهد
Бози сари пеши кабӯтарашон наад
باز سر پیش کبوترشان نهد
Булбули эшон ки ҳолати орад ӯ
بلبل ایشان که حالت آرد او
Дар даруни хеш гулшан дорад ӯ
در درون خویش گلشن دارد او
Тӯтии эшон зи қанди озод буд
طوطی ایشان ز قند آزاد بود
Каз даруни қанди абад рӯйиш намӯд
کز درون قند ابد رویش نمود
Пои товусони эшон дар назар
پای طاووسان ایشان در نظر
Беҳтар аз товуси парон дигар
بهتر از طاووسپران دگر
Мантиқи алтири он хоқонии садост
منطق الطیر آن خاقانی صداست
Мантиқи алтир сулаймонӣ куҷост
منطق الطیر سلیمانی کجاست
Ту чаҳ донеи бонги мурғонро ҳаме
تو چه دانی بانگ مرغان را همی
Чун ндидстии сулаймонро дамӣ
چون ندیدستی سلیمان را دمی
Пари он мурғӣ ки бонгаш мутрибаст
پر آن مرغی که بانگش مطربست
Аз бурун машриқаст ва мағрибаст
از برون مشرقست و مغربست
Ҳар як оҳангаши зи курсӣ то срист
هر یک آهنگش ز کرسی تا ثریست
Вази срӣ то арш дар кару Фрист
وز ثری تا عرش در کر و فریست
Мурғи кӯ бе ин сулаймон ме равад
مرغ کو بی این سلیمان میرود
Ошиқи зулмат чу хФошӣ буд
عاشق ظلمت چو خفاشی بود
Бо сулаймон ху кун эй хафоаши рад
با سلیمان خو کن ای خفاشِ رَد
То ки дар зулмат наМонӣ то абад
تا که در ظلمت نمانی تا ابد
Як газии раҳ ки бидон сӯ май рӯй
یک گزی ره که بدان سو میروی
Ҳамчуи гази қутби масоҳат май шӯй
همچو گز قطب مساحت میشوی
Вонки лангу Луки он сӯ май ҷҳӣ
وانک لنگ و لوک آن سو میجهی
Аз ҳамаи лангӣу Лукӣ май раҳе
از همه لنگی و لوکی میرهی