Хонд исои номи ҳақ бар устихон

خواند عیسی نام حق بر استخوان

Аз барои илтимоси он ҷавон

از برای التماس آن جوان

Ҳукми яздон аз паии он хоми мард

حکم یزدان از پی آن خام مرد

Сӯрати он устихонро зинда кард

صورت آن استخوان را زنده کرد

Аз миён бар ҷусти як шери сиёҳ

از میان بر جست یک شیر سیاه

Панҷа Эй зад кард нақшашро табоҳ

پنجه‌ای زد کرد نقشش را تباه

Каллааш бар кунад мағзаши рехти зуд

کله‌اش بر کند مغزش ریخت زود

Мағзи ҷўзии кондрў мағзӣ набӯд

مغز جوزی کاندرو مغزی نبود

Гар варои мағзии бадии ашкстнш

گر ورا مغزی بدی اشکستنش

Худ набӯдӣ нақси ало бар таниш

خود نبودی نقص الا بر تنش

Гуфт исо чун шитобаши кӯфтӣ

گفت عیسی چون شتابش کوفتی

Гуфт зон рӯ ки ту зу ошўФтӣ

گفت زان رو که تو زو آشوفتی

Гуфт исо чун нахурдӣ хӯни мард

گفت عیسی چون نخوردی خون مرد

Гуфт дар қисмат набудам ризқ хӯрд

گفت در قسمت نبودم رزق خورد

эй басои каси ҳамчуи он шери жён

ای بسا کس همچو آن شیر ژیان

Сайди худ нохӯрдаи рафта аз ҷаҳон

صید خود ناخورده رفته از جهان

Қисматаши коҳӣ нау ҳирсаш чу кӯҳ

قسمتش کاهی نه و حرصش چو کوه

Ваҷҳ на ва карда таҳсили вуҷӯҳ

وجه نه و کرده تحصیل وجوه

эй муяссар карда бар мо дар ҷаҳон

ای میسر کرده بر ما در جهان

Сухрау бигори моро во Раҳон

سخره و بیگار ما را وا رهان

Туъма бинмуда бмо ваон бӯда шаст

طعمه بنموده بما وان بوده شست

Ончунон бинмо бмои онро ки ҳаст

آنچنان بنما بما آن را که هست

Гуфт он шер эй масеҳои ин шикор

گفت آن شیر ای مسیحا این شکار

Буд холис аз барои эътибор

بود خالص از برای اعتبار

Гар марои рӯзии бадии андари ҷаҳон

گر مرا روزی بدی اندر جهان

Худ чаҳ корстии маро бо мурдагон

خود چه کارستی مرا با مردگان

Ин сазоӣ онк ёбад оби соф

این سزای آنک یابد آب صاف

Ҳамчуи хар дар ҷӯи бмизд аз газоф

همچو خر در جو بمیزد از گزاف

Гар бидонади қимати он ҷӯии хар

گر بداند قیمت آن جوی خر

ӯ ба ҷои по наад дар ҷӯии сар

او به جای پا نهد در جوی سر

ӯ биёбад ончунон пайғомбарӣ

او بیابد آنچنان پیغامبری

Мейри обии зиндагонии парварӣ

میر آبی زندگانی‌پروری

Чун намирад пеш ӯ каз амр кун

چون نمیرد پیش او کز امر کن

эй амири оби моро зинда кун

ای امیر آب ما را زنده کن

Ҳин саги нафаси туро зинда махоҳ

هین سگ نفس ترا زنده مخواه

Кӯи адуи ҷони тест аз дайргоҳ

کو عدو جان تست از دیرگاه

Хок бар сари устихониро ки он

خاک بر سر استخوانی را که آن

Монеъи ин саг буд аз сайди ҷон

مانع این سگ بود از صید جان

Саг нае бар устихон чун ошиқӣ

سگ نه‌ای بر استخوان چون عاشقی

Диўчаҳи вор аз чаҳ бар хӯни ошиқӣ

دیوچه‌وار از چه بر خون عاشقی

Он чаҳ чашмаст он ки биноииш нест

آن چه چشمست آن که بیناییش نیست

зи имтиҳонҳо ҷуз ки рсўоииш нест

ز امتحانها جز که رسواییش نیست

Саҳв бошад заннҳоро гоҳи гоҳ

سهو باشد ظنها را گاه گاه

Ин чаҳ заннаст ин ки кӯр омад зи роҳ

این چه ظنست این که کور آمد ز راه

Дидаи о бар дигарон навҳа гарӣ

دیده آ بر دیگران نوحه‌گری

Муддатӣ биншин ва бар худ май гарӣ

مدتی بنشین و بر خود می‌گری

зи абри гирёни шохи сабз ва тар шавад

ز ابر گریان شاخ سبز و تر شود

Зонк шамъ аз гиряи равшан тар шавад

زانک شمع از گریه روشن‌تر شود

Ҳар куҷо навҳа кунанд онҷо нишин

هر کجا نوحه کنند آنجا نشین

Зонк ту аўлитрии андари ҳнин

زانک تو اولیتری اندر حنین

Зонк эшон дар фироқ фонӣ анд

زانک ایشان در فراق فانی‌اند

Ғофил аз лаъли бақоӣ конӣ анд

غافل از لعل بقای کانی‌اند

Зонк бар дил нақш тақлидаст банд

زانک بر دل نقش تقلیدست بند

Рӯ ба оби чашми бандашро баранд

رو به آب چشم بندش را برند

Зонк тақлиди офат ҳар никўист

زانک تقلید آفت هر نیکویست

Ки буд тақлид агар кӯҳ қавӣаст

کَه بود تقلید اگر کوه قویست

Гар зририи лмтрсту тези хашм

گر ضریری لمترست و تیز خشم

Гӯшти пораи ши дон чу ӯро нест чашм

گوشت‌پاره‌ش دان چو او را نیست چشم

Гар сухан гуяд зи мӯи борӣктар

گر سخن گوید ز مو باریکتر

Он сарашро зон сухан набӯд хабар

آن سرش را زان سخن نبود خبر

Масте дорад з гуфт худ валек

مستیی دارد ز گفت خود ولیک

Аз бар вай то ба мероҳӣаст нек

از بَرِ وی تا به مَی راهیست نیک

Ҳамчу ҷӯйаст ӯ на ӯ обӣ хӯрд

همچو جویست او نه او آبی خورد

Оби азу бар об хурон бугзарад

آب ازو بر آب‌خوران بگذرد

Об дар ҷӯ зон намегирад қарор

آب در جو زان نمی‌گیرد قرار

Зонк он ҷӯ нест ташнау оби хор

زانک آن جو نیست تشنه و آب‌خوار

Ҳамчуи ноеи нола зорӣ кунад

همچو نایی نالهٔ زاری کند

Лек бигор харидорӣ кунад

لیک بیگار خریداری کند

Навҳа гар бошад муқаллид дар ҳадис

نوحه‌گر باشد مقلد در حدیث

Ҷуз тамаъ набӯд муроди он хабис

جز طمع نبود مراد آن خبیث

Навҳа гар гуяд ҳадиси сўзнок

نوحه‌گر گوید حدیث سوزناک

Лек кӯи сӯзи дилу домони чок

لیک کو سوز دل و دامان چاک

Аз муҳаққиқ то муқаллиди Фрқҳост

از محقق تا مقلد فرقهاست

Кин чу Довӯдаст ва он дигари садост

کین چو داوودست و آن دیگر صداست

Манбаи гуфтори ин сӯзӣ буд

منبع گفتار این سوزی بود

Ваон муқаллиди куҳнаи омӯзӣ буд

وان مقلد کهنه‌آموزی بود

Ҳин машав ғарра бидон гуфт ҳазин

هین مشو غره بدان گفت حزین

Бор бар говаст ва бар гардуни ҳнин

بار بر گاوست و بر گردون حنین

Ҳам муқаллид нест маҳрӯм аз савоб

هم مقلد نیست محروم از ثواب

Навҳагарро музд бошад дар ҳисоб

نوحه‌گر را مزد باشد در حساب

Кофару муъмин худо гӯйанд лек

کافر و مؤمن خدا گویند لیک

Дармиён ҳар ду фарқӣ ҳаст нек

درمیان هر دو فرقی هست نیک

Он гадо гуяд худо аз баҳри нон

آن گدا گوید خدا از بهر نان

Муттақе гуяд худо аз айни ҷон

متقی گوید خدا از عین جان

Гар бдонстии гадо аз гуфт хеш

گر بدانستی گدا از گفت خویش

Пеши чашм ӯ на кам монадӣ на беш

پیش چشم او نه کم ماندی نه بیش

Солҳо гуяд худои он нони хоҳ

سالها گوید خدا آن نان‌خواه

Ҳамчуи хар мусҳаф кашад аз баҳри коҳ

همچو خر مصحف کشد از بهر کاه

Гар ба дил дар тофтӣ гуфт лабаш

گر به دل در تافتی گفت لبش

Зарра зарра гашта будӣ қолабаш

ذره ذره گشته بودی قالبش

Номи девии раҳи барад дар соҳирӣ

نام دیوی ره برد در ساحری

Ту ба номи ҳақи пашизӣ май барӣ

تو به نام حق پشیزی می‌بری