Рӯстои гов дар охир бибаст

روستایی گاو در آخر ببست

Шер говаш хӯрд ва бар ҷояш нишаст

شیر گاوش خورد و بر جایش نشست

Рӯстоӣ шуд дар охири сӯии гов

روستایی شد در آخر سوی گاو

Говро май ҷусти шаби он кунҷи ков

گاو را می‌جست شب آن کنج‌کاو

Даст мемолида бар аъзои шер

دست می‌مالید بر اعضای شیر

Пушту паҳлуи гоҳи болои гоҳи зер

پشت و پهلو گاه بالا گاه زیر

Гуфт шер ар равшанӣ афзӯн шудӣ

گفت شیر ار روشنی افزون شدی

Зуҳрааш бдридӣу дил хӯн шудӣ

زهره‌اش بدریدی و دل خون شدی

Ин чунин густох зон май хордм

این چنین گستاخ زان می‌خاردم

Кӯи дарин шаби гов май пндордм

کو درین شب گاو می‌پنداردم

Ҳақ ҳаме гуяд ки эй мағрури кӯр

حق همی‌گوید که ای مغرور کور

На зи номами пораи пораи гашти тавр

نه ز نامم پاره پاره گشت طور

Ки луи анзлнои ктобои ллҷбл

که لو انزلنا کتابا للجبل

Лонсдъи сами анқтъи сами артҳл

لانصدع ثم انقطع ثم ارتحل

Аз ман ар кӯҳи аҳади воқифи бадӣ

از من ار کوه احد واقف بدی

Пораи гаштӣу дилаш пурхӯн шудӣ

پاره گشتیّ و دلش پرخون شدی

Аз падари вази модари ин бишнида Эй

از پدر وز مادر این بشنیده‌ای

Лоҷарами ғофили дарин печида Эй

لاجرم غافل درین پیچیده‌ای

Гар ту бе тақлиди азин воқифи шӯй

گر تو بی‌تقلید ازین واقف شوی

Бенишон аз лутф чун ҳотифи шӯй

بی نشان از لطف چون هاتف شوی

Бишинав ин қиссаи паии таҳдид ро

بشنو این قصه پی تهدید را

То бадонеи офати тақлид ро

تا بدانی آفت تقلید را