Бо вакили қозии идроки манд

با وکیل قاضی ادراک‌مند

Аҳли зиндон дар шикоят омаданд

اهل زندان در شکایت آمدند

Ки саломи мо ба қозӣ бар , кунун

که سلام ما به قاضی بر، کنون

Бозгуи озори мо зини марди дун

بازگو آزار ما زین مرد دون

Кндрин зиндон бимонад ӯ мустамар

کندرین زندان بماند او مستمر

Ёва тоз ва табл хорасту музир

یاوه‌تاز و طبل‌خوارست و مضر

Чун магас ҳозир шавад дар ҳар таом

چون مگس حاضر شود در هر طعام

Аз вақоҳат бесало ва бе салом

از وقاحت بی صلا و بی سلام

Пеш ӯ ҳеҷаст лӯти шаст кас

پیش او هیچست لوت شصت کس

Кар кунад худро агар гӯйяши бас

کر کند خود را اگر گوییش بس

Марди зиндонро наёяд луқма Эй

مرد زندان را نیاید لقمه‌ای

Вар ба сад ҳиялати кушояди туъма Эй

ور به صد حیلت گشاید طعمه‌ای

Дар замон пеш ояд он дӯзахи гулӯ

در زمان پیش آید آن دوزخ گلو

Ҳуҷҷаташи ин ки худои гуфтои клўо

حجتش این که خدا گفتا کلوا

Зини чунин қаҳти се сола дод дод

زین چنین قحط سه‌ساله داد داد

Зилли мавлонои абади пояндаи бод

ظل مولانا ابد پاینده باد

ё зи зиндон то равад ин говмеш

یا ز زندان تا رود این گاومیش

ё вазифа кун зи вақфии луқмаи аиш

یا وظیفه کن ز وقفی لقمه‌ایش

эй зи ту хуши ҳам зукур ва ҳам анос

ای ز تو خوش هم ذکور و هم اناث

Дод кун алмстғоси алмстғос

داد کن المستغاث المستغاث

Сӯй қозӣ шуд вакил бо намак

سوی قاضی شد وکیل با نمک

Гуфт бо қозии шикояти як ба як

گفت با قاضی شکایت یک به یک

Хонд ӯро қозӣ аз зиндон ба пеш

خواند او را قاضی از زندان به پیش

Пас тафаҳҳус кард аз аъёни хеш

پس تفحص کرد از اعیان خویش

Гашти собити пеши қозии он ҳама

گشت ثابت پیش قاضی آن همه

Ки намуданд аз шикояти он рама

که نمودند از شکایت آن رمه

Гуфт қозии хези азин зиндон бирав

گفت قاضی خیز ازین زندان برو

Сӯии хонаи мрдриги хеши шӯ

سوی خانهٔ مردریگ خویش شو

Гуфт хону мони ман эҳсони тест

گفت خان و مان من احسان تست

Ҳамчуи кофари ҷнтми зиндони тест

همچو کافر جنتم زندان تست

Гар зи зиндонам бароне ту ба рад

گر ز زندانم برانی تو به رد

Худ бимирами ман зи тақсирӣу код

خود بمیرم من ز تقصیری و کد

Ҳамчуи Иблисӣ ки мегуфт эй салом

همچو ابلیسی که می‌گفت ای سلام

Раби анзрнии илои явми алқём

رب انظرنی الی یوم القیام

Кандарин зиндони дунёи ман хушам

کاندرین زندان دنیا من خوشم

То ки душмани зодагонро май кашам

تا که دشمن‌زادگان را می‌کشم

Ҳар ки ӯро қӯти ӣмонӣ буд

هر که او را قوت ایمانی بود

Ваз барои зоди раҳи ноне буд

وز برای زادِ ره نانی بود

Май ситонами гуҳ ба макру гуҳ ба рию

می‌ستانم گه به مکر و گه به ریو

То бар оранд аз пушаймонии ғарив

تا بر آرند از پشیمانی غریو

Гуҳ ба дарвешӣ кунам таҳдидашон

گه به درویشی کنم تهدیدشان

Гуҳ ба зулфу хол бандам дидашон

گه به زلف و خال بندم دیدشان

Қӯти ӣмонии дарин зиндон камаст

قوت ایمانی درین زندان کمست

Вонк ҳаст аз қасди ин саг дар хамаст

وانک هست از قصد این سگ در خمست

Аз намозу савм ва сад бечорагӣ

از نماز و صوم و صد بیچارگی

Қӯт завқ ояд баради якборагӣ

قوت ذوق آید برد یکبارگی

Астъизи аллоҳи ман шайтона

استعیذ الله من شیطانه

Қади ҳлкнои оҳи ман туғёна

قد هلکنا آه من طغیانه

Як сагаст ва дар ҳазорон ме равад

یک سگست و در هزاران می‌رود

Ҳар ки дар вай рафт ӯ ӯ ме шавад

هر که در وی رفت او او می‌شود

Ҳар ки сардат кард май дон кӯ дараваст

هر که سردت کرد می‌دان کو دروست

Дев пинҳон гашта андари зери пӯст

دیو پنهان گشته اندر زیر پوست

Чун наёбад сӯрат ояд дар хаёл

چون نیابد صورت آید در خیال

То кашонад он хаёлат дар вабол

تا کشاند آن خیالت در وبال

Гуҳи хаёли фараҷа ва гоҳе дукон

گه خیال فرجه و گاهی دکان

Гуҳи хаёли илм ва гоҳе хону мон

گه خیال علم و گاهی خان و مان

Ҳон бигӯ лои ҳавлҳо андари замон

هان بگو لا حولها اندر زمان

Аз забон танҳо на блак аз айни ҷон

از زبان تنها نه بلک از عین جان