Он ғарибии хона май ҷуст аз шитоб

آن غریبی خانه می‌جست از شتاب

Дӯстии барадаши сӯии хонаи хароб

دوستی بردش سوی خانهٔ خراب

Гуфт ӯ инро агар сақфии бадӣ

گفت او این را اگر سقفی بدی

Паҳлавии ман мари туро маскан шудӣ

پهلوی من مر تو را مسکن شدی

Ҳам аёл ту биёсудӣ агар

هم عیال تو بیاسودی اگر

Дар миёна доштӣ ҳуҷра дигар

در میانه داشتی حجرهٔ دگر

Гуфт ореи паҳлавӣ ёрон бааст

گفت آری پهلوی یاران بهست

Лек эй ҷон дар агар натавон нишаст

لیک ای جان در اگر نتوان نشست

Ин ҳамаи олами талаб кор хушанд

این همه عالم طلب‌کار خوشند

Вази хуши тазвир андар оташанд

وز خوش تزویر اندر آتشند

Толиб зар гашта ҷумлаи перу хом

طالب زر گشته جمله پیر و خام

Лек қалб аз зар надонад чашми ом

لیک قلب از زر نداند چشم عام

Пуртӯй бар қалб зад холис бибин

پرتوی بر قلب زد خالص ببین

Бе маҳаки зарро макун аз занн гузин

بی محک زر را مکن از ظن گزین

Гар маҳак дорӣ гузин кун вар на рӯ

گر محک داری گزین کن ور نه رو

Назд донои хештанро кун гарав

نزد دانا خویشتن را کن گرو

ё маҳак бояд миёни ҷони хеш

یا محک باید میان جان خویش

Вар ндонӣ раҳи Марв танҳо ту пеш

ور ندانی ره مرو تنها تو پیش

Бонг ғӯлон ҳаст бонги ошно

بانگ غولان هست بانگ آشنا

Ошноӣ ки кашад сӯии фано

آشنایی که کشد سوی فنا

Бонг медорад ки ҳон эй корвон

بانگ می‌دارد که هان ای کاروان

Сӯй ман ойед нак роҳу нишон

سوی من آیید نک راه و نشان

Ном ҳар як май баради ғӯл эй фалон

نام هر یک می‌برد غول ای فلان

То кунад он хоҷаро аз оФлон

تا کند آن خواجه را از آفلان

Чун расад онҷо бибинад гургу шер

چون رسد آنجا ببیند گرگ و شیر

Умри зойеъи роҳи давру рӯзи дайр

عمر ضایع راه دور و روز دیر

Чун буд он бонги ғӯл охир бигӯ

چون بود آن بانگ غول آخر بگو

Мол хоҳам ҷоҳ хоҳаму оби рӯ

مال خواهم جاه خواهم و آب رو

Аз даруни хеши ин овозҳо

از درون خویش این آوازها

Манъ кун то кашф гардад розҳо

منع کن تا کشف گردد رازها

Зикр ҳақ кун бонги ғӯлонро бисӯз

ذکر حق کن بانگ غولان را بسوز

Чашми наргисро азин каркас бидӯз

چشم نرگس را ازین کرکس بدوز

Субҳи козибро зи содиқи вои шинос

صبح کاذب را ز صادق وا شناس

Ранг майро бози дон аз ранги кос

رنگ می را باز دان از رنگ کاس

То буд каз дидагони ҳафт ранг

تا بود کز دیدگان هفت رنگ

Дидае пайдо кунад сабру диранг

دیده‌ای پیدا کند صبر و درنگ

Рангҳо бинӣ ба ҷузи ин рангҳо

رنگها بینی به جز این رنگها

Гавҳарони бинӣ ба ҷои сангҳо

گوهران بینی به جای سنگها

Гавҳар чаҳ блаки дарёии шӯй

گوهر چه بلک دریایی شوی

Офтоби чархи паймоеи шӯй

آفتاب چرخ‌پیمایی شوی

Коркун дар коргаҳ бошад ниҳон

کارکن در کارگه باشد نهان

Ту бирав дар коргаҳи бениши аён

تو برو در کارگه بینش عیان

Кор чун бар коркун парда танед

کار چون بر کارکن پرده تنید

Хориҷи он кор натавоняш дид

خارج آن کار نتوانیش دید

Коргаҳ чун ҷой бош омиласт

کارگه چون جای باش عاملست

Онк берунаст аз вай ғофиласт

آنک بیرونست از وی غافلست

Пас дар о дар коргаҳ яъне адам

پس در آ در کارگه یعنی عدم

То бибинӣ сунъу сонеъро баҳам

تا ببینی صنع و صانع را بهم

Коргаҳ чун ҷой равшан дидагӣаст

کارگه چون جای روشن‌دیدگیست

Пас бурун коргаҳ пӯшидагӣаст

پس برون کارگه پوشیدگیست

Рӯ бҳстӣ дошт фиръавни ънўд

رو بهستی داشت فرعون عنود

Лоҷарам аз коргоҳаши кӯр буд

لاجرم از کارگاهش کور بود

Лоҷарам май хости табдили қадар

لاجرم می‌خواست تبدیل قدر

То қазоро боз гирданд з дар

تا قضا را باز گرداند ز در

Худ қазо бар сблти он ҳилаи манд

خود قضا بر سبلت آن حیله‌مند

Зер лаб мекард ҳар дам риш ханд

زیر لب می‌کرد هر دم ریش‌خند

Сад ҳазорон Тифли кишт ӯ бе гуноҳ

صد هزاران طفل کشت او بی‌گناه

То бигардади ҳукму тақдири илоҳ

تا بگردد حکم و تقدیر اله

То ки Мӯсо набӣ ноед бурун

تا که موسی نبی ناید برون

Кард дар гардани ҳазорон зулму хӯн

کرد در گردن هزاران ظلم و خون

Он ҳама хӯн карду Мӯсо зода шуд

آن همه خون کرد و موسی زاده شد

Ваз барои қаҳр ӯ омода шуд

وز برای قهر او آماده شد

Гар бидидӣ коргоҳи лоязол

گر بدیدی کارگاه لایزال

Дасту поиши хушки гаштии зи аҳтёл

دست و پایش خشک گشتی ز احتیال

Андаруни хонааш Мӯсои муъоф

اندرون خانه‌اش موسی معاف

Вази бурун май кишти Тифлонро газоф

وز برون می‌کشت طفلان را گزاف

Ҳамчуи соҳиби нафаси кӯи тани пурвирд

همچو صاحب‌نفس کو تن پرورد

Бар дигар каси занни ҳқдӣ май барад

بر دگر کس ظن حقدی می‌برد

Кини аду ва он ҳасуд ва душманаст

کین عدو و آن حسود و دشمنست

Худ ҳасуду душман ӯ он танаст

خود حسود و دشمن او آن تنست

ӯ чу фиръавну таниши Мӯсо ӯ

او چو فرعون و تنش موسی او

ӯ ба берун май дӯд ки кӯи аду

او به بیرون می‌دود که کو عدو

Нафасаши андари хонаи тани нозанин

نفسش اندر خانهٔ تن نازنین

Бар дигар кас даст мехоед ба кин

بر دگر کس دست می‌خاید به کین