Бар лаб ҷӯ бӯда девории баланд
بر لب جو بوده دیواری بلند
Бар сари девори ташнаи дардманд
بر سر دیوار تشنهٔ دردمند
Монеъаш аз оби он девор буд
مانعش از آب آن دیوار بود
Аз паии об ӯ чу моҳии зор буд
از پی آب او چو ماهی زار بود
Ногаҳони андохт ӯ хиштӣ дар об
ناگهان انداخت او خشتی در آب
Бонг об омад ба гӯшаш чун хитоб
بانگ آب آمد به گوشش چون خطاب
Чун хитоби ёри ширини лазиз
چون خطاب یار شیرین لذیذ
Маст кард он бонги обаш чун нбиз
مست کرد آن بانگ آبش چون نبیذ
Аз сафои бонги оби он мумтаҳан
از صفای بانگ آب آن ممتحن
Гашт хишт андоз аз онҷо хишт кун
گشت خشتانداز از آنجا خشتکن
Об мезад бонг яъне ҳаии туро
آب میزد بانگ یعنی هی ترا
Фоида чаҳ зин задани хиштии маро
فایده چه زین زدن خشتی مرا
Ташна гуфт обои марои ду фоидаи сет
تشنه گفت آبا مرا دو فایدهست
Ман азин санъат надорам ҳеҷ даст
من ازین صنعت ندارم هیچ دست
Фоидаи аввали самоъи бонги об
فایدهٔ اول سماع بانگ آب
Кӯ буд мари ташнагонро чун рубоб
کو بود مر تشنگان را چون رباب
Бонг ӯ чун бонг исрофил шуд
بانگ او چون بانگ اسرافیل شد
Мурдаро зини зиндагӣ таҳвил шуд
مرده را زین زندگی تحویل شد
ё чу бонги раъди айёми баҳор
یا چو بانگ رعد ایام بهار
Боғ меёбад азуи чандин нигор
باغ مییابد ازو چندین نگار
ё чу бар дарвеши айёми закот
یا چو بر درویش ایام زکات
ё чу бар маҳбӯси пайғоми наҷот
یا چو بر محبوس پیغام نجات
Чун дами раҳмон буд кон аз Яман
چون دم رحمان بود کان از یمن
намерасад сӯии Муҳамад бе даҳан
میرسد سوی محمد بی دهن
ё чу буии Аҳмади мурсал буд
یا چو بوی احمد مرسل بود
Кон ба осӣ дар шафоат ме расад
کان به عاصی در شفاعت میرسد
ё чу буии Юсуфи хуби латиф
یا چو بوی یوسف خوب لطیف
намезанад бар ҷони ёқӯби наҳиф
میزند بر جان یعقوب نحیف
Фоидаи дигар ки ҳар хиштии казин
فایدهٔ دیگر که هر خشتی کزین
Бар кунам оем сӯии моءи муайян
بر کنم آیم سوی ماء معین
Каз камии хишти девори баланд
کز کمی خشت دیوار بلند
Паст тар гардад ба ҳар дафъа ки кунад
پستتر گردد به هر دفعه که کند
Пастии девор қурбӣ ме шавад
پستی دیوار قربی میشود
Фасл ӯ дармони васлӣ май буд
فصل او درمان وصلی میبود
Саҷда омад кандан хишти лзб
سجده آمد کندن خشت لزب
Мӯҷиби қурбӣ ки восҷди воқтрб
موجب قربی که واسجد واقترب
То ки ин девор , олӣ гарданаст
تا که این دیوار، عالیگردنست
Монеъи ин сар фурӯд оварданаст
مانع این سر فرود آوردنست
Саҷда натавон кард бар оби ҳаёт
سجده نتوان کرد بر آب حیات
То наёбам зини тани хокии наҷот
تا نیابم زین تن خاکی نجات
Бар сари девор ҳар кӯи ташна тар
بر سر دیوار هر کو تشنهتر
Зӯдтар бар мекунад хишту мдр
زودتر بر میکند خشت و مدر
Ҳар ки ошиқтар буд бар бонги об
هر که عاشقتر بود بر بانگ آب
ӯ кулӯхи зафт тар кунад аз ҳиҷоб
او کلوخ زفتتر کند از حجاب
ӯ зи бонги оби пар май то ънқ
او ز بانگ آب پُر مَی تا عُنُق
Нашунӯд бегонаи ҷузи бонги блқ
نشنود بیگانه جز بانگ بُلُق
эй хунаки онро ки ӯ айёми пеш
ای خنک آن را که او ایام پیش
Муғтанам дорад гузоради воми хеш
مغتنم دارد گزارد وام خویش
Андари он айёми каши қудрат буд
اندر آن ایام کش قدرت بود
Сиҳҳату зӯри дилу қӯт буд
صحت و زور دل و قوت بود
Ваон ҷавонии ҳамчуи боғи сабз ва тар
وان جوانی همچو باغ سبز و تر
Май расонад бе дареғии бор ва бар
میرساند بی دریغی بار و بر
Чашмаҳои қӯту шаҳвати равон
چشمههای قوت و شهوت روان
Сабз мегардад замин тан бидон
سبز میگردد زمین تن بدان
Хонаи маъмуру сақфаши баси баланд
خانهٔ معمور و سقفش بس بلند
Муътадили арқон ва бетхлиту банд
معتدل ارکان و بی تخلیط و بند
Пеш аз он коёми перӣ дар расад
پیش از آن کایام پیری در رسد
Гарданати бандад ба ҳабли ман мисад
گردنت بندد به حبل من مسد
Хок шӯра гардаду резону суст
خاک شوره گردد و ریزان و سست
Ҳаргиз аз шӯраи набот хуш нараст
هرگز از شوره نبات خوش نرست
Оби зӯру оби шаҳвати мунқатиъ
آب زور و آب شهوت منقطع
ӯ зи хеш ва дигарон нои мунтафаъ
او ز خویش و دیگران نا منتفع
Абрувон чун полдми зери омада
ابروان چون پالدُم زیر آمده
Чашмро нами омадаи торӣ шуда
چشم را نم آمده تاری شده
Аз ташаннуҷи рӯ чу пушти сусмор
از تشنج رو چو پشت سوسمار
Рафтаи нутқу таъм ва дандонҳо зи кор
رفته نطق و طعم و دندانها ز کار
Рӯзи бега , лошаи лангу раҳи дароз
روز بیگه، لاشه لنگ و ره دراز
Коргаҳи вайрони амали рафтаи зи соз
کارگه ویران عمل رفته ز ساز
Бехҳои хуии бади муҳкам шуда
بیخهای خوی بد محکم شده
Қӯт бар кандан он кам шуда
قوت بر کندن آن کم شده