Ин чунин золнўни мисриро фитод

این چنین ذالنون مصری را فتاد

Кондрўи шӯру ҷунунии нави бзод

کاندرو شور و جنونی نو بزاد

Шӯр чандон шуд ки то фавқи фалак

شور چندان شد که تا فوق فلک

намерасед аз ваии ҷигарҳоро намак

می‌رسید از وی جگرها را نمک

Ҳин манеҳ ту шӯри худ эй шӯраи хок

هین منه تو شور خود ای شوره‌خاک

Паҳлавии шӯри худовандони пок

پهلوی شور خداوندان پاک

Халқро тоби ҷунун ӯ набӯд

خلق را تاب جنون او نبود

Оташ ӯ ришҳошон май рабӯд

آتش او ریشهاشان می‌ربود

Чунк дар риши авом оташ фитод

چونک در ریش عوام آتش فتاد

Банд кардандаш ба зиндонии ниҳод

بند کردندش به زندانی نهاد

Нест имкони вокшидни ин лагом

نیست امکان واکشیدن این لگام

Гарчи зини раҳ танг меоянд ом

گرچه زین ره تنگ می‌آیند عام

Дидаи ин шоҳони зи оммаи хавфи ҷон

دیده این شاهان ز عامه خوف جان

Кин гиреҳ кӯранду шоҳон бе нишон

کین گره کورند و شاهان بی‌نشان

Чунк ҳукми андари кафи риндон буд

چونک حکم اندر کف رندان بود

Лоҷарами зоолнўн дар зиндон буд

لاجرم ذاالنون در زندان بود

Иксўораҳ меравад шоҳи азим

یکسواره می‌رود شاه عظیم

Дар кафи Тифлони чунин дар ятем

دَر کف طفلان چنین دُرّ یتیم

Дар чаҳ ? дарёи ниҳон дар қатра Эй

دُرّ چِه؟ دریا نهان در قطره‌ای

Офтобии махфии андари зарра Эй

آفتابی مخفی اندر ذره‌ای

Офтобии хешро зарра намӯд

آفتابی خویش را ذره نمود

Вондки андак рӯй худро бар гушӯд

واندک اندک روی خود را بر گشود

Ҷумлаи заррот дар вай маҳв шуд

جملهٔ ذرات در وی محو شد

Олам аз ваии масти гашт ва сҳў шуд

عالم از وی مست گشت و صحو شد

Чун қалам дар дасти ғаддорӣ буд

چون قلم در دست غداری بود

Бе гумони Мансур бар дорӣ буд

بی گمان منصور بر داری بود

Чун сафеҳони рости ин кору киё

چون سفیهان‌راست این کار و کیا

Лозим омад иқтлўни уланбиё

لازم آمد یقتلون الانبیا

Анбиёро гуфта қавмии роҳи гум

انبیا را گفته قومی راه گم

Аз сФаҳи анои ттирнои бкм

از سفه انا تطیرنا بکم

Ҷаҳли тарсои байн амон ангехта

جهل ترسا بین امان انگیخته

Зон худовандӣ ки гашти овехта

زان خداوندی که گشت آویخته

Чун бқўл ӯст маслуби ҷуҳуд

چون بقول اوست مصلوب جهود

Пас мрўрои амн кӣ танд намӯд

پس مرورا امن کی تاند نمود

Чун дили он шоҳи зишони хӯн буд

چون دل آن شاه زیشان خون بود

Исмату анати Фиҳм чун буд

عصمت و انت فیهم چون بود

Зари холисроу заргарро хатар

زر خالص را و زرگر را خطر

Бошад аз қуллоби хоин бештар

باشد از قلاب خاین بیشتر

Юсуфон аз рашки зиштон махфӣ анд

یوسفان از رشک زشتان مخفی‌اند

Каз адуи хубон дар оташ ме зӣанд

کز عدو خوبان در آتش می‌زیند

Юсуфон аз макри ихвон дар чаҳанд

یوسفان از مکر اخوان در چهند

Каз ҳасади Юсуф ба гиреҳгон ме диҳанд

کز حسد یوسف به گرگان می‌دهند

Аз ҳасад бар Юсуфи мисрӣ чаҳ рафт ?

از حسد بر یوسف مصری چِه رفت؟

Ин ҳасади андари камӣни гргисти зафт

این حسد اندر کمین گرگیست زفت

Лоҷарами зини гург , ёқӯби ҳалим

لاجرم زین گرگ، یعقوب حلیم

Дошт бар Юсуф , ҳамеша хавфу бим

داشت بر یوسف، همیشه خوف و بیم

Гурги зоҳири гирди Юсуф худ нагашт

گرگ ظاهر گِرد یوسف خود نگشت

Ин ҳасад дар феъл аз гиреҳгони гузашт

این حسد در فعل از گرگان گذشت

Раҳм кард ин гурги вази узри лбқ

رحم کرد این گرگ وز عذر لبق

Омада ки анои зҳбнои нстбқ

آمده که انا ذهبنا نستبق

Сад ҳазорон гургро ин макр нест

صد هزاران گرگ را این مکر نیست

Оқибат расво шавад ин гурги бист

عاقبت رسوا شود این گرگ بیست

Зонк ҳашари ҳосидони рӯзи газанд

زانک حشر حاسدان روز گزند

Бегумон бар сӯрат гиреҳгон кунанд

بی گمان بر صورت گرگان کنند

Ҳашари пари ҳирси хаси мрдорхўор

حشر پر حرص خس مردارخوار

Сӯрати хӯкӣ буд рӯзи шумор

صورت خوکی بود روز شمار

Зонёнро ганди андоми ниҳон

زانیان را گند اندام نهان

Хмрхўоронро буд ганди даҳон

خمرخواران را بود گند دهان

Ганди махфии кон ба дилҳо ме расед

گند مخفی کان به دلها می‌رسید

Гашти андари ҳашари маҳсусу падед

گشت اندر حشر محسوس و پدید

Беша Эй омад вуҷӯди одамӣ

بیشه‌ای آمد وجود آدمی

Бар ҳазари шӯи зини вуҷӯд ар зон дамӣ

بر حذر شو زین وجود ار زان دمی

Дар вуҷӯди мо ҳазорон гургу хӯк

در وجود ما هزاران گرگ و خوک

Солеҳу носолеҳу хубу хшўк

صالح و ناصالح و خوب و خشوک

Ҳукми он хуи рости кони ғолбтрст

حکم آن خو راست کان غالبترست

Чунк зар беш аз мис омад он зараст

چونک زر بیش از مس آمد آن زرست

Сиратии кон бар вуҷӯдат ғолибаст

سیرتی کان بر وجودت غالبست

Ҳам бар он тасвир ҳашарат воҷибаст

هم بر آن تصویر حشرت واجبست

Соъатии гиреҳгӣ дар ояд дар башар

ساعتی گرگی در آید در بشر

Соъатии Юсуфи рухӣ ҳамчун қамар

ساعتی یوسف‌رخی همچون قمر

намеравад аз синаҳо дар сина ҳо

می‌رود از سینه‌ها در سینه‌ها

Аз раҳи пинҳони салоҳу кӣна ҳо

از ره پنهان صلاح و کینه‌ها

Блаки худ аз одамӣ дар гову хар

بلک خود از آدمی در گاو و خر

намеравад доноӣу илму ҳунар

می‌رود دانایی و علم و هنر

Асп скск мешавад раҳвору ром

اسپ سُکسُک می‌شود رهوار و رام

Хирс бозӣ мекунад бузи ҳам салом

خرس بازی می‌کند بُز هم سلام

Рафт андари саги зи одамиёни ҳавас

رفت اندر سگ ز آدمیان هوس

То шубон шуд ё шикорӣ ё ҳрс

تا شبان شد یا شکاری یا حرس

Дар саги асҳоби хуӣ зон вФўд

در سگ اصحاب خویی زان وفود

Рафт то ҷӯёӣ аллоҳ гашта буд

رفت تا جویای الله گشته بود

Ҳар замон дар сина навъе сар кунад

هر زمان در سینه نوعی سر کند

Гоҳи деву гуҳи малики гуҳи дому дад

گاه دیو و گه ملک گه دام و دد

Зон аҷаби беша ки ҳар шер огаҳаст

زان عجب بیشه که هر شیر آگهست

То ба доми синаҳо пинҳон раҳаст

تا به دام سینه‌ها پنهان رهست

Дузде кун аз даруни марҷони ҷон

دزدیی کن از درون مرجان جان

эй кам аз саг аз даруни орифон

ای کم از سگ از درون عارفان

Чунк дуздии бории он дар латиф

چونک دزدی باری آن دُر لطیف

Чунк ҳомил май шӯии бории шариф

چونک حامل می‌شوی باری شریف