Дид Мӯсои як шабонеро ба роҳ

دید موسی یک شبانی را به راه

Кӯ ҳаме гуфт эй гзинндаҳи илоҳ

کو همی‌گفت ای گزیننده اله

Ту куҷое то шавам ман чокарат

تو کجایی تا شوم من چاکرت

Чорқт дузам кунам шонаи сарат

چارقت دوزم کنم شانه سرت

Ҷома ?ут шавем шпшҳооти кашам

جامه‌ات شویم شپشهاات کُشم

Шер пешат оварам эй муҳташам

شیر پیشت آورم ای محتشم

Дсткт бӯсам бимолам поикт

دستکت بوسم بمالم پایکت

Вақт хоб ояд брўбми ҷоикт

وقت خواب آید بروبم جایکت

эй фидои ту ҳамаи бузҳои ман

ای فدای تو همه بزهای من

эй бёдти ҳиҳӣ ва ҳайҳои ман

ای بیادت هیهی و هیهای من

Ин нмт беҳуда мегуфт он шубон

این نمط بیهوده می‌گفت آن شبان

Гуфт Мӯсо бо кӣаст ин эй фалон

گفت موسی با کی است این ای فلان

Гуфт бо онкас ки моро офарид

گفت با آنکس که ما را آفرید

Ин замину чарх азу омад падед

این زمین و چرخ ازو آمد پدید

Гуфт Мӯсоҳои бас мудаббир шудӣ

گفت موسی های بس مُدبِر شدی

Худ мусулмон ношуда кофар шудӣ

خود مسلمان ناشده کافر شدی

Ин чаҳ жожсти ин чаҳ куфрасту фишор

این چه ژاژست این چه کفرست و فُشار

Пунбае андари даҳони худ фишор

پنبه‌ای اندر دهان خود فشار

Ганди куфри ту ҷаҳонро ганда кард

گند کفر تو جهان را گنده کرد

Куфри ту дебои дайнро жанда кард

کفر تو دیبای دین را ژنده کرد

Чорқу потобаҳи лоиқ мар турост

چارق و پاتابه لایق مر تراست

Офтобиро чунинҳо кӣ равост

آفتابی را چنینها کی رواست

Гар набандӣ зини сухани ту ҳалқ ро

گر نبندی زین سخن تو حلق را

Оташӣ ояд бисӯзад халқ ро

آتشی آید بسوزد خلق را

Оташигар номдсти ин дӯд чист

آتشی گر نامدست این دود چیست

Ҷон сияҳ гашта равон мардӯд чист

جان سیه گشته روان مردود چیست

Гар ҳамеи доне ки яздон довараст

گر همی‌دانی که یزدان داورست

Жожу густохии туро чун бовараст

ژاژ و گستاخی ترا چون باورست

Дӯстӣ бехирад худ душманӣаст

دوستی بی‌خرد خود دشمنیست

Ҳақи таъолии зини чунин хизмат ғанӣаст

حق تعالی زین چنین خدمت غنیست

Бо кӣ май гӯйии ту ин бо ъаму хол

با کی می‌گویی تو این با عم و خال

Ҷисму ҳоҷат дар сифоти зулҷалол

جسم و حاجت در صفات ذوالجلال

Шер ӯ нӯшад ки дар нашав ва намост

شیر او نوشد که در نشو و نماست

Чорқ ӯ пӯшад ки ӯ муҳтоҷ пост

چارق او پوشد که او محتاج پاست

Вар барои бандаи шаст ин гуфт ту

ور برای بنده‌شست این گفت تو

Онк ҳақ гуфт ӯ манаст ва ман худ ӯ

آنک حق گفت او منست و من خود او

Онк гуфт ании маразати лами тъд

آنک گفت انی مرضت لم تعد

Ман шудам ранҷур ӯ танҳо нашуд

من شدم رنجور او تنها نشد

Онк беисмъ ва беибср шудаи сет

آنک بی یسمع و بی یبصر شده‌ست

Дар ҳақи он бандаи ин ҳам биҳдаҳи сет

در حق آن بنده این هم بیهده‌ست

Бе адаби гуфтани сухан бо хоси ҳақ

بی ادب گفتن سخن با خاص حق

Дил бимиранд сияҳ дорад варақ

دل بمیراند سیه دارد ورق

Гар ту мардиро бихонӣ Фотима

گر تو مردی را بخوانی فاطمه

Гарчи як ҷинсанд марду зани ҳама

گرچه یک جنس‌اند مرد و زن همه

Қасди хӯн ту кунад то мумкинаст

قصد خون تو کند تا ممکنست

Гарчи хуши хуу ҳалим ва сокинаст

گرچه خوش‌خو و حلیم و ساکنست

Фотима мадҳаст дар ҳақи занон

فاطمه مدحست در حق زنان

Мардро гӯйӣ буд захми синон

مرد را گویی بود زخم سنان

Дасту по дар ҳақи мо астоиш аст

دست و پا در حق ما استایش است

Дар ҳақи покии ҳақ олоиш аст

در حق پاکی حق آلایش است

Лами ялади лами иўлд ӯро лоиқ аст

لم یلد لم یولد او را لایق است

Волиду мавлудро ӯ холиқ аст

والد و مولود را او خالق است

Ҳарчӣ ҷисм омад вилодат васф ӯст

هرچه جسم آمد ولادت وصف اوست

Ҳарчӣ мавлудаст ӯ зин сӯй ҷӯаст

هرچه مولودست او زین سوی جوست

Зонк аз кун ва фасодаст ва маин

زانک از کون و فساد است و مهین

Ҳодисаст ва муҳаддисӣ хоҳад яқин

حادثست و محدثی خواهد یقین

Гуфт эй Мӯсо даҳонам дӯхтӣ

گفت ای موسی دهانم دوختی

Вази пушаймонии ту ҷонами сӯхтӣ

وز پشیمانی تو جانم سوختی

Ҷомаро бадаред ва оҳӣ кард тафт

جامه را بدرید و آهی کرد تفت

Сари ниҳод андар биёбоне ва рафт

سر نهاد اندر بیابانی و رفت