Ваҳй омад сӯии Мӯсо аз худо

وحی آمد سوی موسی از خدا

Бандаи моро з мо кардӣ ҷудо

بندهٔ ما را ز ما کردی جدا

Ту барои васл кардан омадӣ

تو برای وصل کردن آمدی

ё барои фасл кардан омадӣ ?

یا برای فَصل کردن آمدی؟

То туоне по манеҳ андари фироқ

تا توانی پا مَنِه اندر فِراق

Абғзи алошёءи ъндии алтлоқ

اَبْغَضُ الْاَشْیاء عِندی اَلْطََّلاق

Ҳар касеро сиратӣ биниҳода ам

هر کسی را سیرتی بنهاده‌ام

Ҳар касеро истилоҳӣ дода ам

هر کسی را اصطلاحی داده‌ام

Дар ҳақ ӯ мадҳ ва дар ҳақи ту зм

در حقِ او مَدح و در حقِّ تو ذَم

Дар ҳақ ӯ шаҳд ва дар ҳақи ту сам

در حقِ او شَهد و در حقِّ تو سَم

Мо барӣ аз поку нопокии ҳама

ما بَریّ از پاک و ناپاکی همه

Аз гронҷонӣу чолокии ҳама

از گِرانجانی و چالاکی همه

Ман накардам амр то судӣ кунам

من نکردم امر تا سودی کنم

Блак то бар бандагон ҷўдӣ кунам

بَلکه تا بر بندگان جودی کنم

Ҳиндӯонро истилоҳи ҳинди мадҳ

هندوان را اصطلاحِ هند، مَدْح

Санадёнро истилоҳи санади мадҳ

سِندیان را اصطلاحِ سِند، مَدْح

Ман нигарадам пок аз тасбеҳашон

من نگردم پاک از تسبیحِشان

Поки ҳам эшон шаванду дирафшон

پاک، هم ایشان شوند و دُر فِشان

Мо забонро нанигарему қол ро

ما زبان را نَنْگریم و قال را

Мо равонро бингарему ҳол ро

ما روان را بنگریم و حال را

Нозир қалбем агар хошиъ буд

ناظرِ قلبیم اگر خاشِع بُوَد

Гарчи гуфт лафз , нохозеъ равад

گرچه گفتِ لَفظ، ناخاضِع رُوَد

Зонк дили ҷавҳар буд , гуфтани арз

زانکه دل جوهر بُوَد، گفتن عَرَض

Пас туфайл омад арз , ҷавҳари ғараз

پس طُفَیل آمد عَرَض، جوهرْ غَرَض

Чанд азин алфозу азмору муҷоз ?

چند ازین اَلفاظ و اِضْمار و مَجاز؟

Сӯз хоҳам сӯз , бо он сӯзи соз

سوزْ خواهمْ سوز، با آن سوزْ ساز

Оташӣ аз ишқ дар ҷон бар фурӯз

آتشی از عشق در جانْ بَر فُروز

Сари басари фикру иборатро бисӯз

سَر بِسَر فکر و عبارت را بسوز

Мўсёи одоб донон дигаранд

موسیا! آداب‌دانان دیگرند

Сӯхтаи ҷон ва равонон дигаранд

سوختهْ جان و روانان دیگرند

Ошиқонро ҳар нафаси сўзиднист

عاشقان را هر نَفَسْ سوزیدَنیست

Бар даҳ вайрони хароҷ ва ъушр нест

بر دِهِ ویران، خَراج و عُشْر نیست

Гар хато гуяд , варо хотӣ магӯ

گر خطا گوید، وِرا خاطی مَگو

Гар буд пари хӯни шаҳид , ӯро машав

گر بُوَد پُرخون شهید، او را مَشو

Хӯн , шаҳидонро зи об аўлиٰ тараст

خون، شهیدان را ز آب اَولیٰ تَرَست

Ин хато , аз сад савоб аўлиٰ тараст

این خطا، از صد صَواب اَولیٰ تَرَست

Дар даруни каъбаи расм қибла нест

در درونِ کعبه رَسْمِ قبله نیست

Чаҳ ғам ар ғаввосро почилаҳ нест ?

چه غم اَر غَوّاص را پاچیله نیست؟

Ту зи сармастони қлоўзии мҷу

تو ز سَرمَستان قَلاویزی مَجو

Ҷомаи чоконро чаҳ фармое руфӯ ?

جامه‌ْچاکان را چه فرمایی رُفو؟

Миллати ишқ аз ҳама дайнҳо ҷудост

ملّتِ عشق از همه دین‌ها جُداست

Ошиқонро миллат ва мазҳаб худост

عاشقان را مِلّت و مذهب خداست

Лаълрогар меҳр набӯд бок нест

لَعْل را گر مُهر نَبْوَد، باک نیست

Ишқ дар дарёии ғам , ғамнок нест

عشقْ در دریای غم، غمناک نیست