Баъд аз он дар сари Мӯсо ҳақ наҳуфт
بعد از آن در سِرّ موسی حق نهفت
Розҳое гуфт кон ноед ба гуфт
رازهایی گفت کان ناید به گفت
Бар дили Мӯсои сухан ҳо рехтанд
بر دل موسی سخنها ریختند
Дидану гуфтан ба ҳам омехтанд
دیدن و گفتن به هم آمیختند
Чанд бе худ гашт ва чанд омад бахуд
چند بیخود گشت و چند آمد به خوَد
Чанд парид аз азали сӯии абад
چند پَرّید از ازل سوی ابد
Баъд аз ингар шарҳ гӯям аблаҳии сет
بعد از این گر شرح گویم ابلهیست
Зонк шарҳи ин варои огаҳии сет
زانک شرح این ورای آگهیست
Вар бигӯям ақлҳоро барканд
ور بگویم عقلها را برکَند
Вар нивисам баси қаламҳо бишиканад
ور نویسم بس قلمها بشکند
Чунк Мӯсои ин итоб аз ҳақ шунид
چون که موسی این عتاب از حق شنید
Дар биёбон дар паии чӯпони давид
در بیابان در پی چوپان دوید
Бар нишони пои он саргашта ронад
بر نشان پای آن سرگشته راند
Гирд аз пурҳи биёбони брФшонд
گرد از پرّهٔ بیابان برفشاند
Гоми пои мардуми шӯридаи худ
گام پای مردم شوریده خوَد
Ҳам зи гоми дигарон пайдо буд
هم ز گام دیگران پیدا بوَد
Як қадам чун рухи зи боло то нишеб
یک قدم چون رخ ز بالا تا نشیب
Як қадам чун пели рафта бар вриб
یک قدم چون پیل رفته بر وریب
Гоҳ чун мавҷӣ бар афрозони илм
گاه چون موجی بر افرازان عَلَم
Гоҳ чун моҳии равона бар шикам
گاه چون ماهی روانه بر شکم
Гоҳ бар хокии набиштаи ҳоли худ
گاه بر خاکی نبشته حال خْوَد
Ҳамчуи раммолӣ ки рамлӣ бар занад
همچو رمالی که رملی بر زند
Оқибат дарёфт ӯро ва бидид
عاقبت دریافت او را و بدید
Гуфт муждаи даҳ ки дастурӣ расед
گفت مژده ده که دستوری رسید
Ҳеҷ одобӣу тартибии мҷу
هیچ آدابی و ترتیبی مجو
Ҳарчӣ мехоҳад дил тангат бигӯ
هرچه میخواهد دل تنگت بگو
Куфри ту дайнасту дайнати нури ҷон
کفر تو دین است و دینت نور جان
Омнии вази ту ҷаҳонӣ дар амон
آمنی وز تو جهانی در امان
эй муъофи иФъли аллоҳи мо ишо
ای معاف یفعل الله ما یشا
Бе муҳобои рӯи забонро бргшо
بیمحابا رو زبان را برگشا
Гуфт эй Мӯсо аз он бигузашта ам
گفت ای موسی از آن بگذشتهام
Ман кунун дар хӯни дил оғишта ам
من کنون در خون دل آغشتهام
Ман зи сидра мунтаҳӣ бигузашта ам
من ز سدرهٔ منتهی بگذشتهام
Сад ҳазорон сола зон сӯ рафта ам
صد هزاران ساله زان سو رفتهام
Тозӣона бар задӣ аспами бгшт
تازیانه بر زدی اسپم بگشت
Гунбадӣ карду зи гардун бар гузашт
گنبدی کرد و ز گردون بر گذشت
Муҳаррами носути мо лоҳути бод
محرم ناسوت ما لاهوت باد
Офарин бар даст ва бар бозуати бод
آفرین بر دست و بر بازوت باد
Ҳоли ман акнӯн бурун аз гуфтан аст
حال من اکنون برون از گفتن است
Инч мегӯям на аҳвол ман аст
اینچ میگویم نه احوال من است
Нақш май бинӣ ки дар ойӣнае сет
نقش میبینی که در آیینهایست
Нақш туаст он нақши он ойӣна нест
نقش توست آن نقش آن آیینه نیست
Дам ки марди ноеи андар ноӣ кард
دم که مرد نایی اندر نای کرد
Дархур наист на дархуради мард
درخور نایست نه درخورد مرد
Ҳону ҳонгар ҳамди гӯйигар сипос
هان و هان گر حمد گویی گر سپاس
Ҳамчуи нофарҷоми он чӯпони шинос
همچو نافرجام آن چوپان شناس
Ҳамди ту нисбат бидон гар беҳтараст
حمد تو نسبت بدان گر بهترست
Лек он нисбат ба ҳақ ҳам абтараст
لیک آن نسبت به حق هم ابترست
Чанд гӯйӣ чун ғто бардоштанд
چند گویی چون غطا برداشتند
Кин набӯдаи сет онк ме пиндоштанд
کاین نبودهست آنک میپنداشتند
Ин қабули зикри ту аз раҳмат аст
این قبول ذکر تو از رحمت است
Чун намози мстҳозаҳ рухсат аст
چون نماز مستحاضه رخصت است
Бо намоз ӯ Биёлуда сети хӯн
با نماز او بیالودهست خون
Зикри ту олӯдаи ташбеҳ ва чун
ذکر تو آلودهٔ تشبیه و چون
Хӯн палидаст ва ба обӣ ме равад
خون پلید است و به آبی میرود
Лек ботинро наҷосатҳо буд
لیک باطن را نجاستها بود
Кон ба ғайри оби лутфи кирдигор
کان به غیر آب لطف کردگار
Кам нагардад аз даруни марди кор
کم نگردد از درون مرد کار
Дар суҷудати коши рӯгардоне
در سجودت کاش روگردانیی
Маънии субҳони рабии доне
معنی سبحان ربی دانیی
К-эии суҷудам чун вуҷӯдами носазо
کای سجودم چون وجودم ناسزا
Мари бадиро ту никуии даҳ ҷазо
مر بدی را تو نکویی ده جزا
Ин замин аз ҳалам ҳақ дорад асар
این زمین از حلمِ حق دارد اثر
То наҷосати бараду гул ҳо дод бар
تا نجاست بُرد و گلها داد بَر
То бипушад ӯ палидиҳои мо
تا بپوشد او پلیدیهای ما
Дар иваз бар равед аз ваии ғунча ҳо
در عوض بر روید از وی غنچهها
Пас чу кофар дид ков дар доду ҷӯад
پس چو کافر دید کاو در داد و جود
Камтар ва бемоятар аз хок буд
کمتر و بیمایهتر از خاک بود
Аз вуҷӯд ӯ гул ва мива нараст
از وجود او گل و میوه نَرُست
Ҷузи фасоди ҷумлаи покӣ ҳо наҷуст
جز فساد جمله پاکیها نجُست
Гуфт вопас рафтаам ман дар зҳоб
گفت واپس رفتهام من در ذهاب
Ҳсрто , ё литнии канти туроб
حَسْرَتا، یا لَیْتَنی کُنْتُ تُراب
Кош аз хокии сафари нгзидмӣ
کاش از خاکی سفر نگزیدمی
Ҳамчуи хокии донае май чидмӣ
همچو خاکی دانهای میچیدمی
Чун сафар кардам , маро роҳ озмуд
چون سفر کردم، مرا راه آزمود
Зини сФркрдн раҳ оварадам чаҳ буд ?
زین سفرکردن رهآوردم چه بود؟
Зон ҳамаи майлаши сӯй хокаст кӯ
زان همه میلش سوی خاک است کو
Дар сафар судӣ набинад пеши рӯ
در سفر سودی نبیند پیش رو
Рӯй вопаси карданаши он ҳирсу оз
روی واپس کردنش آن حرص و آز
Рӯй дар раҳи карданаши сидқу ниёз
روی در ره کردنش صدق و نیاز
Ҳар гёро каш буд майли ъло
هر گیا را کش بود میلِ عُلا
Дар мазидасту ҳаёт ва дар намо
در مَزید است و حیات و در نُما
Чунк гардонид сари сӯии замин
چونک گردانید سر سوی زمین
Дар камӣу хушкӣу нақсу ғбин
در کمی و خشکی و نقص و غبین
Майли рӯҳат чун сӯии боло буд
میل روحت چون سوی بالا بود
Дар тзоиди марҷаъати онҷо буд
در تَزایُد مرجعت آنجا بود
Вари нгўсории сарати сӯии замин
ور نگوساری سرت سوی زمین
ОФлӣ , ҳақи лои иҳби алоٓФлин
آفِلی، حَق لا یُحِبُّ الْآفِلین