Гуфт Мӯсо эй Карими корсоз

گفت موسی ای کریم کارساز

эй ки икдми зикри ту умри дароз

ای که یکدم ذکر تو عمر دراز

Нақш кжмж дидам андари обу гул

نقش کژمژ دیدم اندر آب و گل

Чун млоик эътирозӣ кард дил

چون ملایک اعتراضی کرد دل

Ки чаҳ мақсӯдаст нақшии сохтан

که چه مقصودست نقشی ساختن

Вондрўи тухми фасод андохтан

واندرو تخم فساد انداختن

Оташи зулму фасод афрӯхтан

آتش ظلم و فساد افروختن

Масҷиду саҷдаи кунонро сӯхтан

مسجد و سجده‌کنان را سوختن

Мояи хунобау зрдобаҳ ро

مایهٔ خونابه و زردآبه را

Ҷӯш додан аз барои лоба ро

جوش دادن از برای لابه را

Ман яқин донам ки айн ҳикматаст

من یقین دانم که عین حکمتست

Лек мақсӯдами аён ва руятаст

لیک مقصودم عیان و رؤیتست

Он яқин мегуядам хомӯш кун

آن یقین می‌گویدم خاموش کن

Ҳирс руят гуядам на ҷӯш кун

حرص رؤیت گویدم نه جوش کن

Мари млоикро намӯдӣ сари хеш

مر ملایک را نمودی سر خویش

Кини чунин нӯшии ҳамеи арзад ба неш

کین چنین نوشی همی ارزد به نیش

Арза кардӣ нури одамро аён

عرضه کردی نور آدم را عیان

Бар млоики гашти мушкилҳо баён

بر ملایک گشت مشکلها بیان

Ҳашар ту гуяд ки сар марг чист

حشر تو گوید که سر مرگ چیست

Мива ҳо гӯйанд сар барг чист

میوه‌ها گویند سر برگ چیست

Сари хӯну нутфа ҳасан одамӣаст

سر خون و نطفهٔ حسن آدمیست

Собиқ ҳар беше охир камӣаст

سابق هر بیشیی آخر کمیست

Лавҳро аввал бишӯяд бе вуқуф

لوح را اول بشوید بی وقوف

Онгаҳе бар вай нависад ӯ ҳуруф

آنگهی بر وی نویسد او حروف

Хӯн кунад дилроу ашки мстҳон

خون کند دل را و اشک مستهان

Бар нависад бар ваии асрор онгаҳон

بر نویسد بر وی اسرار آنگهان

Вақт шустани лавҳро бояд шинохт

وقت شستن لوح را باید شناخت

Ки мари онро дафтарӣхоҳанд сохт

که مر آن را دفتری خواهند ساخت

Чун асоси хона Эй ме афкананд

چون اساس خانه‌ای می‌افکنند

Аввалин бунёдро бар ме кунанд

اولین بنیاد را بر می‌کنند

Гул бар оранди аввал аз қаъри замин

گل بر آرند اول از قعر زمین

То ба охир бар кашии моءи муайян

تا به آخر بر کشی ماء معین

Аз ҳиҷомат кӯдакон гарӣанд зор

از حجامت کودکان گریند زار

Ки намедонанд эшон сари кор

که نمی‌دانند ایشان سر کار

Марди худ зар медиҳад ҳҷом ро

مرد خود زر می‌دهد حجام را

Май навозади неши хӯни ошом ро

می‌نوازد نیش خون آشام را

Май дӯди ҳмоли зии бори гарон

می دود حمال زی بار گران

намерибоед борро аз дигарон

می‌رباید بار را از دیگران

Ҷанги ҳмолон барои бори байн

جنگ حمالان برای بار بین

Ин чунинаст иҷтиҳоди корбин

این چنین است اجتهاد کاربین

Чун гаронӣҳо асос роҳатаст

چون گرانیها اساس راحتست

Талхҳо ҳам пешвоӣ неъматаст

تلخها هم پیشوای نعمتست

ҲФти алҷнаҳи бмкрўҳотно

حفت الجنه بمکروهاتنا

ҲФти алнирони ман шҳўотно

حفت النیران من شهواتنا

Тухми мояи оташат шох тараст

تخم مایهٔ آتشت شاخ ترست

Сӯхтаи оташ қарин кавсараст

سوختهٔ آتش قرین کوثرست

Ҳар ки дар зиндон қарин меҳнатӣаст

هر که در زندان قرین محنتیست

Он ҷазои луқмаеу шҳўтист

آن جزای لقمه‌ای و شهوتیست

Ҳар ки дар қасрӣ қарин давлатӣаст

هر که در قصری قرین دولتیست

Он ҷазои корзор ва меҳнатӣаст

آن جزای کارزار و محنتیست

Ҳар киро дидӣ бзру сими фард

هر که را دیدی بزر و سیم فرد

Донки андари касб кардан сабр кард

دانک اندر کسب کردن صبر کرد

Бесабаб бинад чу дида шуд гузор

بی سبب بیند چو دیده شد گذار

Ту ки дар ҳиссии сабабро гӯши дор

تو که در حسی سبب را گوش دار

Онки берун аз табоиъ ҷон ӯст

آنک بیرون از طبایع جان اوست

Мансаби хрқи сабабҳо он ӯст

منصب خرق سببها آن اوست

Бесабаб бинад на аз обу гё

بی سبب بیند نه از آب و گیا

Чашми чашмаи мӯъҷизоти анбиё

چشم چشمهٔ معجزات انبیا

Ин сабаб ҳамчун табибасту алил

این سبب همچون طبیب است و علیل

Ин сабаб ҳамчун чароғасту Фтил

این سبب همچون چراغست و فتیل

Шаби чароғатро Фтил нав битоб

شب چراغت را فتیل نو بتاب

Поки дони зинҳо чароғи офтоб

پاک دان زینها چراغ آفتاب

Рӯи ту кҳгли сози баҳри сақфи хон

رو تو کهگل ساز بهر سقف خان

Сақфи гардунро зи кҳгли поки дон

سقف گردون را ز کهگل پاک دان

Оҳ ки чун дилдори мо ғмсўз шуд

آه که چون دلدار ما غمسوز شد

Хилвати шаб дар гузашт ва рӯз шуд

خلوت شب در گذشت و روز شد

Ҷуз ба шаб ҷилва набошад моҳ ро

جز به شب جلوه نباشد ماه را

Ҷуз ба дарди дили мҷуи дилхоҳ ро

جز به درد دل مجو دلخواه را

Тарк исо карда хари прўдаҳ Эй

ترک عیسی کرده خر پروده‌ای

Лоҷарам чун хари буруни парда Эй

لاجرم چون خر برون پرده‌ای

Толеъ исоаст илму маърифат

طالع عیسیست علم و معرفت

Толеъ хар нест эй ту хари сифат

طالع خر نیست ای تو خر صفت

Нола хар бишинавӣ раҳм оядат

نالهٔ خر بشنوی رحم آیدت

Пас ндонӣ хари харии Фрмоидт

پس ندانی خر خری فرمایدت

Раҳм бар исо кун ва бар хар макун

رحم بر عیسی کن و بر خر مکن

Табъро бар ақли худ сарвар макун

طبع را بر عقل خود سرور مکن

Табъро ҳилл то бгриди зори зор

طبع را هِل تا بگرید زار زار

Ту азуи бустону воми ҷони гузор

تو ازو بستان و وام جان گزار

Солҳо хари банда будӣ бас буд

سالها خر بنده بودی بس بود

Зонк хрбндаҳи зи хари вопас буд

زانک خربنده ز خر واپس بود

зи ахрўҳни муродаши нафаси тест

ز اخروهن مرادش نفس تست

Кӯ ба охир бояду ақлати нахуст

کو به آخر باید و عقلت نخست

Ҳам мизоҷ хар шудаст ин ақли паст

هم‌مزاج خر شدست این عقل پست

Фикраши ин ки чун алафи орм ба даст

فکرش این که چون علف آرم به دست

Он хари исои мизоҷ дил гирифт

آن خر عیسی مزاج دل گرفت

Дар мақоми оқилон манзил гирифт

در مقام عاقلان منزل گرفت

Зонк ғолиби ақл буду хари заъиф

زانک غالب عقل بود و خر ضعیف

Аз савор зафт гардад хари наҳиф

از سوار زفت گردد خر نحیف

Вази заъифии ақли ту эй хрбҳо

وز ضعیفی عقل تو ای خربها

Ин хар пажмурда гаштаст аждаҳо

این خر پژمرده گشتست اژدها

Гар з исо гаштае рнҷўрдл

گر ز عیسی گشته‌ای رنجوردل

Ҳам азу сиҳҳат расад ӯро мҳл

هم ازو صحت رسد او را مهل

Чунӣ эй исои исои дами зи ранҷ

چونی ای عیسی عیسی‌دم ز رنج

Ки набӯд андари ҷаҳон бе мори ганҷ

که نبود اندر جهان بی مار گنج

Чунӣ эй исои зи дидори ҷуҳуд

چونی ای عیسی ز دیدار جهود

Чунӣ эй Юсуфи зи макору ҳасуд

چونی ای یوسف ز مکار و حسود

Ту шабу рӯз аз паии ин қавми ғмр

تو شب و روز از پی این قوم غمر

Чун шабу рӯзии мддбхшои умр

چون شب و روزی مددبخشای عمر

Чунӣ аз сФроиён бе ҳунар

چونی از صفراییان بی‌هنر

Чаҳ ҳунар зояд зи сафрои дарди сар

چه هنر زاید ز صفرا درد سر

Ту ҳамон кун ки кунад хуршеди шарқ

تو همان کن که کند خورشید شرق

Бо нифоқу ҳилау дуздӣу зарқ

با نفاق و حیله و دزدی و زرق

Ту асали мо сирка дар дунёу дайн

تو عسل ما سرکه در دنیا و دین

Дафъи ин сафро буд сиркнгбин

دفع این صفرا بود سرکنگبین

Сирка афзудем мо қавми зҳир

سرکه افزودیم ما قوم زحیر

Ту асали бФзои карамро вои мгир

تو عسل بفزا کرم را وا مگیر

Ин сзид аз мо чунон омад зи мо

این سزید از ما چنان آمد ز ما

Реги андари чашм чаҳ фазояд ъмӣ

ریگ اندر چشم چه فزاید عمی

Он сазад аз ту Аё кӯҳли азиз

آن سزد از تو ایا کحل عزیز

Ки биёбад аз ту ҳар ночизи чиз

که بیابد از تو هر ناچیز چیز

зи оташи ин золмонти дили кабоб

ز آتش این ظالمانت دل کباب

Аз ту ҷумлаи аҳади қавмии бади хитоб

از تو جمله اهد قومی بد خطاب

Кони авдӣ дар тугар оташ зананд

کان عودی در تو گر آتش زنند

Ин ҷаҳон аз атру райҳони огннд

این جهان از عطر و ریحان آگنند

Ту на он авдӣ каз оташ кам шавад

تو نه آن عودی کز آتش کم شود

Ту на он рӯҳӣ ки асир ғам шавад

تو نه آن روحی که اسیر غم شود

Авди сӯзади кони авд аз сӯзи давр

عود سوزد کان عود از سوز دور

Бод кӣ ҳамлаи барад бар асли нур

باد کی حمله برد بر اصل نور

эй зи ту мари осмонҳоро сафо

ای ز تو مر آسمانها را صفا

эй ҷафои ту накӯтар аз вафо

ای جفای تو نکوتر از وفا

Зонк аз оқили ҷафое гар равад

زانک از عاقل جفایی گر رود

Аз вафои ҷоҳилони он ба буд

از وفای جاهلان آن به بود

Гуфт пайғомбари адоват аз хирад

گفت پیغامبر عداوت از خرد

Беҳтар аз Меҳрӣ ки аз ҷоҳил расад

بهتر از مهری که از جاهل رسد