Гуфт Мӯсо бо яке масти хаёл
گفت موسی با یکی مست خیال
К-эии бидонадяш аз шақовати вази залол
کای بداندیش از شقاوت وز ضلال
Сад гумонат буд дар пайғомбарем
صد گمانت بود در پیغامبریم
Бо чунин бурҳон ва ин халқи Карим
با چنین برهان و این خلق کریم
Сад ҳазорон муъҷиза дидӣ зи ман
صد هزاران معجزه دیدی ز من
Сад хаёлат мефузуду шаку занн
صد خیالت میفزود و شک و ظن
Аз хаёлу васваса танг омадӣ
از خیال و وسوسه تنگ آمدی
Таън бар пайғомбарӣ ам ме задӣ
طعن بر پیغامبریام میزدی
Гирд аз дарё бар оварадам аён
گرد از دریا بر آوردم عیان
То рҳидит аз шари фиръавнён
تا رهیدیت از شر فرعونیان
зи осмони чли соли коса ва хон расед
ز آسمان چل سال کاسه و خوان رسید
Вази дъооми ҷӯй аз сангии давид
وز دعاام جوی از سنگی دوید
Ин ва сад чандину чандини гарму сард
این و صد چندین و چندین گرم و سرد
Аз ту эй сарди он таваҳҳум кам накард
از تو ای سرد آن توهم کم نکرد
Бонг зад гӯсолае аз ҷодӯӣ
بانگ زد گوسالهای از جادوی
Саҷда кардӣ ки « худои ман тӯй »
سجده کردی که «خدای من توی»
Он тўҳмҳотро сайлоби барад
آن توهمهات را سیلاب برد
Зиракии бордтро хоби барад
زیرکیِ باردت را خواب برد
Чун набӯдӣ бадгумон дар ҳақ ӯ ?
چون نبودی بدگمان در حق او؟
Чун наҳодӣ сари чунон ? эй зишти ху
چون نهادی سر چنان؟ ای زشتخو
Чун хаёлати номад аз тазвир ӯ ?
چون خیالت نامد از تزویر او؟
Вази фасоди саҳари аҳмақи гир ӯ ?
وز فساد سحر احمقگیر او؟
Сомриии худ ки бошад эй сегон ! ?
سامریی خود که باشد ای سگان!؟
Ки худоӣ бар тарошад дар ҷаҳон ?
که خدایی بر تراشد در جهان؟
Чун дарин тазвир ӯ як дил шудӣ ?
چون درین تزویر او یکدل شدی؟
Вази ҳамаи ашколҳо отил шудӣ ?
وز همه اشکالها عاطل شدی؟
Гов май шояд худоиро блоФ
گاو میشاید خدایی را بلاف
Дар расӯлӣам ту чун кардӣ хилоф ?
در رسولیام تو چون کردی خلاف؟
Пеши говӣ саҷда кардӣ аз харӣ
پیش گاوی سجده کردی از خری
Гашти ақлати сайди саҳари сомрӣ
گشت عقلت صید سحر سامری
Чашми дздидии зи нури зулҷалол
چشم دزدیدی ز نور ذوالجلال
Инат ҷаҳли вофиру айни залол
اینت جهل وافر و عین ضلال
Шаҳ бар он ақлу гузиниш ки турост
شه بر آن عقل و گزینش که تراست
Чун ту кони ҷаҳлро куштан сазост
چون تو کان جهل را کشتن سزاست
Гови заррин бонг кард , охир чаҳ гуфт ?
گاو زرین بانگ کرد، آخر چه گفت؟
Коҳмқонро ин ҳамаи рағбати шкФт ?
کاحمقان را این همه رغبت شکفت؟
Зон аҷабтар дидаи ?ит аз ман басӣ
زان عجبتر دیدهایت از من بسی
Лек ҳақро кӣ пазирад ҳар хасӣ ?
لیک حق را کی پذیرد هر خسی؟
Ботилонро чаҳ рибоед ? ботилӣ
باطلان را چه رباید؟ باطلی
Отилонро чаҳ хуш ояд ? отилӣ
عاطلان را چه خوش آید؟ عاطلی
Зонк ҳар ҷинсӣ рибоед ҷинси худ
زانک هر جنسی رباید جنس خود
Гови сӯии шери нар кӣ рӯ наад ?
گاو سوی شیر نر کی رو نهد؟
Гург бар Юсуфи куҷо ишқ оварад ?
گرگ بر یوسف کجا عشق آوَرَد؟
Ҷузи магар аз макр то ӯро хӯрд
جز مگر از مکر تا او را خورد
Чун зи гиреҳгӣ во раҳад муҳаррам шавад
چون ز گرگی وا رهد محرم شود
Чун саги Каҳф аз банӣ одам шавад
چون سگ کهف از بنیآدم شود
Чун Абубакр аз Муҳамади баради бӯ
چون ابوبکر از محمد برد بو
Гуфт ҳозои лӣси ваҷҳи козиб
گفت هذا لیس وجه کاذب
Чун набад бўҷҳл аз асҳоби дард
چون نبد بوجهل از اصحاب درد
Дид сад шқи қамар бовар накард
دید صد شق قمر باور نکرد
Дардмандии каши з бом афтод ташт
دردمندی کش ز بام افتاد طشت
Зу ниҳон кардем ҳақ пинҳон нагашт
زو نهان کردیم حق پنهان نگشت
Вонк ӯ ҷоҳили бад аз дардаши баъӣд
وانک او جاهل بُد از دردش بعید
Чанд бинмуданд ва ӯ онро надид
چند بنمودند و او آن را ندید
Оинаи дили соф бояд то дарав
آینهٔ دل صاف باید تا درو
Вои шиносии сӯрати зишт аз накӯ
وا شناسی صورت زشت از نکو