Он мусулмони тарк аблаҳ карду тафт

آن مسلمان ترک ابله کرد و تفت

Зери лаби лоҳўли гӯйон боз рафт

زیر لب لاحول گویان باز رفت

Гуфт чун аз ҷаду бандами вази ҷидол

گفت چون از جد و بندم وز جدال

Дар дил ӯ беш мезояд хаёл

در دل او بیش می‌زاید خیال

Пас раҳи панду насиҳат баста шуд

پس ره پند و نصیحت بسته شد

Амри аързи анҳуам пайваста шуд

امر اعرض عنهم پیوسته شد

Чун давоят мефазояд дарди пас

چون دوایت می‌فزاید درد پس

Қисса бо толиб бигӯ бар хон ъбс

قصه با طالب بگو بر خوان عبس

Чунк аъамии толиб ҳақ омадаст

چونک اعمی طالب حق آمدست

Баҳри фақр ӯро нишоед сина хаст

بهر فقر او را نشاید سینه خست

Ту ҳарисӣ бар ршоди меҳтарон

تو حریصی بر رشاد مهتران

То биомузанд ом аз сарварон

تا بیاموزند عام از سروران

Аҳмдо дидӣ ки қавмӣ аз мулӯк

احمدا دیدی که قومی از ملوک

Мустамеъи гаштанди гаштии хуш ки бўк

مستمع گشتند گشتی خوش که بوک

Ин раисони ёр дайн гирданд хуш

این رئیسان یار دین گردند خوش

Бар араб инҳо саранд ва бар ҳабаш

بر عرب اینها سرند و بر حبش

Бугзарад ин сят аз Басрау табук

بگذرد این صیت از بصره و تبوک

Зонк анноси алии дайни алмулук

زانک الناس علی دین الملوک

Зини сабаби ту аз зрири муҳтадӣ

زین سبب تو از ضریر مهتدی

Рӯи бгрдонидӣ ва танг омадӣ

رو بگردانیدی و تنگ آمدی

Кндрини фурсат кам уфтад ин мнох

کندرین فرصت کم افتد این مناخ

Ту зи ёронеу вақти ту фарох

تو ز یارانی و وقت تو فراخ

Мздҳм мегирдем дар вақти танг

مزدحم می‌گردیم در وقت تنگ

Ин насиҳат мекунам на аз хашму ҷанг

این نصیحت می‌کنم نه از خشم و جنگ

Аҳмдо назд худои ин як зрир

احمدا نزد خدا این یک ضریر

Беҳтар аз сад қайсараст ва сад вазир

بهتر از صد قیصرست و صد وزیر

Ёди анноси маодин ҳин биор

یاد الناس معادن هین بیار

Маъданӣ бошад фузун аз сад ҳазор

معدنی باشد فزون از صد هزار

Маъдани лаълу ақиқи мктнс

معدن لعل و عقیق مکتنس

Беҳтараст аз сад ҳазорон кони мис

بهترست از صد هزاران کان مس

Аҳмдо ӣнҷо надорад моли суд

احمدا اینجا ندارد مال سود

Сина бояд пари зи ишқу дарду дӯд

سینه باید پر ز عشق و درد و دود

Аъамеи равшан дил омад дар мабанд

اعمیی روشن‌دل آمد در مبند

Панд ӯро даҳ ки ҳақ ӯст панд

پند او را ده که حق اوست پند

Гар ду се аблаҳи туро мункир шуданд

گر دو سه ابله ترا منکر شدند

Талх кӣ гардӣ чу ҳастӣ кони қанд

تلخ کی گردی چو هستی کان قند

Гар ду се аблаҳи турои тӯҳмат наад

گر دو سه ابله ترا تهمت نهد

Ҳақ барои ту гувоҳӣ ме диҳад

حق برای تو گواهی می‌دهد

Гуфт аз иқрори олами фориғам

گفت از اقرار عالم فارغم

Онк ҳақ бошад гувоҳ ӯро чаҳ ғам

آنک حق باشد گواه او را چه غم

Гар хФоширо зи хуршедии хўрист

گر خفاشی را ز خورشیدی خوریست

Он далел омад ки он хуршед нест

آن دلیل آمد که آن خورشید نیست

Нафрат хФошкон бошад далел

نفرت خفاشکان باشد دلیل

Ки манам хуршеди тобони ҷалил

که منم خورشید تابان جلیل

Гар гулобиро ҷаъл роғиб шавад

گر گلابی را جعل راغب شود

Он далел ногулобӣ ме кунад

آن دلیل ناگلابی می‌کند

Гар шавад қалбии харидори маҳак

گر شود قلبی خریدار محک

Дар маҳакиаш дар ояд нақсу шак

در محکی‌اش در آید نقص و شک

Дузд шаб хоҳад на рӯзи инро бидон

دزد شب خواهد نه روز این را بدان

Шаби ним рӯзам ки тобам дар ҷаҳон

شب نیم روزم که تابم در جهان

Форқми форуқаму ғлбирўор

فارقم فاروقم و غلبیروار

То ки ки аз ман намеёбад гузор

تا کِه کَهْ از من نمی‌یابد گذار

Орадро пайдо кунам ман аз сабӯс

آرد را پیدا کنم من از سبوس

То намоям кин нуқӯшаст он нуфус

تا نمایم کین نقوشست آن نفوس

Ман чу мизон худоем дар ҷаҳон

من چو میزان خدایم در جهان

Вои намоям ҳар сабкро аз гарон

وا نمایم هر سبک را از گران

Говро донад худои гӯсола Эй

گاو را داند خدا گوساله‌ای

Хари харидорӣ ва дар хури кола Эй

خر خریداری و در خور کاله‌ای

Ман на говам то ки гўсолми хирад

من نه گاوم تا که گوسالم خرد

Ман на хорам ки уштурӣ аз ман чарад

من نه خارم که اشتری از من چرد

ӯ гумон дорад ки бо ман ҷавр кард

او گمان دارد که با من جور کرد

Блак аз ойӣнаи ман рўФти гирд

بلک از آیینهٔ من روفت گرد