Он ҳакимӣ гуфт дидам ҳам такӣ

آن حکیمی گفت دیدم هم تکی

Дар биёбони зоғро бо лклкӣ

در بیابان زاغ را با لکلکی

Дар аҷаб мондам биҷустам ҳолашон

در عجب ماندم بجستم حالشان

То чаҳ қадар муштарак ёбам нишон

تا چه قدر مشترک یابم نشان

Чун шудам наздики ман ҳайрону днг

چون شدم نزدیک من حیران و دنگ

Худ бидидам ҳар давон буданд ланг

خود بدیدم هر دوان بودند لنگ

Хоссаи шаҳи бозӣ ки ӯ аршӣ буд

خاصه شه‌بازی که او عرشی بود

Бо яке ҷғдӣ ки ӯ фаршӣ буд

با یکی جغدی که او فرشی بود

Он яке хуршеди алӣин буд

آن یکی خورشید علیین بود

Вена дигар хафоаш каз сҷин буд

وین دگر خفاش کز سجین بود

Он яке нурии з ҳар айбии барӣ

آن یکی نوری ز هر عیبی بری

Венаи яке кӯрии гадоӣ ҳар дарӣ

وین یکی کوری گدای هر دری

Он яке моҳӣ ки бар парвин занад

آن یکی ماهی که بر پروین زند

Венаи яке Карамӣ ки дар саргини зайд

وین یکی کرمی که در سرگین زید

Он яке Юсуфи рухии исои нафас

آن یکی یوسف‌رخی عیسی‌نفس

Венаи яке гиреҳгӣ ва ё хар бо ҷарас

وین یکی گرگی و یا خر با جرس

Он яке парон шуда дар ломакон

آن یکی پران شده در لامکان

Венаи яке дар коҳдон ҳамчун сегон

وین یکی در کاهدان همچون سگان

Бо забони маънавии гул бо ҷаъл

با زبان معنوی گل با جعل

Ин ҳаме гуяд ки эй гандаи бағал

این همی‌گوید که ای گنده‌بغل

Гар гурезонеи зи гулшан бе гумон

گر گریزانی ز گلشن بی گمان

Ҳаст он нафрати камоли гулистон

هست آن نفرت کمال گلستان

Ғайрати ман бар сари ту дўрбош

غیرت من بر سر تو دورباش

намезанад к-эии хаси азинҷо давр бош

می‌زند کای خس ازینجا دور باش

Вар биомезӣ ту бо ман эй ?данӣ

ور بیامیزی تو با من ای دنی

Ин гумон ояд ки аз кони манӣ

این گمان آید که از کان منی

Булбулонро ҷой май зебади чаман

بلبلان را جای می‌زیبد چمن

Мари ҷаълро дар чамин хуштар ватан

مر جعل را در چمین خوشتر وطن

Ҳақи маро чун аз палидӣ пок дошт

حق مرا چون از پلیدی پاک داشت

Чун сазад бар ман палидиро гумошт

چون سزد بر من پلیدی را گماشت

Як рагами зишони бад ва онро бурид

یک رگم زیشان بد و آن را برید

Дар ман он бдрг куҷо хоҳад расед

در من آن بدرگ کجا خواهد رسید

Як нишони одами он буд аз азал

یک نشان آدم آن بود از ازل

Ки млоик сар ниҳандаш аз маҳал

که ملایک سر نهندش از محل

Як нишони дигари онки он блис

یک نشان دیگر آنک آن بلیس

Наниҳадаш сар ки манам шоҳу раис

ننهدش سر که منم شاه و رئیس

Пас агар Иблиси ҳам соҷд шудӣ

پس اگر ابلیس هم ساجد شدی

ӯ набӯдӣ одам ӯ ғайриӣ бадӣ

او نبودی آدم او غیری بدی

Ҳам суҷуд ҳар малик мизон ӯст

هم سجود هر ملک میزان اوست

Ҳам ҷҳўди он аду бурҳон ӯст

هم جحود آن عدو برهان اوست

Ҳам гувоҳ ӯст иқрори малик

هم گواه اوست اقرار ملک

Ҳам гувоҳ ӯст куфрони сгк

هم گواه اوست کفران سگک

Хониш
бхш 46 - сбб прӣдн в чрхӣдн мрғӣ бо мрғӣ кӣ ҷнс ов нбвд — ъндлӣб