Омад аз ҳақи сӯии Мӯсои ин итоб

آمد از حق سوی موسی این عتاب

К-эии тулӯъи моҳи дидаи ту зи ҷайб

کای طلوع ماه دیده تو ز جیب

Машриқат кардам зи нури эзадӣ

مشرقت کردم ز نور ایزدی

Ман ҳақами ранҷури гаштами номадӣ

من حقم رنجور گشتم نامدی

Гуфт сбҳонои ту покӣ аз зиён

گفت سبحانا تو پاکی از زیان

Ин чаҳ рамзаст ин бикун ё раби баён

این چه رمزست این بکن یا رب بیان

Боз фармудаш ки дар ранҷурем

باز فرمودش که در رنجوریم

Чун нпрсидии ту аз рӯй карам

چون نپرسیدی تو از روی کرم

Гуфт ё раб нест нақсонеи ту ро

گفت یا رب نیست نقصانی تو را

Ақл гум шуд ин суханро бргшо

عقل گم شد این سخن را برگشا

Гуфт ореи банда хос гузин

گفت آری بندهٔ خاص گزین

Гашти ранҷур , ӯ манам некӯ бибин

گشت رنجور، او منم نیکو ببین

Ҳаст маъзӯряши маъзӯрии ман

هست معذوریش معذوری من

Ҳаст ранҷуряши ранҷурии ман

هست رنجوریش رنجوری من

Ҳар ки хоҳад ҳамнишинии худо

هر که خواهد همنشینی خدا

То нишинад дар ҳузури авлиё

تا نشیند در حضور اولیا

Аз ҳузури авлиёгар бсклӣ

از حضور اولیا گر بسکلی

Ту ҳалокӣ зонк ҷузвӣ бе куллӣ

تو هلاکی زانک جزوی بی کلی

Ҳар киро дев аз карямони вои барад

هر که را دیو از کریمان وا برد

Бекасаш ёбад сарашро ӯ хӯрд

بی کسش یابد سرش را او خورد

Як бадаст аз ҷамъ рафтан як замон

یک بدست از جمع رفتن یک زمان

Макр деваст бишинав ва некӯ бидон

مکر دیوست بشنو و نیکو بدان