Гуфт амир ӯро ки инҳо ростаст
گفت امیر او را که اینها راستست
Лек бахши ту азинҳо костаст
لیک بخش تو ازینها کاستست
Сад ҳазоронро чу ман ту раҳ задӣ
صد هزاران را چو من تو ره زدی
Ҳуфра кардӣ дар хазина омадӣ
حفره کردی در خزینه آمدی
Оташӣ аз ту насузам чора нест
آتشی از تو نسوزم چاره نیست
Кист каз дасти ту ҷомаи ш пора нест
کیست کز دست تو جامهش پاره نیست
Табъат эй оташ чу сўзониднист
طبعت ای آتش چو سوزانیدنیست
То насузоне ту чизе чора нест
تا نسوزانی تو چیزی چاره نیست
Лаънат ин бошад ки сӯзонат кунад
لعنت این باشد که سوزانت کند
Авестоади ҷумла дздонт кунад
اوستاد جمله دزدانت کند
Бо худо гуфтӣ шунидӣ рӯбарӯ
با خدا گفتی شنیدی روبرو
Ман чаҳ бошам пеши макрат эй аду
من چه باشم پیش مکرت ای عدو
Маърифатҳои ту чун бонги сафир
معرفتهای تو چون بانگ صفیر
Бонги мрғонсти лекини мурғи гир
بانگ مرغانست لیکن مرغ گیر
Сад ҳазорон мурғро он раҳ задаст
صد هزاران مرغ را آن ره زدست
Мурғи ғарра кошноиӣ омадаст
مرغ غره کآشنایی آمدست
Дар ҳаво чун башнавад бонги сафир
در هوا چون بشنود بانگ صفیر
Аз ҳаво ояд шавад ӣнҷои асир
از هوا آید شود اینجا اسیر
Қавми Нӯҳ аз макри ту дар навҳа анд
قوم نوح از مکر تو در نوحهاند
Дили кабобу синаи шарҳа шарҳа анд
دل کباب و سینه شرحه شرحهاند
Одро ту бод додӣ дар ҷаҳон
عاد را تو باد دادی در جهان
Дар фикандӣ дар азобу андҳон
در فکندی در عذاب و اندهان
Аз ту буд он сангсори қавми лут
از تو بود آن سنگسار قوم لوط
Дар сёҳобаҳи з ту хӯрданд ғўт
در سیاهابه ز تو خوردند غوط
Мағзи намруд аз ту омад рехта
مغز نمرود از تو آمد ریخته
эй ҳазорон фитна ҳо ангехта
ای هزاران فتنهها انگیخته
Ақли фиръавни зкии файласуф
عقل فرعون ذکی فیلسوف
Кӯри гашт аз ту наёбед ӯ вуқуф
کور گشت از تو نیابید او وقوف
Бўлҳби ҳам аз ту ноаҳлӣ шуда
بولهب هم از تو نااهلی شده
Бўолҳкми ҳам аз ту бўҷҳлӣ шуда
بوالحکم هم از تو بوجهلی شده
эй барин шатранҷи баҳри ёд ро
ای برین شطرنج بهر یاد را
Мот карда сад ҳазор устод ро
مات کرده صد هزار استاد را
эй зи фарзини бандҳои мушкилат
ای ز فرزینبندهای مشکلت
Сӯхтаи дилҳо сияҳ гашта дилат
سوخته دلها سیه گشته دلت
Баҳри макрии ту хилоиқи қатра Эй
بحر مکری تو خلایق قطرهای
Ту чу кӯҳии венаи сулаймони зарра Эй
تو چو کوهی وین سلیمان ذرهای
Кӣ раҳад аз макри ту эй мухтасам
کی رهد از مکر تو ای مختصم
Ғарқ тӯфонем алои ман ъсм
غرق طوفانیم الا من عصم
Баси ситораи саъд аз ту мҳтрқ
بس ستارهٔ سعد از تو محترق
Баси сипоҳу ҷамъ аз ту мФтрқ
بس سپاه و جمع از تو مفترق