Кӣ гузорад онк рашк равшанӣаст

کی گذارد آنک رشک روشنیست

То бигӯям ончи фарз ва гуфтанӣаст

تا بگویم آنچ فرض و گفتنیست

Баҳри кафи пеши орад ва садӣ кунад

بحر کف پیش آرد و سدی کند

Ҷир кунад вази баъди ҷир мадӣ кунад

جر کند وز بعد جر مدی کند

Ин замон бишинав чаҳ монеъ шуд магар

این زمان بشنو چه مانع شد مگر

Мустамеъро рафт дили ҷой дигар

مستمع را رفت دل جای دگر

Хотираш шуд сӯии сӯфии қнқ

خاطرش شد سوی صوفی قنق

Андари он савдо фурӯ шуд то ънқ

اندر آن سودا فرو شد تا عنق

Лозим омад боз рафтани зини мақол

لازم آمد باز رفتن زین مقال

Сӯии он афсонаи баҳри васфи ҳол

سوی آن افسانه بهر وصف حال

Сӯфии он сӯрат мапиндор эй азиз

صوفی آن صورت مپندار ای عزیز

Ҳамчуи Тифлон то кӣ аз ҷўзу мавиз

همچو طفلان تا کی از جوز و مویز

Ҷисми мо ҷўз ва мавизаст эй писар

جسم ما جوز و مویزست ای پسر

Гар ту мардии зини ду чизи андари гузар

گر تو مردی زین دو چیز اندر گذر

Вари ту андар нагузарӣ икроми ҳақ

ور تو اندر نگذری اکرام حق

Бигузаранд мари туро аз на тибқ

بگذراند مر ترا از نه طبق

Бишинав акнӯн сӯрати афсона ро

بشنو اکنون صورت افسانه را

Лек ҳин аз ки ҷдокни дона ро

لیک هین از که جداکن دانه را