Уштурӣ гум кардае эй муътамад

اشتری گم کرده‌ای ای معتمد

Ҳар касе зи уштур нишонат ме диҳад

هر کسی ز اشتر نشانت می‌دهد

Ту наме доне ки он уштур куҷост

تو نمی‌دانی که آن اشتر کجاست

Лек донеи кин нишонеҳо хатост

لیک دانی کین نشانیها خطاست

Вонки уштур гум накард ӯ аз марӣ

وانک اشتر گم نکرد او از مری

Ҳамчуи он гум карда ҷӯяд уштурӣ

همچو آن گم کرده جوید اشتری

Ки балии ман ҳам шутур гум карда ам

که بلی من هم شتر گم کرده‌ام

Ҳар ки ёбад аҷртш оварда ам

هر که یابد اجرتش آورده‌ام

То дар уштур бо ту анбозӣ кунад

تا در اشتر با تو انبازی کند

Баҳри тамаъи уштури ин бозӣ кунад

بهر طمع اشتر این بازی کند

ӯ нишони кажи бншносди зи рост

او نشان کژ بنشناسد ز راست

Лек гуфтат он муқаллидро Асост

لیک گفتت آن مقلد را عصاست

Ҳарчиро гӯйии хато буд он нишон

هرچه را گویی خطا بود آن نشان

ӯ ба тақлид ту мегуяд ҳамон

او به تقلید تو می‌گوید همان

Чун нишон рост гӯйанду шабиҳ

چون نشان راست گویند و شبیه

Пас яқин гардад туро лои риби фӣа

پس یقین گردد تو را لا ریب فیه

Он шифои ҷон ранҷурат шавад

آن شفای جان رنجورت شود

Ранг рӯйу сиҳҳат ва зӯрат шавад

رنگ روی و صحت و زورت شود

Чашми ту равшан шавад пояти давон

چشم تو روشن شود پایت دوان

Ҷисми ту ҷон гардаду ҷонати равон

جسم تو جان گردد و جانت روان

Пас бигӯе рост гуфтӣ эй амин

پس بگویی راست گفتی ای امین

Ин нишонеҳо балоғ омад мубин

این نشانیها بلاغ آمد مبین

Фӣаи оёти сқоти байнот

فیه آیات ثقات بینات

Ин баротӣ бошаду қадари наҷот

این براتی باشد و قدر نجات

Ин нишон чун дод гӯйии пеши рӯ

این نشان چون داد گویی پیش رو

Вақт оҳангаст пеши оҳанги шӯ

وقت آهنگست پیش‌آهنگ شو

Пай рӯй ту кунам эй рости гӯ

پی روی تو کنم ای راست‌گو

Буии барадии з уштурам бинмо ки кӯ

بوی بردی ز اشترم بنما که کو

Пеши онкас ки на соҳиби аштрист

پیش آنکس که نه صاحب اشتریست

Кӯи дарин ҷусти шутур баҳр марӣаст

کو درین جست شتر بهر مریست

Зини нишони рости нФзўдши яқин

زین نشان راست نفزودش یقین

Ҷузи зи акси ноқаи ҷӯии ростин

جز ز عکس ناقه‌جوی راستین

Буии барад аз ҷад ва гармӣҳои ӯ

بوی برد از جد و گرمیهای او

Ки газофа нест ин ҳайҳои ӯ

که گزافه نیست این هیهای او

Андарин уштур набӯдаш ҳақ вале

اندرین اشتر نبودش حق ولی

Уштурӣ гум кардааст ӯ ҳам балӣ

اشتری گم کرده است او هم بلی

Тамаъи ноқаи ғайри рӯпӯшаш шуда

طمع ناقهٔ غیر روپوشش شده

Ончи азу гум шуд фаромӯшаш шуда

آنچ ازو گم شد فراموشش شده

Ҳар куҷо ӯ май дӯди ин май дӯд

هر کجا او می‌دود این می‌دود

Аз тамаъи ҳам дард соҳиб ме шавад

از طمع هم‌درد صاحب می‌شود

Козибӣ бо содиқӣ чун шуд равон

کاذبی با صادقی چون شد روان

Он дурӯғаш ростӣ шуд ногаҳон

آن دروغش راستی شد ناگهان

Андари он саҳро ки он уштури шитофт

اندر آن صحرا که آن اشتر شتافت

Уштури худ низ он дигари бёФт

اشتر خود نیز آن دیگر بیافت

Чун бидидаш ёд оварад он хеш

چون بدیدش یاد آورد آن خویش

Бетамаъ шуд зи уштури он ёру хеш

بی طمع شد ز اشتر آن یار و خویش

Он муқаллид шуд муҳаққиқ чун бидид

آن مقلد شد محقق چون بدید

Уштури худро ки онҷо ме чаред

اشتر خود را که آنجا می‌چرید

ӯ талаби кори шутури он лаҳзаи гашт

او طلب‌کار شتر آن لحظه گشت

Май нҷстш то надид ӯро бдшт

می‌نجستش تا ندید او را بدشت

Баъд аз он тнҳорўӣ оғоз кард

بعد از آن تنهاروی آغاز کرد

Чашми сӯии ноқаи худ боз кард

چشم سوی ناقهٔ خود باز کرد

Гуфт он содиқи марои бгзоштӣ

گفت آن صادق مرا بگذاشتی

То бокунун пос ман ме доштӣ

تا باکنون پاس من می‌داشتی

Гуфт то акнӯн фусӯсӣ бӯда ам

گفت تا اکنون فسوسی بوده‌ام

Вази тамаъ дар чоплусӣ бӯда ам

وز طمع در چاپلوسی بوده‌ام

Ин замони ҳам дарди ту гаштам ки ман

این زمان هم درد تو گشتم که من

Дар талаб аз ту ҷудои гаштам ба тан

در طلب از تو جدا گشتم به تن

Аз ту май дздидмии васфи шутур

از تو می‌دزدیدمی وصف شتر

Ҷон ман дид он худ шуд чашми пар

جان من دید آن خود شد چشم‌پر

То нёбидм набудам толибаш

تا نیابیدم نبودم طالبش

Мис кунун мағлуб шуд зари ғолибаш

مس کنون مغلوب شد زر غالبش

Сётм шуд ҳамаи тоъоти шукр

سیاتم شد همه طاعات شکر

Ҳазл шуд фонӣу ҷади исботи шукр

هزل شد فانی و جد اثبات شکر

Сётм чун всилт шуд баҳақ

سیاتم چون وسیلت شد بحق

Пас мазан бар сётми ҳеҷ диқ

پس مزن بر سیاتم هیچ دق

Мари туро сидқи ту толиб карда буд

مر تو را صدق تو طالب کرده بود

Мари марои ҷаду талаб сидқӣ гушӯд

مر مرا جد و طلب صدقی گشود

Сидқ ту оварад дар ҷустан ту ро

صدق تو آورد در جستن تو را

Ҷустанам оварад дар сидқии маро

جستنم آورد در صدقی مرا

Тухми давлат дар замин ме коштам

تخم دولت در زمین می‌کاشتم

Сухрау бигор май пиндоштам

سخره و بیگار می‌پنداشتم

Он набад бигори касбӣ буд чуст

آن نبد بیگار کسبی بود چست

Ҳар яке дона ки киштам сад бараст

هر یکی دانه که کشتم صد برست

Дузди сӯии хона Эй шуд зери даст

دزد سوی خانه‌ای شد زیر دست

Чун дар омад дид кон хона худаст

چون در آمد دید کان خانهٔ خودست

Гарм бош эй сард то гармӣ расад

گرم باش ای سرد تا گرمی رسد

Бо дуруштии соз то нармӣ расад

با درشتی ساز تا نرمی رسد

Он ду уштур нест он як уштураст

آن دو اشتر نیست آن یک اشترست

Танг омад лафзи маънии баси параст

تنگ آمد لفظ معنی بس پرست

Лафз дар маънӣ ҳамеша норасон

لفظ در معنی همیشه نارسان

Зон паямбар гуфт қади кули лисон

زان پیمبر گفت قد کل لسان

Нутқ астрлоб бошад дар ҳисоб

نطق اصطرلاب باشد در حساب

Чаҳ қадар донад зи чарху офтоб

چه قدر داند ز چرخ و آفتاب

Хоссаи чархии кини фалак зу пурҳи ист

خاصه چرخی کین فلک زو پره‌ایست

Офтоб аз офтобаши зарраи ист

آفتاب از آفتابش ذره‌ایست