Чори ҳиндӯ дар яке масҷид шуданд
چار هندو در یکی مسجد شدند
Баҳри тоъати рокъ ва соҷд шуданд
بهر طاعت راکع و ساجد شدند
Ҳар яке бар ниятӣ такбир кард
هر یکی بر نیتی تکبیر کرد
Дар намоз омад ба мискинӣу дард
در نماز آمد به مسکینی و درد
Муаззин омад аз яке лафзӣ биҷуст
مؤذن آمد از یکی لفظی بجست
К-эии муаззин бонг кардӣ вақт ҳаст
کای مؤذن بانگ کردی وقت هست
Гуфт он ҳиндӯии дигар аз ниёз
گفت آن هندوی دیگر از نیاز
Ҳай сухан гуфтӣ ва ботил шуд намоз
هی سخن گفتی و باطل شد نماز
Он сим гуфт он дувумро эй амӯ
آن سیم گفت آن دوم را ای عمو
Чаҳ занӣ таъна бирав худро бигӯ
چه زنی طعنه برو خود را بگو
Он чаҳорум гуфт ҳамди аллоҳ ки ман
آن چهارم گفت حمد الله که من
Дар науфтодам ба чаҳ чун он се тан
در نیفتادم به چَه چون آن سه تن
Пас намоз ҳар чаҳорон шуд табоҳ
پس نماز هر چهاران شد تباه
Айби гӯйони бештар гум карда роҳ
عیبگویان بیشتر گم کرده راه
эй хунаки ҷонӣ ки айб хеш дид
ای خنک جانی که عیب خویش دید
Ҳар ки айбӣ гуфт он бар худ харид
هر که عیبی گفت آن بر خود خرید
Зонк ним ӯ зи ъибстони бадаст
زانک نیم او ز عیبستان بدست
Вон дигар нимаш зи ғибстони бадаст
وآن دگر نیمش ز غیبستان بدست
Чунк бар сари мари туро даҳ риш ҳаст
چونک بر سر مر تو را ده ریش هست
Марҳамат бар хеш бояд кори баст
مرهمت بر خویش باید کار بست
Айб кардани хешро доруӣ ӯст
عیب کردن خویش را داروی اوست
Чун шикастаи гашти ҷои арҳмўост
چون شکسته گشت جای ارحمواست
Гар ҳамон айбат набӯд эмин мабош
گر همان عیبت نبود ایمن مباش
Бўки он айб аз ту гардад низ фош
بوک آن عیب از تو گردد نیز فاش
Лои тхоФўо аз худо нашунида Эй
لا تخافوا از خدا نشنیدهای
Пас чаҳ худро эмину хуши дида Эй
پس چه خود را ایمن و خوش دیدهای
Солҳо Иблис никўном зист
سالها ابلیس نیکونام زیست
Гашти расвои байн ки ӯро ном чист
گشت رسوا بین که او را نام چیست
Дар ҷаҳони маърӯфи бади улёӣ ӯ
در جهان معروف بد علیای او
Гашти маърӯфии бъкс эй вой ӯ
گشت معروفی بعکس ای وای او
То нае эмини ту маърӯфии мҷу
تا نهای ایمن تو معروفی مجو
Рӯ бишӯй аз хавф пас бинмоӣ рӯ
رو بشوی از خوف پس بنمای رو
То наравед риши ту эй хуби ман
تا نروید ریش تو ای خوب من
Бар дигар содаи занах таъна мазан
بر دگر سادهزنخ طعنه مزن
Ин нигар ки мубтало шуд ҷон ӯ
این نگر که مبتلا شد جان او
Дар чаҳӣ афтод то шуд панди ту
در چهی افتاد تا شد پند تو
Ту науфтодӣ ки бошӣ панд ӯ
تو نیفتادی که باشی پند او
Заҳр ӯ нӯшед ту хури қанд ӯ
زهر او نوشید تو خور قند او