Кӯдакӣ дар пеши тобути падар

کودکی در پیش تابوت پدر

Зор менолид ва бар май кӯфти сар

زار می‌نالید و بر می‌کوفت سر

К-эии падари охир куҷоот ме баранд

کای پدر آخر کجاات می‌برند

То туро дар зер хокӣ оваранд

تا تو را در زیر خاکی آورند

намебарандат хонае тангу зҳир

می‌برندت خانه‌ای تنگ و زحیر

Неи дарави қолӣ ва на дар ваии ҳасир

نی درو قالی و نه در وی حصیر

Неи чароғӣ дар шаб ва на рӯзи нон

نی چراغی در شب و نه روز نان

На дарави буии таом ва на нишон

نه درو بوی طعام و نه نشان

Не дараш маъмури не бар боми роҳ

نی درش معمور نی بر بام راه

Неи яке ҳамсоя кӯ бошад паноҳ

نی یکی همسایه کو باشد پناه

Чашми ту ки бӯсаи гоҳи халқ буд

چشم تو که بوسه‌گاه خلق بود

Чун шавад дар хонаи кӯру кабӯд

چون شود در خانهٔ کور و کبود

Хона бе зинҳору ҷои танг

خانهٔ بی‌زینهار و جای تنگ

Ки дарав на рӯй мемонад на ранг

که درو نه روی می‌ماند نه رنگ

Зини нсқи авсофи хона май шимурд

زین نسق اوصاف خانه می‌شمرد

Вази ду дидаи ашки хунин май фишурд

وز دو دیده اشک خونین می‌فشرد

Гуфт ҷўҳӣ бо падар эй арҷманд

گفت جوحی با پدر ای ارجمند

Валлоҳи инро хона мо ме баранд

والله این را خانهٔ ما می‌برند

Гуфт ҷўҳиро падар аблаҳ машав

گفت جوحی را پدر ابله مشو

Гуфт эй бобои нишонеҳо шинав

گفت ای بابا نشانیها شنو

Ин нишонеҳо ки гуфт ӯ як бик

این نشانیها که گفت او یک بیک

Хонаи мо рост бетардиду шак

خانهٔ ما راست بی تردید و شک

На ҳасир ва на чароғ ва на таом

نه حصیر و نه چراغ و نه طعام

На дараш маъмур ва на саҳн ва на бом

نه درش معمور و نه صحن و نه بام

Зин нмт доранд бар худ сад нишон

زین نمط دارند بر خود صد نشان

Лек кӣ бенанди онро тоғён

لیک کی بینند آن را طاغیان

Хонаи он дил ки монад бе зё

خانهٔ آن دل که ماند بی ضیا

Аз шуъоъи офтоби кибриё

از شعاع آفتاب کبریا

Танг ва торикаст чун ҷони ҷуҳуд

تنگ و تاریکست چون جان جهود

Бенаво аз завқи султони вдўд

بی نوا از ذوق سلطان ودود

На дар он дил тофт нури офтоб

نه در آن دل تافت نور آفتاب

На кушоди арса ва на фатҳи боб

نه گشاد عرصه و نه فتح باب

Гӯри хуштар аз чунин дили мари ту ро

گور خوشتر از چنین دل مر تو را

Охир аз гӯри дили худ бартари о

آخر از گور دل خود برتر آ

Зиндаеу зиндаи зод эй шӯху шнг

زنده‌ای و زنده‌زاد ای شوخ و شنگ

Дам намегирад туро зини гӯри танг

دم نمی‌گیرد تو را زین گور تنگ

Юсуф вақтеу хуршеди само

یوسف وقتی و خورشید سما

Зин чаҳу зиндон бар оу рӯи намо

زین چه و زندان بر آ و رو نما

Ӣонаст дар батни моҳӣ пухта шуд

یونست در بطن ماهی پخته شد

Мухлисашро нест аз тасбеҳи бад

مخلصش را نیست از تسبیح بد

Гар набӯдӣ ӯ мсбҳ батн навен

گر نبودی او مسبح بطن نون

Ҳабс ва занадонаш бадӣ то ибъсўн

حبس و زندانش بدی تا یبعثون

ӯ бтсбиҳ аз тан моҳӣ биҷуст

او بتسبیح از تن ماهی بجست

Чист тасбеҳи ояти рӯзи аласт

چیست تسبیح آیت روز الست

Гар фаромӯшат шуд он тасбеҳи ҷон

گر فراموشت شد آن تسبیح جان

Бишинав ин тасбеҳҳои моҳён

بشنو این تسبیحهای ماهیان

Ҳар ки дид аллоҳро аллоҳӣаст

هر که دید الله را اللهیست

Ҳар ки дид он баҳрро он моҳӣаст

هر که دید آن بحر را آن ماهیست

Ин ҷаҳон дарёсту тани моҳӣу рӯҳ

این جهان دریاست و تن ماهی و روح

Юнуси маҳҷӯб аз нури сабӯҳ

یونس محجوب از نور صبوح

Гар мсбҳ бошад аз моҳӣ раҳед

گر مسبح باشد از ماهی رهید

Варна дар ваии ҳазми гашту нопадид

ورنه در وی هضم گشت و ناپدید

Моҳёни ҷони дарин дарё паранд

ماهیان جان درین دریا پرند

Ту наме бинӣ ки кӯрӣ эй нижанд

تو نمی‌بینی که کوری ای نژند

Бар ту худро мезананд он моҳён

بر تو خود را می‌زنند آن ماهیان

Чашм бигушо то бибинишон аён

چشم بگشا تا ببینیشان عیان

Моҳёнрогар наме бинии падед

ماهیان را گر نمی‌بینی پدید

Гӯши ту тасбеҳашон охир шунид

گوش تو تسبیحشان آخر شنید

Сабр кардани ҷони тасбеҳоти тест

صبر کردن جان تسبیحات تست

Сабр кун конаст тасбеҳи дуруст

صبر کن کانست تسبیح درست

Ҳеҷ тасбеҳӣ надорад он дарҷ

هیچ تسبیحی ندارد آن درج

Сабр кун алсбри мифтоҳи алФрҷ

صبر کن الصبر مفتاح الفرج

Сабр чун пӯли сироти он сӯи биҳишт

صبر چون پول صراط آن سو بهشت

Ҳаст бо ҳар хуби як лолои зишт

هست با هر خوب یک لالای زشت

То зи лоло май гурезӣ васл нест

تا ز لالا می‌گریزی وصل نیست

Зонк лолоро зи шоҳид фасл нест

زانک لالا را ز شاهد فصل نیست

Ту чаҳ донеи завқи сабр эй шишаи дил

تو چه دانی ذوق صبر ای شیشه‌دل

Хоссаи сабр аз баҳри он нақши чгл

خاصه صبر از بهر آن نقش چگل

Мардро завқ аз ғзоу кару фар

مرد را ذوق از غزا و کر و فر

Мари мхнсро буд завқ аз зикр

مر مخنث را بود ذوق از ذکر

Ҷузи зикр на дайн ӯу зикр ӯ

جز ذکر نه دین او و ذکر او

Сӯии асфали барад ӯро фикр ӯ

سوی اسفل برد او را فکر او

Гар барояд то фалак аз вай матарс

گر برآید تا فلک از وی مترس

Кӯ ба ишқ сФл омӯзед дарс

کو به عشق سفل آموزید درس

ӯ ба сӯй сФл меронад фарс

او به سوی سفل می‌راند فرس

Гарчи сӯй улувва ҷанбанд ҷарас

گرچه سوی علو جنباند جرس

Аз илмҳои гадоён тарс чист

از علمهای گدایان ترس چیست

Кони илмҳо луқмаи нонро раҳеаст

کان علمها لقمهٔ نان را رهیست