Канги зафтии кӯдакиро ёфт фард

کنگ زفتی کودکی را یافت فرد

Зард шуд кӯдаки зи бими қасди мард

زرد شد کودک ز بیم قصد مرد

Гуфт эмин бош эй зебои ман

گفت ایمن باش ای زیبای من

Ки ту хоҳӣ буд бар болои ман

که تو خواهی بود بر بالای من

Ман агар ҳавлами мхнси дони маро

من اگر هولم مخنث دان مرا

Ҳамчуи уштур бар нишин май рони маро

همچو اشتر بر نشین می‌ران مرا

Сӯрати мардону маънии ин чунин

صورت مردان و معنی این چنین

Аз буруни одами даруни деви лъин

از برون آدم درون دیو لعین

Он дуҳулро Монӣ эй зафт чу од

آن دهل را مانی ای زفت چو عاد

Ки бирав он шохро май кӯфти бод

که برو آن شاخ را می‌کوفت باد

Рӯбаҳии ашкори худро бод дод

روبهی اشکار خود را باد داد

Баҳри таблии ҳамчуи хики пари зи бод

بهر طبلی همچو خیک پر ز باد

Чун надид андари дуҳул ӯ фарбеҳӣ

چون ندید اندر دهل او فربهی

Гуфт хӯкӣ ба азин хики тиҳӣ

گفت خوکی به ازین خیک تهی

Рӯбаҳон тарсанд зи овози дуҳул

روبهان ترسند ز آواز دهل

Оқилаш чандон занад ки лои тқл

عاقلش چندان زند که لا تقل