Он яке як шайхро тӯҳмати ниҳод

آن یکی یک شیخ را تهمت نهاد

Кӯи бадаст ва нест бар роҳи ршод

کو بدست و نیست بر راه رشاد

Шорб хамрасту солусу хабис

شارب خمرست و سالوس و خبیث

Мари мурӣдонро куҷо бошад мғис

مر مریدان را کجا باشد مغیث

Он яке гуфташ адабро ҳуши дор

آن یکی گفتش ادب را هوش دار

Хирад набӯд ин чунин занн бар кбор

خرد نبود این چنین ظن بر کبار

Даври азуу давр аз он авсоф ӯ

دور ازو و دور از آن اوصاف او

Ки зи силӣ тира гардад соф ӯ

که ز سیلی تیره گردد صاف او

Ин чунин бӯҳтон манеҳ бар аҳли ҳақ

این چنین بهتان منه بر اهل حق

Кини хаёли тести баргардони варақ

کین خیال تست برگردان ورق

Ин набошад вар буд эй мурғи хок

این نباشد ور بود ای مرغ خاک

Баҳри қулзумро зи мурдорӣ чаҳ бок

بحر قلزم را ز مرداری چه باک

Нест дуни алқлтину ҳавзи хирад

نیست دون القلتین و حوض خرد

Ки тавонад қатраи аиш аз кори барад

که تواند قطره‌ایش از کار برد

Оташи иброҳӣмро набӯд зиён

آتش ابراهیم را نبود زیان

Ҳар ки нмрўдисти гӯ май тарс аз он

هر که نمرودیست گو می‌ترس از آن

Нафас намрудасту ақлу ҷони халил

نفس نمرودست و عقل و جان خلیل

Рӯҳ дар айнасту нафаси андари далел

روح در عینست و نفس اندر دلیل

Ин далели роҳи раҳи рӯро буд

این دلیل راه ره‌رو را بود

Кӯи баҳри дам дар биёбон гум шавад

کو بهر دم در بیابان گم شود

Восилонро нест ҷузи чашму чароғ

واصلان را نیست جز چشم و چراغ

Аз далел ва роҳашон бошад фироқ

از دلیل و راهشان باشد فراغ

Гар далелӣ гуфт он марди висол

گر دلیلی گفت آن مرد وصال

Гуфт баҳри фаҳми асҳоби ҷидол

گفت بهر فهم اصحاب جدال

Баҳри Тифли нав , падари тӣ тӣ кунад

بهر طفل نو، پدر تی‌تی کند

Гарчи ақлаши ҳандаса гетӣ кунад

گرچه عقلش هندسهٔ گیتی کند

Кам нагардад фазли устод аз улувва

کم نگردد فضل استاد از علو

Гар алиф чизе надорад гуяд ӯ

گر الف چیزی ندارد گوید او

Аз паии таълими он бастаи даҳан

از پی تعلیم آن بسته‌دهن

Аз забони худ бурун бояд шудан

از زبان خود برون باید شدن

Дар забон ӯ бибояд омадан

در زبان او بباید آمدن

То биомузади зи ту ӯ илму фан

تا بیاموزد ز تو او علم و فن

Пас ҳамаи халқон чу Тифлон вайанд

پس همه خلقان چو طفلان ویند

Лозимаст ин перро дар вақти панд

لازمست این پیر را در وقت پند

Он мурӣди шайхи бади гӯянда ро

آن مرید شیخ بد گوینده را

Он ба куфру гмрҳии оканда ро

آن به کفر و گمرهی آکنده را

Гуфт худро ту мазан бар теғи тез

گفت خود را تو مزن بر تیغ تیز

Ҳин макун бо шоҳ ва бо султони ситез

هین مکن با شاه و با سلطان ستیز

Ҳавз бо дарё агар паҳлу занад

حوض با دریا اگر پهلو زند

Хешро аз бех ҳастӣ бар кунад

خویش را از بیخ هستی بر کند

Нест баҳрии кӯ карон дорад ки то

نیست بحری کو کران دارد که تا

Тира гардад ӯ зи мурдори шумо

تیره گردد او ز مردار شما

Куфрро ҳадаст ва андоза бидон

کفر را حدست و اندازه بدان

Шайху нури шайхро набӯд карон

شیخ و نور شیخ را نبود کران

Пеш беҳад ҳарчӣ маҳдӯдаст лост

پیش بی حد هرچه محدودست لاست

Кули шийъи ғайри ваҷҳ аллоҳ фаност

کل شیء غیر وجه الله فناست

Куфр ва имон нест онҷое ки ӯст

کفر و ایمان نیست آنجایی که اوست

Зонк ӯ мағзаст ва ин ду рангу пӯст

زانک او مغزست و این دو رنگ و پوست

Ин фаноҳо пардаи он ваҷҳи гашт

این فناها پردهٔ آن وجه گشت

Чун чароғи хФиаҳи андари зери ташт

چون چراغ خفیه اندر زیر طشت

Пас сари ин тани ҳиҷоб он сараст

پس سر این تن حجاب آن سرست

Пеши он сари ин сар тан кофараст

پیش آن سر این سر تن کافرست

Кист кофари ғофил аз имони шайх

کیست کافر غافل از ایمان شیخ

Кист мурда бехабар аз ҷони шайх

کیست مرده بی خبر از جان شیخ

Ҷон набошад ҷузи хабар дар озмӯн

جان نباشد جز خبر در آزمون

Ҳар киро афзӯни хабари ҷонаши фузун

هر که را افزون خبر جانش فزون

Ҷони мо аз ҷони ҳайвони бештар

جان ما از جان حیوان بیشتر

Аз чаҳ зон рӯ ки фузун дорад хабар

از چه زان رو که فزون دارد خبر

Пас фузун аз ҷони мо ҷони малик

پس فزون از جان ما جان ملک

Кӯ муназзаҳ шуд зи ҳиси муштарак

کو منزه شد ز حس مشترک

Вази малики ҷони худовандони дил

وز ملک جان خداوندان دل

Бошад афзӯни ту таҳайюрро бҳл

باشد افزون تو تحیر را بهل

Зон сабаби одам буд масҷудашон

زان سبب آدم بود مسجودشان

Ҷон ӯ аФзўнтрст аз будашон

جان او افزونترست از بودشان

Варна беҳтарро суҷуди дун тарӣ

ورنه بهتر را سجود دون‌تری

Амр кардан ҳеҷ набӯд дар хурӣ

امر کردن هیچ نبود در خوری

Кӣ писандади адлу лутфи кирдигор

کی پسندد عدل و لطف کردگار

Ки гулӣ саҷда кунад дар пеши хор

که گلی سجده کند در پیش خار

Ҷон чу афзӯн шуд гузашт аз интиҳо

جان چو افزون شد گذشت از انتها

Шуд мутӣъаши ҷони ҷумлаи чизҳо

شد مطیعش جان جمله چیزها

Мурғу моҳӣу парӣу одамӣ

مرغ و ماهی و پری و آدمی

Зонк ӯ бешаст ва эшон дар камӣ

زانک او بیشست و ایشان در کمی

Моҳёни сӯзангар далқаш шаванд

ماهیان سوزن‌گر دلقش شوند

Сӯзанонро риштаҳо тобеъ буванд

سوزنان را رشته‌ها تابع بوند