Чун нФози амри шайхи он мейр дид

چون نفاذ امر شیخ آن میر دید

з омад моҳӣ шудаш ваҷдии падед

ز آمد ماهی شدش وجدی پدید

Гуфт аҳи моҳии з перон огаҳаст

گفت اه ماهی ز پیران آگهست

Шаҳи таниро кӯ лъин даргааст

شه تنی را کو لعین درگهست

Моҳён аз пери огаҳи мо баъӣд

ماهیان از پیر آگه ما بعید

Мо шқии зини давлат ва эшон Саид

ما شقی زین دولت و ایشان سعید

Саҷда кард ва рафт гирёну хароб

سجده کرد و رفت گریان و خراب

Гашти девонаи зи ишқи фатҳи боб

گشت دیوانه ز عشق فتح باب

Пас ту эй ношстаҳи рӯ дар чистӣ

پس تو ای ناشسته‌رو در چیستی

Дар низо ва дар ҳасад бо кистӣ

در نزاع و در حسد با کیستی

Бо дами ширии ту бозӣ ме кунӣ

با دم شیری تو بازی می‌کنی

Бар млоики тарк тозӣ ме кунӣ

بر ملایک ترک‌تازی می‌کنی

Бад чаҳ май гӯйии ту хайри маҳз ро

بد چه می‌گویی تو خیر محض را

Ҳин трФъ кам шимури он хФз ро

هین ترفع کم شمر آن خفض را

Бад чаҳ бошад миси муҳтоҷи маон

بد چه باشد مس محتاج مهان

Шайх кӣ буд кимиёӣ бе карон

شیخ کی بود کیمیای بی‌کران

Мис агар аз кимиё қобил набад

مس اگر از کیمیا قابل نبد

Кимиё аз миси ҳаргиз мис нашуд

کیمیا از مس هرگز مس نشد

Бад чаҳ бошад саркашии оташи амал

بد چه باشد سرکشی آتش‌عمل

Шайх кӣ буд айни дарёии азал

شیخ کی بود عین دریای ازل

Доими оташро битарсонанд аз об

دایم آتش را بترسانند از آب

Об кӣ тарсид ҳаргизи зи илтиҳоб

آب کی ترسید هرگز ز التهاب

Дар рухи маи айб бинӣ ме кунӣ

در رخ مه عیب‌بینی می‌کنی

Дар биҳиштӣ хорчинӣ ме кунӣ

در بهشتی خارچینی می‌کنی

Гар биҳишти андар рӯй ту хорҷу

گر بهشت اندر روی تو خارجو

Ҳеҷ хор онҷо наёбӣ ғайри ту

هیچ خار آنجا نیابی غیر تو

намебапушӣ офтобӣ дар гулӣ

می‌بپوشی آفتابی در گلی

Рахна май ҷӯии зи бадари комилӣ

رخنه می‌جویی ز بدر کاملی

Офтобӣ ки битобад дар ҷаҳон

آفتابی که بتابد در جهان

Баҳри хФошӣ куҷо гардад ниҳон

بهر خفاشی کجا گردد نهان

Айбҳо аз ради перон айб шуд

عیبها از رد پیران عیب شد

Ғайбҳо аз рашки эшон ғайб шуд

غیبها از رشک ایشان غیب شد

Борӣ ар даврии зи хизмат ёр бош

باری ار دوری ز خدمت یار باش

Дар надомати чобук ва бар кор бош

در ندامت چابک و بر کار باش

То аз он роҳат насимӣ ме расад

تا از آن راهت نسیمی می‌رسد

Оби раҳматро чаҳ бандӣ аз ҳасад

آب رحمت را چه بندی از حسد

Гарчи даврии давр май ҷунбони ту дам

گرچه دوری دور می‌جنبان تو دم

Ҳайси мо кантами Фўлўои вҷҳкм

حیث ما کنتم فولوا وجهکم

Чун харӣ дар гул фитад аз гоми тез

چون خری در گل فتد از گام تیز

Дам бидам ҷунбад барои азми хез

دم بدم جنبد برای عزم خیز

Ҷойро ҳамвор накунад баҳр бош

جای را هموار نکند بهر باش

Донад ӯ ки нест он ҷои маош

داند او که نیست آن جای معاش

Ҳиси ту аз ҳиси хари камтари бадаст

حس تو از حس خر کمتر بدست

Ки дили ту зини вҳлҳо бар наҷуст

که دل تو زین وحلها بر نجست

Дар вҳли тоўил ва рухсат ме кунӣ

در وحل تاویل و رخصت می‌کنی

Чун наме хоҳӣ каз он дил бар кунӣ

چون نمی‌خواهی کز آن دل بر کنی

Кин раво бошад марои ман музтарам

کین روا باشد مرا من مضطرم

Ҳақ нагирад оҷизиро аз карам

حق نگیرد عاجزی را از کرم

Худ грФтстти ту чун кафтори кӯр

خود گرفتستت تو چون کفتار کور

Ин гирифтанро набинӣ аз ғурур

این گرفتن را نبینی از غرور

намегӯанд аинҷоигаҳ кафтор нест

می‌گوند اینجایگه کفتار نیست

Аз бурун ҷӯйед кандар ғор нест

از برون جویید کاندر غار نیست

Ин ҳаме гӯйанд ва бандаш ме ниҳанд

این همی‌گویند و بندش می‌نهند

ӯ ҳаме гуяд зи ман бе огаҳанд

او همی‌گوید ز من بی آگهند

Гар зи ман огоҳ будӣ ин аду

گر ز من آگاه بودی این عدو

Кӣ Нидо кардӣ ки он кафтори кӯ

کی ندا کردی که آن کفتار کو

Хониш
бхш 96 - бқӣҳ қсҳ оброҳӣм одҳм бр лб он дрӣо — ъндлӣб