Он яке мегуфт дар аҳди Шуайб
آن یکی میگفت در عهد شعیب
Ки худо аз ман басӣ дидаст айб
که خدا از من بسی دیدست عیب
Чанд дид аз ман гуноҳ ва ҷурмҳо
چند دید از من گناه و جرمها
Вази карам яздон намегирад маро
وز کرم یزدان نمیگیرد مرا
Ҳақ таъолӣ гуфт дар гӯши Шуайб
حق تعالی گفت در گوش شعیب
Дар ҷавоб ӯ фасеҳ аз роҳи ғайб
در جواب او فصیح از راه غیب
Ки бигуфтӣ чанд кардам ман гуноҳ
که بگفتی چند کردم من گناه
Ваз карам нагирифт дар ҷурмами илоҳ
وز کرم نگرفت در جرمم اله
Акс май гӯйӣу мқлўб эй сафеҳ
عکس میگویی و مقلوب ای سفیه
эй раҳо карда раҳ ва бигрифта тӣа
ای رها کرده ره و بگرفته تیه
Чанд чандат гирам ва ту бе хабар
چند چندت گیرم و تو بیخبر
Дар слосли мондае по то ба сар
در سلاسل ماندهای پا تا به سر
Занги ту бар тӯт эй деги сиёҳ
زنگِ توبرتوت ای دیگ سیاه
Кард симои дарунатро табоҳ
کرد سیمای درونت را تباه
Бар дилати зангор бар зангорҳо
بر دلت زنگار بر زنگارها
Ҷамъ шуд то кӯр шуд зи асрорҳо
جمع شد تا کور شد ز اسرارها
Гар занад он дӯд бар дег навай
گر زند آن دود بر دیگ نوی
Он асар бинмоед ар бошад ҷӯй
آن اثر بنماید ار باشد جوی
Зонк ҳар чизе ба зид пайдо шавад
زانک هر چیزی به ضد پیدا شود
Бар сипедии он сияҳ расво шавад
بر سپیدی آن سیه رسوا شود
Чун сияҳ шуд деги пас таъсии дӯд
چون سیه شد دیگ پس تاثیر دود
Баъди азин бар вай ки бинад зуди зуд
بعد ازین بر وی که بیند زود زود
Марди оҳангар ки ӯ зангӣ буд
مرد آهنگر که او زنگی بود
Дӯдро бо равиши ҳам рангӣ буд
دود را با روش همرنگی بود
Марди рӯмӣ кӯ кунад оҳангарӣ
مرد رومی کو کند آهنگری
Рӯйиш аблақ гардад аз дўдоўрӣ
رویش ابلق گردد از دودآوری
Пас бидонади зуди таъсии гуноҳ
پس بداند زود تاثیر گناه
То бинолад зуд гуяд эй илоҳ
تا بنالد زود گوید ای اله
Чун кунад исрору бад пеша кунад
چون کند اصرار و بد پیشه کند
Хоки андари чашм андеша кунад
خاک اندر چشم اندیشه کند
Тавба нандешад дигар ширин шавад
توبه نندیشد دگر شیرین شود
Бар дилаши он ҷурм то бедайн шавад
بر دلش آن جرم تا بیدین شود
Он пушаймонӣ ва ё раб рафт азу
آن پشیمانی و یا رب رفت ازو
Шаст бар ойӣнаи занги панҷ ту
شست بر آیینه زنگ پنج تو
Оҳанашро зангҳо хӯрдан гирифт
آهنش را زنگها خوردن گرفت
Гавҳарашро занг кам кардан гирифт
گوهرش را زنگ کم کردن گرفت
Чун нависӣ коғаз аспед бар
چون نویسی کاغذ اسپید بر
Он набишта хонда ояд дар назар
آن نبشته خوانده آید در نظر
Чун нависӣ бар сар бинвишта хат
چون نویسی بر سر بنوشته خط
Фаҳм ноед хонданаш гардад ғалат
فهم ناید خواندنش گردد غلط
Кони сиёҳӣ бар сиёҳии аўФтод
کان سیاهی بر سیاهی اوفتاد
Ҳар ду хат шуд кӯру маънӣии надод
هر دو خط شد کور و معنیی نداد
Вари сими бораи нависӣ бар сараш
ور سِیُم باره نویسی بر سرش
Пас сияҳ кардӣ чу ҷони пари шараш
پس سیه کردی چو جان پر شرش
Пас чаҳ чораи ҷузи паноҳи чора гар
پس چه چاره جز پناه چارهگر
Ноумедии мису эксираши назар
ناامیدی مس و اکسیرش نظر
Ноумедӣҳо ба пеш ӯ наед
ناامیدیها به پیش او نهید
То зи дард бедаво берун ҷаҳид
تا ز درد بیدوا بیرون جهید
Чун Шуайби ин нуктаҳо бо вай бигуфт
چون شعیب این نکتهها با وی بگفت
Зон дами ҷон дар дил ӯ гули шкФт
زان دم جان در دل او گل شکفت
Ҷон ӯ бишунид ваҳии осмон
جان او بشنید وحی آسمان
Гуфт агар бигирифт моро кӯи нишон
گفت اگر بگرفت ما را کو نشان
Гуфт ё раби дафъ ман мегуяд ӯ
گفت یا رب دفع من میگوید او
Он гирифтанро нишон меҷӯяд ӯ
آن گرفتن را نشان میجوید او
Гуфт сатторам нагӯям розҳош
گفت ستارم نگویم رازهاش
Ҷузи яке рамз аз барои ибтилоаш
جز یکی رمز از برای ابتلاش
Як нишони онк май гирами варо
یک نشان آنک میگیرم ورا
Онк тоъат дораду савму дуо
آنک طاعت دارد و صوم و دعا
Вази намоз ва аз закоту ғайри он
وز نماز و از زکات و غیر آن
Лек як зарра надорад завқи ҷон
لیک یک ذره ندارد ذوق جان
намекунад тоъоту афъоли суннӣ
میکند طاعات و افعال سنی
Лек як зарра надорад чошнӣ
لیک یک ذره ندارد چاشنی
Тоъаташ нағзасту маънии нағзи не
طاعتش نغزست و معنی نغز نی
Ҷўзҳо бисёр ва дар ваии мағзи не
جوزها بسیار و در وی مغز نی
Завқ бояд то диҳад тоъот бар
ذوق باید تا دهد طاعات بر
Мағз бояд то диҳад донаи шаҷар
مغز باید تا دهد دانه شجر
Дона бемағз кӣ гардад ниҳол
دانهٔ بیمغز کی گردد نهال
Сӯрат беҷон набошад ҷузи хаёл
صورت بیجان نباشد جز خیال