Он хабис аз шайх мелойед жож

آن خبیث از شیخ می‌لایید ژاژ

Кжнгр бошад ҳамеша ақли кож

کژنگر باشد همیشه عقل کاژ

Ки маниш дидам миёни маҷлисӣ

که منش دیدم میان مجلسی

ӯ з тақво орӣасту муфлисӣ

او ز تقوی عاریست و مفلسی

Вркаҳ бовар нестат хези имшабон

ورکه باور نیستت خیز امشبان

То бибинӣ фисқи шайхатро аён

تا ببینی فسق شیخت را عیان

Шаби ббрдш бар сари як равзанӣ

شب ببردش بر سر یک روزنی

Гуфт бингар фисқу ъушрат карданӣ

گفت بنگر فسق و عشرت کردنی

Бингар он солуси рӯзу фисқи шаб

بنگر آن سالوس روز و فسق شب

Рӯз ҳамчун Мустафои шаби бўлҳб

روز همچون مصطفی شب بولهب

Рӯзи Абдуллоҳ ӯро гашта ном

روز عبدالله او را گشته نام

Шаби наузи биллоҳ ва дар дасти ҷом

شب نعوذ بالله و در دست جام

Дид шиша дар кафи он пери пар

دید شیشه در کف آن پیر پر

Гуфт шихои мари туро ҳам ҳаст ғур

گفت شیخا مر تو را هم هست غر

Ту намегуфтӣ ки дар ҷоми шароб

تو نمی‌گفتی که در جام شراب

Дев мемезад шитобони нои шитоб

دیو می‌میزد شتابان نا شتاب

Гуфт ҷомамро чунон пар карда анд

گفت جامم را چنان پر کرده‌اند

Кондрў андар нагунҷад як сапанд

کاندرو اندر نگنجد یک سپند

Бингар ӣнҷо ҳеҷ гунҷад зарра Эй

بنگر اینجا هیچ گنجد ذره‌ای

Ин суханро каж шунида ғарра Эй

این سخن را کژ شنیده غره‌ای

Ҷоми зоҳири хамр зоҳир нест ин

جام ظاهر خمر ظاهر نیست این

Даври дори инро зи шайхи ғайби байн

دور دار این را ز شیخ غیب‌بین

Ҷом меҳастӣ шайхаст эй Флиў

جام می هستی شیخست ای فلیو

Кондрў андар нагунҷад бўли дев

کاندرو اندر نگنجد بول دیو

Пару моломол аз нур ҳақаст

پر و مالامال از نور حقست

Ҷом тан бишикаст нур мутлақаст

جام تن بشکست نور مطلقست

Нури хуршед ар биафтад бар ҳдс

نور خورشید ار بیفتد بر حدث

ӯ ҳамон нураст напазирад хбс

او همان نورست نپذیرد خبث

Шайх гуфт ин худ на ҷомаст ва на май

شیخ گفت این خود نه جامست و نه می

Ҳин бзири о мнкро бингар буи

هین بزیر آ منکرا بنگر بوی

Омад ва дид ангабини хос буд

آمد و دید انگبین خاص بود

Кӯр шуд он душмани кӯру кабӯд

کور شد آن دشمن کور و کبود

Гуфт пери он дами мурӣди хеш ро

گفت پیر آن دم مرید خویش را

Рӯ барои ман биҷӯ май эй киё

رو برای من بجو می ای کیا

Ки марои рнҷист музтар гашта ам

که مرا رنجیست مضطر گشته‌ام

Ман зи ранҷ аз махмаса бигузашта ам

من ز رنج از مخمصه بگذشته‌ام

Дар зарурат ҳаст ҳар мурдори пок

در ضرورت هست هر مردار پاک

Бар сари мункири зи лаънати боди хок

بر سر منکر ز لعنت باد خاک

Гирди хмхонаҳ бар омад он мурӣд

گرد خمخانه بر آمد آن مرید

Баҳри шайх аз ҳар хамӣ ӯ ме чашид

بهر شیخ از هر خمی او می‌چشید

Дар ҳамаи хмхонаҳҳо ӯ ме надид

در همه خمخانه‌ها او می ندید

Гашта бади пар аз асал хам набед

گشته بد پر از عسل خم نبید

Гуфт эй риндон чаҳ ҳоласт ин чаҳ кор

گفت ای رندان چه حالست این چه کار

Ҳеҷ хамӣ дар наме байнами ъқор

هیچ خمی در نمی‌بینم عقار

Ҷумлаи риндон назд он шайх омаданд

جمله رندان نزد آن شیخ آمدند

Чашми гирёни даст бар сар ме заданд

چشم گریان دست بر سر می‌زدند

Дар харобот омадӣ шайхи аҷал

در خرابات آمدی شیخ اجل

Ҷумла меҳо аз қудумат шуд асал

جمله میها از قدومت شد عسل

Кардае мубаддили ту майро аз ҳдс

کرده‌ای مبدل تو می را از حدث

Ҷони моро ҳам бадал кун аз хбс

جان ما را هم بدل کن از خبث

Гар шавад олами пар аз хӯни моли мол

گر شود عالم پر از خون مال‌مال

Кӣ хӯрд бандаи худои алои ҳалол

کی خورد بندهٔ خدا الا حلال

Хониш
бхш 98 - бқӣҳ қсҳ тънҳ здн он мрд бӣгонҳ др шӣх — ъндлӣб